Canon systeemcamera met pelliculaire spiegel?

Meer...

  • Nieuwe Olympus 75-300mm II gespot
  • Video: Van Gogh Shadow
  • FV Flickr Top 5 (2-26)
  • Firmware Nikon-objectieven bijgewerkt voor J2
  • MFT naar EOS adapter met diafragma
Door -

Nu praktisch alle grote cameramerken systeemcamera’s (CSC’s) op de markt hebben gebracht en Nikon daar vergevorderde plannen voor schijnt te hebben, is het de vraag: wat gaat marktleider Canon doen? In maart lekte er al een patent van een nieuwe cameravatting uit, maar een woordvoerder vertelde toen dat Canon geen ‘systeemcamera’ nodig had, omdat de bestaande camera’s prima verkocht werden. Maar “mocht Canon toch met een nieuw type camera komen, dan zullen we geen me-too product introduceren, maar iets vernieuwends doen”, aldus Rainer Fuehres (hoofd van Canon Consumer Imaging in Europa). 

De nieuwe cameravatting waarvoor Canon onlangs een patent indiende

Nieuwe details

Ondertussen zijn er nieuwe details opgedoken over het patent. Het komt er op neer dat de nieuwe vatting ontworpen is om ‘tegemoet te komen aan de wens voor een kleinere en lichtere spiegelreflexcamera’. In het patent staat: “The new type of single lens reflex camera is not provided with a quick return mirror”. Dat komt er dus op neer dat er geen traditionele constructie met opklappende spiegel zal worden gebruikt. Volgens het patent zou de lens ook dichterbij de sensor zitten dan normaal. Er wordt ook gesproken over adapters voor bestaande Canon lenzen. Doelt Canon op een pelliculaire spiegel?

Pelliculaire spiegel

Het bovenstaande impliceert dat Canon niet overweegt een spiegelloze systeemcamera uit te brengen, zoals Olympus, Panasonic, Samsung en Sony. In plaats daarvan is de kans groot dat het om een zogenaamde pelliculaire spiegel gaat. Dat concept is nauw verwant met het translucent-spiegelsysteem dat Sony momenteel in de Alpha 33 en 55 heeft toegepast. Die spiegel is semi-transparant waardoor het beeld rechtstreeks op de sensor terecht komt zonder dat de spiegel hoeft op te klappen. Ook blijft er via een sub-spiegel contact met de autofocus-sensoren, waardoor de camera net zo snel kan scherpstellen als een normale spiegelreflex. Het halfdoorlatende systeem gaat echter wel ten koste van wat licht (en dus lichtsterkte) en Sony’s Single-Lens Translucent (SLT) heeft geen optische zoeker.

Sony’s Single-Lens Translucent (SLT) Alpha’s zou je ook pelliculaire camera’s kunnen noemen

Canon’s concept

Een pelliculaire constructie lijkt erg op het concept van Sony en is alles behalve nieuw. Al in 1965(!) kwam Canon met de Pellix en in 1972 werd de F-1 High Speed geprestenteerd tijdens de Olympische Spelen. Ook Nikon kwam in 1976 met een pelliculaire camera; de Nikon F2H.

In 1995 kwam Canon met een aangepaste versie van de EOS 1n met de toevoeging RS. Dat was de eerste camera die 10 beelden per seconde kon schietten (op basis van 36mm film). Tot dan toe was het opklappen van de spiegel namelijk de zwakste schakel omdat dit relatief veel tijd in beslag nam. Het tien keer op- en neer klappen van de spiegel binnen één seconde was toen met reguliere spiegelreflexcamera’s niet haalbaar. Overigens bleef de optische zoeker behouden bij Canon’s pelliculaire camera’s. De zoeker werd wel donker tijdens de opname, maar veel korter dan bij andere camera’s. Het RS model (en er was ook nog een RT versie voor consumenten) werd uitgefaseerd in 2001 toen de EOS 1V verscheen die – dankzij de voortschrijdende techniek – ook zonder deze truc dergelijke hoge snelheden kon halen. In 2005 kondigde Canon overigens in Japan een aangepaste versie van de 20D aan de (de 20Da) die eveneens een halfdoorlatende spiegel had. Deze was bedoeld voor astrofotografie.

De Canon EOS 20Da met halfdoorlatende spiegel

Toekomst

Al met al lijkt het dus voor de hand te liggen dat Canon er niet voor kiest om de spiegel weg te laten. Dat zou immers zeer ten nadele gaan van de autofocussnelheid – iets waar spiegelreflexcamera’s nog veruit superieur mee zijn vergeleken met systeemcamera’s (al worden die ook steeds sneller). Doordat de spiegel niet meer op een neer hoeft te klappen zou de camera daardoor kleiner kunnen worden. Ook zou Canon, net als Sony, ervoor kunnen kiezen om het zoekerhuis te vervangen door een elektronische zoeker, wat eveneens ruimte scheelt. Mocht dit kloppen, verwacht dan geen platte Olympus Pen-achtige camera, maar meer een model als de Samsung NX11, Panasonic GH2 en Sony Alpha 55.

Canon EOS-1N RS with 17-40L

In 1995 kwam Canon met de professionele 1n RS. Dankzij de pelliculaire vaste spiegel kon de camera (met 35mm film) 10 beelden per seconde fotografen. Destijds een ongelofelijk hoge snelheid.

De volledige tekst van het Canon patent:

“In response to the desire to decrease the size and weight of digital single reflex lens cameras, in recent years a new type of single lens reflex camera that differs from the conventional single lens reflex camera has been proposed. The new type of single lens reflex camera is not provided with a quick return mirror for guiding the imaging light flux to a viewfinder, and the flange back is shorter than that of a conventional camera. The new type of interchangeable lenses having a short flange back that is compatible with this new type of camera has been proposed. However, these new type of interchangeable lenses cannot easily handle a variety of photographic conditions because there are few models. Therefore, there are cases in which it is desirable to use in the new type of camera the conventional type of interchangeable lenses that have already been introduced to the market and for which there are ample models and quantities. Thus, a conversion adapter for connecting the conventional type of interchangeable lenses with the new type of camera body is necessary. The functions required of this conversion adapter generally include matching the differing mounting profiles of the lenses and the camera body, matching the differing flange backs of the lenses and the camera body, and not hindering the communication system between the lenses and the camera body.” 

Pin It
Jeroen

is mede-oprichter van FotoVideo.nu, schrijver van diverse (foto)boeken en auteur voor verschillende tijdschriften. Hij fotografeert sinds 1996 met een spiegelreflexcamera en geeft ook af en toe presentaties en workshops over fotografie. Volg Jeroen ook op Twitter.