Review Sony NEX-7 systeemcamera

Meer...

Door -

De NEX-7 van Sony is het topmodel in de NEX-systeemcamera serie. De camera werd al in augustus 2011 aangekondigd, maar is pas op dit moment mondjesmaat beschikbaar. De oorzaak van de schaarste was de overstroming in Thailand, waar het merendeel van de NEX-camera’s werd geproduceerd (de productie van de NEX-5N was eerder gestart dan de NEX-7, waardoor daar al een behoorlijk aantal exemplaren van beschikbaar was).

We hebben de camera vorig jaar diverse keren in onze handen gehad, maar dat was telkens een pre-productie exemplaar waarvan de beeldkwaliteit van de sensor nog niet geschikt werd geacht voor professionele tests met testkaarten (wat diverse fotobladen er overigens niet van weerhield een ‘review’ op basis van de pre-productiecamera’s te publiceren). Het sample dat we in februari in handen kregen was een zogenaamd ‘ near-final’  sample, waarvan de beeldkwaliteit in principe identiek zou zijn als van de productie-exemplaren. Op deze camera is onze review gebaseerd.

Alpha en NEX

De NEX-7 heeft een aantal belangrijke eigenschappen van de Alpha 65 en 77 overgenomen. Zo is de 24 megapixel APS-C sensor dezelfde als de versie die in beide Alpha’s worden gebruikt. Ook de OLED-zoeker met 1024×768 pixels is nagenoeg identiek (alleen iets kleiner). Ook beschikt de NEX-7 in tegenstelling tot de NEX 3- en 5-serie over een ingebouwde flitser. Ook de autofocus is redelijk vergelijkbaar, met object tracking en 0,02 seconde sluitervertaging, zij het dat de NEX-7 geen spiegel heeft en dus volledig afhankelijk is van contrastdetectie (dat doorgaans wat trager is dan fasedetectie autofocus). Ook de videomogelijkheden zijn met 1080p50 identiek aan die van de Alpha-serie.

Een samenvatting van de belangrijkste specificaties:

  • 24,3 megapixel APS-C CMOS sensor
  • ISO 100-16.000
  • Zeer snel autofocussysteem met slechts 0,02 seconde sluitervertraging
  • Trinavi-control (twee wieltjes bovenop de camera)
  • Object tracking
  • Ingebouwde XGA OLED elektronische zoeker
  • Ingebouwde flitser
  • Full HD video met 50p/25p (AVCHD Progressive 2.0) met autofocus
  • In videomodus volledige ondersteuning voor P/A/S/M en handmatige focus
  • Verbeterde audio-opname (ten opzichte van andere NEX-camera’s)
  • 10 foto’s per seconde (in Speed-modus)

Het lenzenaanbod voor de NEX-serie van Sony is helaas nog wat beperkt. Er staan flink wat lenzen in de planning, maar op dit moment moet je je nog even behelpen. Dit is en blijft op dit moment een algemeen nadeel van de NEX-camera’s. Omdat de camera’s desondanks wel populair zijn, zijn er adapters beschikbaar waarmee je vrijwel ieder type lens op de camera kunt schroeven. Je verliest dan wel een aantal functies, zoals autofocus, diafragma-insellingen en beeldstabilisatie (als de lens daarover beschkt). Je moet je NEX-camera eerst op manuele focus zetten voordat je een lens via een third-party adapter kan gebruiken.

Sony LA-EA2

Alpha lenzen zijn een positieve uitzondering. Sony levert een optionele adapter waarmee je A-mount lenzen van de Alpha op je NEX-camera kunt monteren, mèt ingebouwde translucent spiegel. Daarmee maak je van je NEX dus een volwaardige spiegelreflex, inclusief fasedetectie (naast het meer gangbare contrastdetectie). Dat betekent dat de NEX-7 ook in burst (10 bps) kan blijven focussen. De LA-EA2 mount adapter is geschikt voor foto’s en video’s in combinatie met A-mount objectieven. De adviesprijs is 380 euro (en dat is helaas behoorlijk pittig). Het zou leuk zijn als Sony (of een andere fabrikant) een dergelijke adapter maakt die geschikt is voor Canon en Nikon objectieven, maar dat zal wel niet gebeuren. De adapter is overigens ook geschikt voor de NEX-5N.

Adapter voor andere merken

Voor de NEX-serie is ook een scala adapters verkrijgbaar waarmee je lenzen van andere cameramerken kunt gebruiken (zoals hier een 100mm macrolens van Canon). Deze ‘ domme’  adapters zonder elektronische contacten zijn redelijk betaalbaar op eBay en via fotozaken verkrijgbaar. Er bestaan ook ‘ slimme’ adapters, waarbij je ook het diafragma kunt instellen. Deze zijn echter beduidend duurder en kosten al snel enkele honderden euro’s. Met een domme adapter kun je geen diafragma instellen tenzij er een diafragmaring op de lens zit. In de praktijk zul je daardoor meestal ‘ wide open’ (bijvoorbeeld op f2.8) moeten fotograferen, wat een beperking kan zijn.

De NEX-7 ia ondanks zijn specificaties nog steeds uitermate plat. Sony heeft voor dezelfde bouw gekozen als de NEX-3 en -5, met als grote verschil dat de NEX-7 wel over een ingebouwde EVF (links) en flitser (midden) beschikt. Ook de draaiwielen aan de rechterkant en de flitsvoet zijn een extra ten opzichte van zijn kleinere broertjes. Een programmawiel (PASM) ontbreekt echter.

Aan de achterzijde zie je linksbovenin de EVF zitten. Ook een dedicated videoknop ontbreekt niet. Verder valt het kantelbare scherm op, waarover de NEX-3- en -5-serie ook beschikken. In tegenstelling tot de NEX-5N is het scherm van de NEX-7 niet aanraakgevoelig.

Aansluitingen

Los van een externe flitser bevat de NEX-7 ook een aantal andere aansluitingen. Allereerst een micro-usb aansluiting waarmee je de camera aan je computer kunt koppelen, maar ook een HDMI-uitgang, waarmee je de gemaakte foto’s op een hdtv kunt bekijken. Als extra heeft de NEX-7 ook nog een microfoonaansluiting, als enige camera in de NEX-serie. Dat is ideaal voor als je wilt filmen met je camera.

Naast de XGA OLED-zoeker (door Sony Tru-Finder genoemd) kun je ook het lcd-scherm gebruiken om je compositie te bepalen. Dit kan 90 graden omhoog of 45 graden omlaag gekanteld worden, zodat je ook vanuit moeilijke posities eenvoudig kunt blijven fotograferen. Zowel de sensor als de OLED-zoeker zijn sinds de introductie niet geëvenaard door concurrerende camera’s. Ook is de NEX-7 praktisch even snel als de Alpha’s; net als de NEX-7 kan hij tien foto’s per seconde produceren, op volle resolutie. Met als verschil dat er geen continue autofocus is; alleen bij het eerste beeld wordt dus scherpgesteld. Verder beschikt de NEX-7 over een flitsschoen, waarmee het de eerste E-mount camera is die dat heeft. De flitsschoen is compatibel met de flitsers en accessoires voor het A-mount systeem (van Sony’s Alpha’s).

Algemeen
MerkSony
ProductnaamNEX-7 Body
ProductcodeNEX7B
DetailsProductinfo
Specificaties
Type cameraSysteemcamera
Beelden per seconde10 fps
Ingebouwde flitser
Automatisch scherpstellen
Sluitertijd (min.)1/4000 sec
Sluitertijd (max.)30 sec.
Geïntegreerde GPS
Sensor
Resolutie24.3 MPixel
BeeldverwerkingBionz
Beeldsensor formaatAPS-C (1.5x)
Beeldsensor typeCMOS
Max. fotoresolutie (horizontaal)6000 pixels
Max. fotoresolutie (verticaal)4000 pixels
Beeld
Foto’s – JPEG
Foto’s – RAW
ISO gevoeligheid minimaal100
ISO gevoeligheid maximaal16000
Beeldscherm / zoeker
Beeldschermdiagonaal3.0 inch
LCD aantal beeldpunten (dots)921600 dots
Live view
Zoeker typeElektronisch
Zoeker dekking100 %
Zoeker vergroting1.09 x
Aansluitingen
USB 2.0 aansluiting
Bluetooth
HDMI-aansluiting
WiFi verbinding
Fysieke eigenschappen
Afmetingen – Hoogte66.9 cm
Afmetingen – Breedte119.9 cm
Afmetingen – Diepte42.6 cm
Batterijduur (CIPA)335 foto’s
Opslag
Secure Digital
Secure Digital High Capacity (SDHC)
Secure Digital Extended Capacity (SDXC)
Memory Stick Pro Duo
Video eigenschappen
Video opnemen
Max. videoresolutie (horizontaal)1920 pixels
Max. videoresolutie (verticaal)1080 pixels
Video framerate50 fps
Meegeleverde kitlens
Inclusief kitlens?
Tweede kitlens
Inclusief tweede kitlens?

Het staat buiten kijf dat de NEX-7 een zeer veelzijdige en complete camera is. Hij is in grote lijnen vergelijkbaar met de 3- en 5-serie binnen de NEX-lijn. Met als grote verschil de sensor met 24 megapixels, de ingebouwde EVF, de flitsschoen, de zwarte kitlens en de dubbele bedieningswieltjes.

Bedieningswieltjes

De twee bedieningswileltjes vallen het meest op. De gedachte is dat de functie van deze wieltjes zich continu aanpast aan de modus waarin de camera zich bevindt. Zo kun je de ene keer het diafragma wijzigen en een andere keer de witbalans, met dezelfde knop. Dat vergt wel enige gewenning, maar na enige oefening kun je wel heel snel de meest gebruikte instellingen wijzigen via deze twee knoppen (en het draaiwieltje aan de achterzijde). De knoppen zijn bovendien programmeerbaar. Vreemd genoeg is het niet mogelijk dat één van beide knoppen zich gedraagt als een programmawieltje, waarmee je snel van de P-stand naar de M-stand (of de panoramamodus) kunt wisselen. Dat moet helaas nog steeds via het menu.

Sensor

Sony heeft de NEX-7 voorzien van een 24 megapixel-sensor – een absoluut record (ook nog steeds een half jaar na de introductie). Het is exact dezelfde sensor als die van de Alpha 65 en 77 SLT-camera’s. Met als verschil dat de NEX-7 geen halfdoorlatende spiegel heeft (wat ten koste gaat van 30% van het licht). Hierdoor heeft de NEX-7 wat betreft beeldkwaliteit op hoge ISO’s een strategisch voordeel, wat ook bevestigd wordt in onze tests (zie verderop in deze review).

Megapixels

Aan de andere kant kun je je afvragen wat het nut is van 24 megapixels in een systeemcamera. Bij een spiegelreflex kun je nog redeneren dat de camera wellicht gebruikt zal worden door studiofotografen, maar bij de NEX-7 ligt dat niet erg voor de hand. Ook in onze Alpha 77 review hadden we kritiek op het enorme aantal megapixels. Slechts weinig consumenten zijn hier echt bij gebaat; los van een voordeel wat betreft croppen en het afdrukken op zeer grote formaten, leveren 24 megapixels vooral zeer grote bestanden op en worden er hoge eisen gesteld aan de optische resolutie van de lens. De kitlens is daarom niet de meest voor de hand liggende keuze. Een fraaie (maar dure) Zeiss prime is meer een logische keuze (maar dan kost de combinatie een vermogen). Uit onze tests blijkt bovendien dat de NEX-7 wat ruis op hoge ISO’s iets minder goed scoort dan de NEX-5N.

Autofocus

De NEX-7 stelt behoorlijk snel scherp als er genoeg licht is. Hoewel we op dit vlak weinig te klagen hebben, is de NEX-7 niet de snelste systeemcamera. De Olympus PEN E-P3 is toch nog een fractie sneller. Die 10 bps maken wel heel wat goed, met als enige nadeel dat de autofocus alleen bij het eerste beeld werkt (tenzij in combinatie met de Sony lensadapter wordt gewerkt).

Helaas beschikt de NEX-7 niet over een on-board gps, in tegenstelling tot de betaalbare a55 en de a65 en a77. Sony kon niet echt een reden geven voor dit gemis, behalve dan dat geen enkele NEX-camera over deze functionaliteit beschikt. Toch zou je iets dergelijks misschien wel verwachten op een hagelnieuwe camera die (zonder lens!) 1200 euro moet kosten. Immers, zo duur is een gps-chip ook weer niet. Aan de andere kant, tot nu toe heeft nog geen enkele systeemcamera stanaard een gps-chip aan boord.  We zien het vooral terug bij compactcamera’s en de Alpha camera’s van Sony.

Duurdere kitlens

Het is ons niet duidelijk waarom de kitlens 150 moet kosten, in tegenstelling tot 100 euro van die van de NEX-5N. Het voornaamste verschil is dat de lens zwart is, maar dat lijkt ons geen 50 euro waard.

Geen touchscreen

Een andere opvallende keuze is dat de NEX-7 geen aanraakgevoelig scherm heeft, terwijl de NEX-5N (die circa de helft goedkoper is) dat wel heeft. Niet iedereen zal deze functionaliteit missen, maar in bepaalde situaties kan het goed van pas komen. Andere systeemcamera’s in het hogere segment, zoals de Olympus PEN E-P3 en de OM-D E-M5 zijn wel voorzien van een aanraakgevoelig scherm.

Kleinere EVF

Verder viel het ons op dat de XGA OLED EVF minder groot is dat die van de a65 en a77. Het aantal pixels is identiek, maar de zoeker zelf is kleiner. In vergelijking met een losse EVF (die ook voor de NEX-5N beschikbaar is) heeft de ingebouwde EVF als nadeel dat deze niet kan kantelen.

De beeldkwaliteit die de NEX-7 aflevert is meer dan voldoende. Kleuren worden goed weergegeven en de beelden zijn goed scherp. De NEX-7 komt het best tot z’n recht met een scherpe prime, zoals een Zeiss of Sony’s eigen 50mm f1.8. Ook bij lastig licht laat de automatische stand van de camera zich niet van de wijs brengen en wordt de ISO opgevoerd tot maximal ISO 1600.

FV_NEX-7_03178

De sensor kent (net als de Alpha 65 en 77) zeer hoge lichtgevoeligheden (ISO) waardoor je ook ‘s avonds zonder al teveel problemen uit de hand kunt fotograferen, zoals bij de onderstaande foto. In de automatische stand blijft er een kans op bewegingsonscherpte (ook al helpt de optische beeldstabilisatie wel een handje), maar wanneer je de camera op ISO 3200 of hoger zet haal je in de meeste gevallen zonder probleem hoge sluitertijden die beweging bevriezen (en zo dus onscherpte voorkomen). Hoe hoog je maximaal kunt gaan, lees je op de volgende pagina.

FV_NEX-7_03126

FV_NEX-7_03291

De NEX-7 biedt zeer hoge ISO-standen tot en met 16.000. Zo’n hoge stand zouden we echter niet aanraden. De NEX-7 presteert op ISO 1600 nog erg goed en ook ISO 3200 is zonder al te veel ruis nog goed bruikbaar (mits goed belicht). ISO 6400 is de uiterste stand die we zouden aanraden. De ruis wordt dan goed zichtbaar en gaat dan behoorlijk storen. Toch is deze stand in noodgevallen wel bruikbaar. Dat is zeker een prestatie gezien het grote aantal megapixels (en daardoor de kleine pixel pitch).

Van links naar rechts: ISO 12800, 16000, 3200, 6400

ISO 12.800 en hoger

Op ISO 12.800 gaat de beeldkwaliteit er flink onder lijden. Huidtinten worden vlekkerig en in donkere delen van de foto wordt ruis storend zichtbaar. Deze standen kun je het beste links laten liggen. Gelukkig is ISO 6400 in de meeste gevallen voldoende.

RAW vs JPEG

Sony heeft een pittige ruisreductie in de camera ingebouwd, die ervoor zorgt dat foto’s tot en met ISO 3200 en 6400 nog goed bruikbaar zijn. Ruisreductie leidt wel altijd tot verlies van scherpte en details. De foto wordt wat zachter gemaakt, waardoor ruis minder opvalt. Als we de JPEG beelden uit de NEX-7 vergelijken met dezelfde foto in de RAW-modus, dan zie je duidelijk dat Sony flink heeft lopen sleutelen. Niet alleen wordt de foto een stuk softer, ook wordt de kleur opgepept.

Met het blote oog is de exacte beeldkwaliteit en het ruisniveau lastig uit te drukken. Gelukkig hebben we daar professionele testsoftware voor, die de ruiswaarden in verschillende vlakken en op basis van pixelkleur rangschikt en daar een score aan toekent. Deze kan echter wel weer misleid worden door effectieve ruisreductie. Op basis van de JPEG foto’s zien we dat de NEX-7 redelijk in de buurt zit van de Nikon D5100 en de NEX-5N. De 5N scoort – dankzij de 16 megapixel-sensor met betere signaal-ruisverhouding – een stukje beter dan de NEX-7.

NEX-7 vs a77

Het is opvallend dat de 24 megapixel-sensor in de NEX-7 beduidend beter presteert dan in de a65/a77. Waarschijnlijk heeft dit te maken met het ontbreken van de spiegel. Door de halfdoorlatend (translucent) spiegel in de Alpha SLT-camera’s (zoals de a77) gaat 30% licht verloren. Dit wordt wellicht gecompenseerd door ISO-standen die in de werkelijkheid hoger zijn dan de camera aangeeft (door versterking van het signaal). Wat hierbij ook kan meespelen is dat de NEX-7 ook over een nieuwere firmware beschkt dan de a77 die we enkele maanden terug hebben getest (en waarvoor ondertussen een nieuwe firmware voor beschikbaar is). De NEX-7 lijkt meer ruisreductie toe te passen, wat tot uitdrukking komt in iets minder scherpe foto’s.

De betere resultaten van de NEX-7 versus de a77 zien we niet alleen terug via onze testsoftware, maar ook via de testfoto’s. De details in foto’s van de a77 zijn wat grof vergeleken met die die van de NEX-7. Overigens zijn de (high-ISO) testfoto’s van de NEX-5N alsnog beduidend beter dan zowel de NEX-7 als de a77.

Links de NEX-5N, in het midden de a77 en rechts de NEX-7 (ISO 6400)

Hetzelfde zien we terug in een zwart-wit deel van onze testkaart. Ook hierbij valt op dat zowel de NEX-7 als (met name) de a77 wat vlekkerige resultaten op hoge ISO’s (in dit geval ISO 6400) afleveren. Wel zijn de foto’s van de a77 wat scherper en bevatten ze, onder andere in donkere delen, wat meer details. Ook in dit geval komt de NEX-5N er als beste uit.

Links de NEX-5N, in het midden de a77 en rechts de NEX-7 (ISO 6400)

Met name in egale grijze en zwarte vlakken is de ruis goed zichtbaar. Hieronder zie je een vergroting van een egaal donkergrijs vlak. De ruispatronen worden zo goed zichtbaar. Dat is met name te zien bij de a77 (links), maar dit patroon in iets zwakkere vorm ook zichtbaar bij de NEX-7.

Links de a77, rechts de NEX-7 en in het midden de NEX-5N.

Achtergrondinformatie testmethodiek

We berekenen de ruis in de grijswaarden op twee verschillende manieren. Allereerst wordt bepaald wat, gerekend in bits, het verschil in helderheid tussen het donkerste (zwarte) en het lichtste (witte) vlak is. Dit is het maximale helderheidsverschil in de foto en stellen we op 100%. Daarna wordt op zes grijsvakken (zwart tot wit) bepaald wat de gemiddelde helderheidsverschillen binnen de vakken, ofwel de ruis is. De grootte van dit verschil wordt afgezet ten opzichte van het eerder bepaalde maximale helderheidsverschil en op die manier rollen en ruiswaardes in procentenuit de test. 1% ruis betekent dus dat het fluctueren van de helderheid binnen een vlak met egale kleur 100 keer zo klein is als het maximale helderheidsverschil. Idealiter zijn egale kleurvlakken helemaael egaal zijn: 0% ruis dus.

De waarden die getoond worden zijn het gemiddelde van de meting van de vier middelste grijsvlakken, variërend van donkergrijs tot lichtgrijs. Pixels bestaan uit vier elementen: Rood (R), Groen (G), Blauw (B) en de helderheid (Y) en voor elk van de elementen wordt de ruiswaarde afzonderlijkt berekend. Wij berekenen uiteindelijk ook een gemiddelde van deze vier waardes, wat uiteindelijk opgezet kan worden als een goede maat voor de gemiddelde ruis van de sensor. Uiteraard geldt nog steeds: hoe dichter bij 0% hoe beter. De testsoftware maakt hierbij onderscheidt tussen middelgrijs (50% grijs) en gemiddeld grijs (20-80%, oftewel alle grijsvlakken behalve wit en zwart).

Testmethodiek

FotoVideo.nu gebruikt voor camera- en lenzentests verschillende testkaarten en -opstellingen. De resultaten bekijken we met behulp van verschillende softwarepakketten. Op die manier is het bijvoorbeeld mogelijk om beelden naast elkaar te leggen en eenvoudig verschil in kwaliteit te kunnen zien. Voor complexere zaken, zoals kleurafwijkingen, die nauwelijks objectief met het blote oog zijn waar te nemen, gebruiken we professionele testsoftware die ook in de camera-industrie gangbaar is: Imatest. De uitkomsten zijn redelijk wetenschappelijk en daardoor niet voor iedereen begrijpelijk en interessant, maar voor de volledigheid publiceren we ze erbij.

De afbeelding hierboven geeft de kleurafwijking aan, gebaseerd op een door de Sony NEX-7 geproduceerde foto (ISO 200) van een professionele testkaart. In het centrum van een kleurenvlak zie je de kleur zoals die officieel zou moeten zijn. Deze kleur is afgestemd op de gebruikte kleurtemperatuur van de camera, die beïnvloed wordt door omgevingslicht. In het kleine vlakje rechts in het centrum zie je de oorspronkelijke kleur zonder correctie. Onderin zie je de witbalansfouten op basis van zes grijsvakken (wit, 20, 40, 60 en 80%.grijs en zwart). De kleurverzadiging hiervan is opzettelijk aangedikt zodat je het verschil goed kunt zien. Op basis hiervan kun je zien hoe goed de handmatige witbalans werkt. Aan het deel tussen de rode haakjes is de witbalansafwijking goed af te lezen (0 = perfecte grijstint, 1 = volledige kleur). Uit de test bleek dat de NEX-7 een goede kleurweergave heeft, met een oververzadiging van 8,2%.

Kleurruimte

Als je bovenstaande grafiek inclusief de gekleurde vlakken vertaalt naar de afwijking in de (CIELAB) kleurruimte, dan krijg je dit resultaat. Bij de combinatie van vierkantjes en cirkeltjes staat telkens een getal, dat overeenkomt met de 18 kleurvakken in het testpatroon. Het vierkantje geeft aan wat de kleur moet zijn in het geval van perfectie. Het cirkeltje is de kleur zoals die door de camera is geproduceerd. Oftewel: je ziet een visuele weergave van de kleurafwijking. Wat verder interessant is, is de verzadiging. Zoals gezegd passen fabrikanten vaak kleurverzadiging toe zodat kleuren er meer uitspringen. Tot op zekere hoogte is dat prima, maar op een gegeven moment wordt het onwerkelijk.

Conclusie

De NEX-7 is een zeer goede, complete camera. Als topmodel binnen de NEX-serie onderscheidt hij zich met zijn ingebouwde OLED EVF (met zeer hoge resolutie), dubbele draaiwieltjes, flitsschoen en microfoonaansluiting. Verder lijkt hij erg op de NEX-5N. In feite is het een mix tussen de NEX-5N en de Alpha 65/77, waarvan de sensor geleend is. Maar de NEX-7 onderscheidt zich vooral met zijn stevige body en Tri-Nvi bediening, plus een hoop extra’s (zoals de flitsaansluiting en de microfoon). In die zin is het de ultieme NEX-camera en één van de ultieme systeemcamera’s van dit moment.

Maar we zijn ook kritisch. We hebben onze twijfels met betrekking tot twee punten. Allereerst vinden we het aantal megapixels overkill. Er zijn maar weinig fotografen waarvoor 16 megapixels niet voldoen en die dus gebaat zijn bij de hoge 24 megapixel-resolutie. Door het hoge aantal pixels, scoort de camera wat betreft beeldkwaliteit lager dan de NEX-5N. Dat hoort niet, naar onze mening; een topmodel moet in principe de beste beeldkwaliteit bieden – beter dan de goedkopere modellen die lager gepositioneerd zijn. Het feit dat de NEX-5N (op dit vlak) beter presteert dan de NEX-7 is wat vreemd. Te meer als we bedenken dat de NEX-5N de helft kost van de NEX-7. En dat is het tweede punt; de prijs van de NEX-7 is aanzienlijk. De prijs-kwaliteitverhouding is daardoor niet ideaal. Voor alleen de body geldt een adviesprijs van 1200 euro. Inclusief kitlens wordt dat 1350 euro (al ligt de marktprijs iets lager). Bovendien zou iemand die de NEX-7 overweegt het meest gebaat zijn met een lichtsterke en scherpe prime in plaats van de kitlens, waardoor de aanschafprijs nog verder oploopt.

Om die redenen vist de NEX-7 naast het net van een Gold award. Desondanks zijn we zeker onder de indruk, waardoor we de camera een Silver-award toekennen.

Pluspunten

  • Zeer compact
  • Goede bouwkwaliteit
  • Ingebouwde EVF
  • Goede beeldkwaliteit (tot en met ISO 3200)
  • Dubbele bedieningswieltjes (Tri-Navi)
  • Tien beelden per seconde
  • Full HD 1080p50 video
  • Stereo microfoon
  • Microfoonaansluiting
  • Kantelbaar lcd-scherm (naar boven en beneden)
  • Autofocus tijdens het filmen
  • SDXC-compatibel
  • Flitsvoet
  • Goede panoramamodus

Minpunten

  • Kleine knopjes
  • Relatief grote objectieven
  • Meer megapixels dan noodzakelijk
  • Beeldkwaliteit (op hoge ISO’s) minder goed dan NEX-5N
  • Geen touchscreen
  • Prijs

Pin It
Jeroen Horlings

is mede-oprichter van FotoVideo.nu, schrijver van diverse (foto)boeken en auteur voor verschillende tijdschriften. Hij fotografeert sinds 1996 met een spiegelreflexcamera en geeft ook af en toe presentaties en workshops over fotografie. Volg Jeroen ook op Twitter.