Testdossier: Canon 5D Mark III, Nikon D800, D4

Meer...

  • FV Flickr Top 5; 2-35
  • Canon EOS M systeemcamera preview
  • Gezocht: extra medewerkers newscrew m/v
  • Tamron kondigt fullframe SP 24-70 f2.8 VC aan
  • Eregallerij: astrofoto’s van André Kuipers
Door -

Voor we ingaan op de testresultaten zie je hieronder een vergelijkingstabel met de belangrijkste specificaties. De Canon 5D Mark III en Nikon D800 lijken qua specificaties het meest op elkaar een richten zich min of meer op dezelfde doelgroep. De Nikon D4 is meer gericht op snelheid en minder op resolutie en is de directe concurrent van de Canon 1D X die nog niet uit is.

Algemeen
 
Merk Canon Nikon Nikon
Productnaam Eos 5D Mark III Body D4 Body D800 Body
Productcode 5260B020 VBA320AE VBA300AE
Details Productinfo Productinfo Productinfo
Specificaties
Type camera Spiegelreflex Spiegelreflex Spiegelreflex
Beelden per seconde 6 fps 11 fps 4.6 fps
Digitale zoom 0 x 0 x
Optische zoom 0 x 0 x 0 x
Aantal autofocuspunten 61 51 51
Ingebouwde flitser
Automatisch scherpstellen
Handmatig scherpstellen
Automatische belichting
Sluitertijd (min.) 1/8000 sec 1/8000 sec 1/8000 sec
Sluitertijd (max.) 30 sec. 30 sec. 30 sec.
Verwisselbare lens
Geïntegreerde GPS
Zelfontspanner
Sensor
Resolutie 22.3 MPixel 16.2 MPixel 36.3 MPixel
Beeldverwerking Digic V+ (5+) Expeed 3 Expeed 3
Beeldsensor formaat 35 mm (fullframe) 35 mm (fullframe) 35 mm (fullframe)
Beeldsensor type CMOS CMOS CMOS
Max. fotoresolutie (horizontaal) 5760 pixels 7360 pixels
Max. fotoresolutie (verticaal) 3840 pixels 4912 pixels
Beeldverhouding 3:2
Beeldverhouding 5:4
Beeld
Foto’s – JPEG
Foto’s – RAW
Rode ogen-reductie
Automatische witbalans
Handmatige witbalans
ISO gevoeligheid minimaal 100 100 50
ISO gevoeligheid maximaal 102400 12800 25600
Beeldscherm / zoeker
Type beeldscherm TFT TFT TFT
Beeldschermdiagonaal 3.2 inch 3.2 inch 3.2 inch
LCD aantal beeldpunten (dots) 1040000 dots 921000 dots 921000 dots
LCD resolutie (horizontaal) 7360 pixels
LCD resolutie (verticaal) 4912 pixels
Live view
Kantelbaar scherm
Zoeker type Optisch Optisch Optisch
Zoeker dekking 100 % 100 % 100 %
Zoeker vergroting 0.71 x 0.7 x 0.7 x
Aansluitingen
PictBridge compatible
USB 2.0 aansluiting
USB 3.0 aansluiting
Bluetooth
HDMI-aansluiting
Type HDMI-aansluiting mini-HDMI (Type C)
WiFi verbinding
Fysieke eigenschappen
Afmetingen – Hoogte 11.6 cm 16 cm 12.3 cm
Afmetingen – Breedte 15.2 cm 15.7 cm 14.6 cm
Afmetingen – Diepte 7.6 cm 9.1 cm 8.15 cm
Gewicht 950 gram 1340 gram 900 gram
Batterijduur (CIPA) 950 foto’s
Waterdicht
Stofbestendig
Opslag
MicroSD
Secure Digital
Secure Digital High Capacity (SDHC)
Secure Digital Extended Capacity (SDXC)
CompactFlash
Memory Stick Pro Duo
xD-Picture Card
MultiMediaCard
XQD
Video eigenschappen
Video opnemen
Max. videoresolutie (horizontaal) 1920 pixels 1920 pixels 1920 pixels
Max. videoresolutie (verticaal) 1080 pixels 1080 pixels 1080 pixels
Video framerate 30 fps 30 fps 30 fps
Meegeleverde kitlens
Inclusief kitlens?
Tweede kitlens
Inclusief tweede kitlens?

De Nikon D800, Canon 5D Mark III, Nikon D4 en Canon 1D X zijn vanuit technisch en professioneel oogpunt het fotografische hoogtepunt van het jaar. Het is slechts eens in de paar jaar dat de fabrikanten met hun topmodellen op de proppen komen, dus we hebben er best een tijd op moeten wachten. Deze vier camera’s zijn wat betreft techiek toegespitst op het hoogst haalbare in het spiegelreflex-segment: een fullframe-sensor (met betere ISO-prestaties en een hoger dynamisch bereik dan de meeste APS-C modellen), een stevige, professionele body (waterbestendig, magnesium frame), beperkte scherptediepte (het voordeel van fullframe) en ditmaal over de gehele linie ook serieuze optimalisaties voor video. De enige camera in dit segment die we nog missen is de langverwachte Sony a99 (met fullframe 24 of 36 megapixel sensor). En de Canon EOS 1D X is momenteel nog niet beschikbaar, maar volgt binnenkort.

Van iedere camera zullen we een uitgebreide individuele review maken, zoals we dat altijd doen. Maar aangezien de camera’s toevalligerwijze allemaal rond dezelfde tijd uitkomen en directe concurrenten van elkaar zijn, is het ook erg interessant om ze te vergelijken. In dit testdossier lopen we alvast vooruit op de volledige reviews en bespreken we op voorhand al de eerste testresultaten. Onze focus ligt hierbij op de beeldkwaliteit van de foto’s en video’s.

Dit testdossier zal in de loop van de tijd steeds worden bijgewerkt met nieuwe resultaten en extra praktijkfoto’s en -videos. Ook volgt een update waarbij we ingaan op de videokwaliteiten van beide camera’s.

Al eerder publiceerden we de eerste testresultaten van de 5D Mark III die als eerste binnenkwam. In vergelijking met zijn voorganger, de 5D Mark II zijn de grootste verbeteringen op het gebied van beeldkwaliteit de ruisprestaties op de hogere ISO waarden.

5D II vs III – 12.800 en 25.600

Op het plaatje hieronder zie je resultaten van de 5D Mark II op ISO 12.800 en 25.600 rechtstreeks vergeleken met dezelfde standen op de 5D Mark III. Het betreft hier een uitsnede (100%) van een grijsvlak op onze testkaart. De 5D Mark III bevat beduidend minder kleurruis, waardoor de ruispatronen minder storend zijn. Tot en met ISO 12.800 is de beeldkwaliteit nog zeer goed te noemen. Vanaf ISO 25.600 wordt het ruispatroon storend.

5D Mark II vs 5D Mark III (ISO 12.800 en 25.600) – de afbeelding is klikbaar

ISO 12.800-104.200

Op basis van onze testfoto’s kunnen we concluderen dat de 5D Mark III er circa 2 stops op vooruit is gegaan. De kwaliteit van de Mark II op 3200 wordt door de Mark III op ISO 12.800 geëvenaard. ISO 25.600 is ook nog redelijk bruikbaar, als is ruis dan wel zichtbaar aanwezig. ISO 51.200 is wat ons betreft wat te hoog gegrepen, al zou een goed belichte opname met behulp van gespecialiseerde ruisreductiesoftware nog wel bruikbaar kunnen zijn voor minder cruciale foto’s (al is er wel sprake van detailverlies). Het gebruik van ISO 102.400 zouden we afraden.

5D Mark III (ISO 12.800-104.200) – de afbeelding is klikbaar

Visuele waarneming is één ding. Bij FotoVideo.nu hebben we het motto ‘meten is weten’. Een beeld is immers verschillend te interpreteren en je kunt er op allerlei mogelijke manier mee spelen. Daarom gebruiken we verschillende professionele testkaarten middels een vaste opstelling met kunstlicht. De testfoto’s worden vervolgens gebenchmarkt via de professionele Imatest-suite. Op die manier kunnen we concrete scores koppelen aan onder andere de ruiswaarden, zodat we feitelijke resultaten kunnen tonen.

ISO prestaties

Middels een lineaire grafiek kunnen we laten zien hoe verschillende camera’s presteren op de hogere ISO-waarden. In de grafiek hieronder tonen we de scores op ISO 3200, 6400 en 12.800. Hieraan is allereerst te zien dat het verschil ten opzichte van de 3,5 jaar oude 5D Mark II vrij groot is. Deze kan met ISO 3200 nog vrij goed meekomen met de rest, maar hij presteert slecht op ISO 6400 en 12.800 in vergelijking met de nieuwe lichting camera’s. Dat bevestigt dat er opnieuw grote stappen zijn germaakt in sensortechnologie.

ISO 3200-12.800 (let op: de lijn begint bij 0,70 i.p.v. 0)

De 5D Mark III scoort overall het beste. Het verschil met de Nikon D4 op de hogere ISO’s is marginaal, maar aanwezig. Ook het verschil met de Nikon D800 ten opzichte van de D4 en 5D Mark III is beperkt. Toch scoort deze op alle hogere ISO’s minder goed dan de andere twee nieuwe camera’s. Desondanks is het knap dat de Nikon de ruis zo goed onder controle weet te krijgen ondanks de flinke verhoging van het aantal megapixels (36). Ondanks de enorme toename van de hoeveelheid pixels, lijkt de D800 op hoge ISO’s het beter te doen dan de D700 en D3X.

D800 en 5D Mark III

Hoe verhouden de scores van de D800 en de 5D Mark III zich in vergelijking met andere camera’s, zoals de goed getestte NEX-5N? Je ziet het in de onderstaande grafiek. Zowel de D800 als de 5D Mark III scoren beduidend beter dan hun APS-C concullega’s.

ISO 3200 (let op: de lijn begint bij 0)

In eerste instantie richten we ons vooral op de Nikon D800 en de Canon 5D Mark III omdat deze min of meer in hetzelfde segment vallen. De Nikon D4 is een pure professionele camera, waarvoor resolutie minder belangrijk is dan snelheid. De rechtstreekse tegenhanger is de Canon 1D X, maar deze is nog niet beschikbaar. In sommige testresultaten hebben we de Nikon D4 alvast meegenomen, om de vergelijking compleet te maken.

Nikon D4 vs 5D Mark III vs D800

Als we kijken naar de ruisprestaties op basis van onze testafbeeldingen, is het resolutieverschil tussen de drie camera’s direct duidelijk. De resolutie van de Nikon is met zijn 16 megapixels beduidend minder groot dan die van de 5D Mark III en de D800. Met name de 36 megapixels van de D800 leiden zichtbaar tot meer details. 

Nikon D4 (links), 5D Mark III (midden), en Nikon D800 (rechts) op ISO 6400
(testfoto is klikbaar) 

Beste ruisprestaties

Alle camera’s zijn er op vooruit gegaan, ondanks de groei van het aantal megapixels. Als we de testfoto’s op hun originele resolutie met elkaar vergelijken komt de 5D Mark III daar het beste uit. Deze toont op ISO 6400 de minst storende ruispatronen. Bij de D800 leidt de ruis tot grovere details, wat vooral zichtbaar is in het gezicht (b.v. ogen en neus). In de schaduwpartijen linksonderin zien we hetzeltde terug. 

Op ISO 12.800 en ISO 25.600 zien we vergelijkbare resulaten terug in een grijsvlak op onze testkaart. Dit zijn overigens geen ‘native’ waarden van de D800 die officieel tot ISO 6400 gaat (hogere ISO’s worden bereikt door een ISO 6400 opname onder te belichten en vervolgens softwarematig te corrigeren).

5D Mark III, D4 en D800 op ISO 12.800 (afbeelding is klikbaar)

5D Mark III, D4 en D800 op ISO 25.600 (afbeelding is klikbaar)

Hoe presteren de 5D Mark III en de D800 wanneer er in het raw-formaat wordt gefotografeerd? Er is dan geen sprake van beeldbewerking door de camera, dus ook niet van enige ruisreducatie. Het pure sensorresultaat blijft dan over. Uiteraard hebben we ook getest, met name om te zien of er afwijkingen waren ten opzichte van de jpeg-resultaten. De uitkomst was zoals verwacht. Ook in raw is de 5D Mark III significant beter dan zijn voorganger (de 5D Mark II). En ook de D800 presteert navenant. In de onderstaande grafiek kun je het verschil zien.

Ruisreductie

Aan de flinke cijfermatige verschillen in de grafiek kun je zien dat er behoorlijk wat gebeurt in de camera. Dat is ook visueel zichtbaar in de onderstaande vergrotingen van een egaal grijsvlak. De raw-opnamen (rechts) zijn beduidend scherper dan de jpeg-foto’s, maar bevatten logischerwijs meer zichtbare ruis. Door middel van ruisreductie in de camera neemt de hoeveelheid ruis af, maar wordt het beeld ook flink verzacht (oftewel minder scherp). Wie in raw werkt, in bijvoorbeeld Lightroom, AfterShot of Camera Raw moet dus handmatig ruisreductie toepassen.

jpeg (links) en raw (rechts)

Tijd voor praktijkfoto’s. Want testscores, cijfers en hoge ISO-waarden zeggen natuurlijk niet alles. De resultaten hieronder zijn jpegs met een neutrale beeldstijl. De gebruikte lenzen zijn de Canon 24-105 f4 L IS en de Nikkor 24-120 f4 VR. Alle foto’s zijn onbewerkt.

Resolutieverschil

Allereerst wordt het resolutieverschil tussen de 5D Mark III en de D800 al snel duidelijk. Het is geen revolutionair verschil, maar het is zeker significant.

Volledige foto:

Canon 5D Mark III test

5D Mark III. De D800 foto is te zien als je met de muis op de foto gaat staan.

Scherpte

Mede door de hogere resolutie zijn de beelden van de D800 over het algemeen iets scherper en gedetailleerd dan die van de 5D Mark III. Wel heeft de D800 iets meer last van chromatische aberratie in combinatie met de gebruikte 24-120mm f4 VR.


Canon 5D Mark III test

5D Mark III. De D800 foto is te zien als je met de muis op de foto gaat staan.


Canon 5D Mark III test

5D Mark III. De D800 foto is te zien als je met de muis op de foto gaat staan.


Canon 5D Mark III test

5D Mark III. De D800 foto is te zien als je met de muis op de foto gaat staan.

Wat scherpte betreft deed de Nikon D800 het meestal een stuk beter dan de 5D Mark III. Het is inmiddels bekend dat de nieuwe 5D een vrij sterk anti-aliasing filter heeft (dat door sommigen er al bruut is uitgesloopt), onder andere om moíre tegen te gaan. De D800 heeft op dat vlak dus wat minder nabewerking nodig. Het verschil is duidelijk te zien op de onderstaande 100% uitsnede van een frame. Het onbewerkte beeld van de 5D Mark III oogt wat soft. Als je met de muis op de foto gaat staan zie je het ruwe beeld van de D800, waarbij scherpere details te zien zijn.

Uitsnede van een (video)frame van de 5D Mark III. Als je met de muis op het beeld gaat staan zie je het resultaat van de Nikon D800.

Moíre

De scherpte heeft echter ook een nadeel. Bij de D800 is in sommige situaties moíre te zien. Patronen met rechte lijnen veranderen in een patroon dat oorspronkelijk niet zichtbaar was. Daarbij ontstaan vaak ook kleurpatronen en met name die zijn erg storend. Voor consumentengebruik is moíre niet onoverkomelijk, maar als je een professioneel ogende film wilt maken wel. Overigens had de 5D Mark II ook last van moíre. Vermoedelijk gebruikt de D800 – net als de Mark II – line-skipping om de resolutie van 36 megapixels terug te brengen naar twee (1920×1080). Deze methode werkt moíre in de hand. De Mark III doet niet aan line-skipping en berekent het hele beeld terug. 

Clip uit de testvideo – Canon 5D Mark III

Clip uit de testvideo – Nikon D800

De Canon 5D Mark III en Nikon D800 richten zich beide ook op videofilmers. Nadat Nikon met een filmfunctie kwam op de D90 in 2008 deed Canon een week later hetzelfde met de 5D Mark II, maar dan met ondersteuning voor 1080p FullHD. Beide camera’s werden razendpopulair, maar met name de 5D Mark II blonk uit op het gebied van video’s (Vincent Laforet is er groot mee geworden). We ziijn nu 3,5 jaar verder en zo goed als iedere nieuwe fotocamera heeft een videofunctie. Dat geldt ook voor de nieuwe lichting professionele spiegelreflexcamera’s, zoals de Canon 5D Mark III, Nikon D800, Nikon D4 en Canon 1D X. De 5D Mark III is de opvolger van de Mark II en belooft enkele interessante verbeteringen. De voorlopers van de D800, de D700 en D3X, hadden beide geen ondersteuning voor video. De Nikon D3(s) kon wel filmen, maar alleen in 720p (en dus niet in FullHD). Op dat vlak is de D800 dus de eerste interessante fullframe videocamera van Nikon. 

Videospecificaties

Beide camera’s ondersteunen drie modi in de 1080p stand: 30, 25 en 24 beelden per seconde. Beide zijn ook voorzien van een koptelefoon-aansluiting, zodat je het geluid live kunt beoordelen. De 5D Mark III biedt de mogelijkheid om het geluidsniveau tijdens het filmen aan te passen (op basis van het geluid van de koptelefoon of de opnamemeters). Ook biedt Canon twee verschillende compressiemethoden: ALL-I (intraframe) en IPB (interframe). Het verschil tussen beide is de manier waarop compressie wordt opgeslagen. Bij ALL-I wordt ieder frame afzonderlijk van elkaar gecomprimeerd, terwijl bij IPB opeenvolgende frames tegelijk worden gecomprimeerd. Dat laatste is wat compressie betreft efficiënter en levert dus een minder groot videobestand op. ALL-I biedt echter in principe de beste beeldkwaliteit, waardoor de beelden ook beter nabewerkt kunnen worden. Het is ook afhankelijk van wat er gefilmd wordt. Voor actieshots is ALL-I de beste methode omdat de compressie dus per frame wordt berekend. Voor een shot met veel details en weinig beweging is IPB weer handiger. 

De Nikon D800 loopt wat achter op dit vlak; de camera gebruikt een iets lagere bitrate en biedt geen verschillende compressiemethoden. Een groot voordeel bij Nikon is echter de zogenaamde ‘clean hdmi’-poort (zowel op de D800 als op de D4). Dat betekent dat je raw-video kunt opnemen via de hdmi-poort. Hiervoor heb je wel een externe recorder nodig. Zo compenseert Nikon het gebrek aan instellingen wat betreft de videocodec. Canon biedt geen ‘clean hdmi’, tot teleurstelling van enkele professionals, maar dus wel een hogere bitrate en twee compressievormen (ALL-I en IPB). De laatste troef van Canon is een aanraakgevoelige knop aan de achterzijde. Je kunt het draaiwiel aan de achterzijde tijdens het filmen gebruiken om bepaalde zaken aan te passen zonder dat je knoppen hoeft in te drukken (b.v. ISO, diafragma, sluitertijd of het geluidsniveau).

Maar tot zover de theorie, nu de praktijk:

De bovenstaande video is slechts een selectie van een flink aantal videotests. De tests zijn uitgevoerd met een Canon 24-105mm L f4, 16-35mm f2.8, Nikkor 16-35mm f4 en 24-120mm f4 VR. Daarnaast hadden we nog een tweetal optisch identieke 100mm f2.0 lenzen van Carl Zeiss tot onze beschikking (met dank aan Transcontinenta) om lensfouten uit te sluiten. De camera stond op een statief (desondanks zijn soms lichte trillingen waarneembaar). In alle gevallen is er handmatig scherpgesteld. In de ISO-test was de focus van de D800 niet optimaal ingesteld (voor het doel van de ISO-test was dit niet erg). Normaliter produceert deze iets scherpere beelden dan de 5D Mark III. De conclusies lees je op de volgende pagina.

Wat ruis op hoge ISO’s betreft was het al duidelijk dat de 5D Mark III op dit vlak beter presteert dan de D800. In de videomodus is dit verschil echter nóg beter te zien. Al op ISO 6400 ontstaat er ernstige kleurruis in de beelden van de D800. Vooral de blauwe ruis valt hierbij op. Op ISO 12.800 en 25.600 (beide ‘gepushte’ standen, want native gaat de D800 tot ISO 6400) zien de beelden er niet meer acceptabel uit. Het beeld wordt langzaam blauw. De 5D Mark III doet het tot en met ISO 6400 uitstekend. ISO 12.800 kan er zelfs ook nog mee door, al wordt het beeld in egale donkere vlakken wel iets onrustiger. ISO 25.600 zouden we in principe niet gebruiken, tenzij het niet anders kan. Maar dit is hoe dan ook een enorme prestatie en maakt de 5D Mark III uitstekend geschikt voor het filmen bij slecht licht.

ISO 6400, Nikon D800 en Canon 5D Mark iII

Andere opvallende zaken

Het geluid dat de camera’s produceren hebben we niet uitgebreid getest. Iemand die serieus met film aan de slag wil zal daarvoor op externe apparatuur gebruiken. Wat wel duidelijk opviel is dat de 5D Mark III duidelijker en helderder geluid opneemt met de microfoon, maar tegelijkertijd ook erg gevoelig is voor wind. De D800 is daar minder gevoelig voor, maar het geluid is een stukje zachter. Beide camera’s hebben last van het ‘rolling shutter’-effect. Bij snelle bewegingen van links naar rechts worden rechte lijnen schuin omdat de beeldlijnen van boven naar beneden worden uitgelezen.

Met dank aan Transcontinenta voor het uitlenen van de twee Carl Zeiss marko planar T* 100mm f2 lenzen

Hieronder zie je nog wat extra beeldmateriaal van de Canopn 5D Mark III, Nikon D800 en D4. Klik op de foto voor een vergroting (via Flickr).

Links Canon 5D Mark III, rechts Nikon D800

  

Canon 5D Mark III test

Canon 5D Mark III

Nikon D800 test

Nikon D800

Canon 5D Mark III test

Canon 5D Mark III Nikon D800 test

Nikon D800

Canon 5D Mark III ISO 25600

Canon 5D Mark III ISO 25.600

Nikon D800 ISO 12.800 Nikon D800 ISO 12.800

Canon 5D Mark III ISO 25600

Canon 5D Mark III ISO 25.600

Nikon D800 ISO 6400

Nikon D800 ISO 6400

Pin It
Jeroen

is mede-oprichter van FotoVideo.nu, schrijver van diverse (foto)boeken en auteur voor verschillende tijdschriften. Hij fotografeert sinds 1996 met een spiegelreflexcamera en geeft ook af en toe presentaties en workshops over fotografie. Volg Jeroen ook op Twitter.