BLOG: Fotograferen in Zuid-Korea – deel 2

Door -

Hoe je het ook wendt of keert, Japan blijft het fotografieland bij uitstek. Bedrijven als Leica, Hasselblad en Zeiss komen er weliswaar niet vandaan, maar die bedienen eigenlijk alleen een nichemarkt. De grote jongens komen vrijwel allemaal wél uit het land van de rijzende zon. Wat kan een land in opkomst als Zuid-Korea hier tegenover stellen? En is daar überhaupt wel behoefte aan apparatuur van eigen bodem?

Chaebol

Tot een jaar of dertig geleden was er in Zuid-Korea weinig (betaalbare) import op het gebied van elektronica. Eigenlijk sinds de jaren vijftig hebben de verschillende regeringen geprobeerd door middel van een heftig protectionistisch beleid het land op economisch gebied vooruit te helpen. De overheid zette daarentegen groots in op nationale bedrijven, door hen op bizarre schaal te subsidiëren.

Dit versnelde de groei van bedrijven als Hyundai, LG en Daewoo, oftewel de Chaebol-bedrijven van het land. De razendsnelle technologische ontwikkelingen en relatief lage lonen van de eigen bevolking zorgde ervoor dat de Chaebol erg goed in de wereldmarkt lagen. En hoewel de prijzen steeds meer naar elkaar toe groeien, ben je over het algemeen minder kwijt als je een product van Koreaanse origine koopt. Kijk bijvoorbeeld maar eens naar de televisies en monitoren van Samsung en LG; zeker in de lagere prijsklassen zijn deze vaak erg interessant.

Op het gebied van fotografie zie je dit fenomeen slechts deels terugkomen. Natuurlijk, Samsung heeft aardig wat goed lopende compactcamera’s (zeker in Korea zelf) en ook de spiegelloze variant krijgt langzaamaan een groter marktaandeel. Een bedrijf als Samyang ontwikkelt bovendien erg prijsgunstige objectieven, zij het zonder automatische focus. Alleen zijn het lang geen concurrenten voor de Nikon’s, Sony’s en Canon’s van deze wereld. Zelfs niet in eigen huis.

Uitstraling

Je ziet dit erg goed terug in het wijkje Namdae in Seoul. Daar bevinden zich zeker twintig fotografiewinkels. Je komt daar niet alleen de officiële ketens van onder meer Olympus en Nikon tegen, maar ook onafhankelijke bedrijfjes die groots inzetten op tweedehands en geïmporteerde producten. Een Samsung-winkel ontbreekt echter, en objectieven van Samyang kom je eigenlijk niet tegen. Of ze liggen al ergens verstopt in het magazijn, waardoor je er dus expliciet naar moet vragen.

Nee, eigenlijk volgt Korea trouw de internationale trends. De modellen die het goed doen in Japan, de Verenigde Staten en Europa krijgen ook daar de meeste aandacht. Als we een klein beetje generaliseren, zie je wel dat de Koreanen hier toch een eigen draai aan geven. Voor hen is fotografie ook deel van hun image; goede prestaties zijn een ding, het uiterlijk en de naam van het apparaat is misschien nog wel belangrijker. Ik zeg dit niet alleen op basis van wat ik op straat heb gezien, maar ook naar aanleiding van gesprekken met Koreaanse fotografen en winkelhouders.

En dus zie je dat spiegelloze camera’s met een retrolook het vele malen beter doen dan de varianten van Samsung, die over het algemeen een wat modernere, iets minder artistieke vormgeving hebben. En in plaats van geld uit te geven aan een daadwerkelijk functionele neckstrap, wordt gekozen voor accessoires op visueel vlak iets toevoegen. Objectieven van Sigma en Tamron zijn bovendien uit den bozen; het camerasetje moet wel volledig des Nikons of Canons zijn. Spiegelreflexcamera’s zie je overigens niet heel veel terug op straat; vooral mobiele telefoons worden veel gebruikt. Niet helemaal onlogisch, wanneer je ziet wat de telefoons (van met name Samsung en LG) kosten en wat je daarvoor vandaag de dag voor terug krijgt. Qua traditionele camera’s doen vooral de Olympus Pen en de oudere varianten uit de Leica M-serie het verrassend goed. In Nederland moet je je best doen om iemand te treffen die met een M8 fotografeert, in Korea duikt dit model regelmatig op – maar dan wel gekocht bij een of andere handelaar in tweedehands spullen.

Tweedehands

Wat namelijk nog meer opvalt, is de focus op de tweedehands markt. Over het algemeen hebben Nederlandse fotografiewinkels ook wel een sectie ‘occasions’, maar een uitzondering daargelaten is dat voor hen slechts een leuke extra. Tweedehands spullen wisselen vooral via online diensten van eigenaar. In Korea zie je juist het tegenovergestelde. In- en verkoop bij fysieke winkels is minstens zo gebruikelijk als de aanschaf van een nieuw product. En dan gaat het vaak niet om een oud, versleten model, maar om pas verschenen camera’s met slechts een paar honderd clicks op de teller. Inclusief garantie van de producent zelf en tegen zeer gunstige prijzen.

Afdingen is mogelijk en vaak krijg je er ook nog een lading extraatjes bij, zoals filters, tassen en schoonmaakspullen. Het hoe en waarom is lastig, maar voor reizigers is dit wel enorm interessant. Zeker wanneer je bijvoorbeeld naar een objectief uit een duurder segment op zoek bent. Hetzelfde geldt voor geïmporteerde camera’s uit Japan, die voor een schijnprijsje over de toonbank gaan, al liggen de zaken hier gecompliceerder door import- en belastingheffing.

Sander H


Sander Hölsgens is eindredacteur van Gamer.nl & Gamer Magazine, blogt op Streusel.nl en freelancet voor fotovideo.nu. Hij is te volgen via Twitter en Flickr.

Pin It
FotoVideo.nu
FotoVideo.nu

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *