Blog: Videoclip maken met een DSLR camera

Door -

Begin dit jaar heb ik een Canon 60D spiegelreflexcamera gekocht, niet alleen om foto’s te maken, maar vooral om ook te kunnen experimenteren met DSLR video. In deze blogpost wil ik julie meenemen bij het maken van mijn eerste DSLR video, een videoclip voor de band Run Free.

Voordelen van een DSLR

Filmen met normale camcorders doe ik al jaren, zo gebruik ik voor de video’s op Hardware.Info doorgaans een semi-professionele Sony HDR-AX2000 camcorder. Filmen met een DSLR heeft echter een compleet eigen charme. Camcorders – ook semi-professionele – hebben doorgaans namelijk een zeer kleine sensor, waardoor het vrijwel onmogelijk is om met scherptediepte te spelen. Prima voor de meeste toepassingen, maar nogal een beperking als je creatief wilt filmen. Met een DSLR camera in combinatie met een lichtsterke lens kan dit wél. Hierdoor is het mogelijk om alleen het onderwerp waar je als videomaker de focus op wilt hebben scherp in beeld te vangen, terwijl de voor- en achtergrond prachtig onscherp zijn. Zo kun je met een DSLR camera een echte ‘filmlook’ krijgen.


Mijn camera en lenzen: Canon 60D met een 17-55 en een 70-200 lens, beide F2.8 om met kleine scherptediepte te kunnen werken.

Uitdagingen bij DSLR filmen

Toen ik mijn 60D eenmaal had gekocht, was het zaak om een leuk project te vinden waarbij ik als onervaren DSLR-filmer kon experimenteren. Net als bij fotografie geldt ook voor videofilmen dat je het eigenlijk alleen leert door het veel te doen. En filmen met een DSLR heeft nogal wat voeten in de aarde. Ten eerste is een spiegelreflexcamera door zijn vorm praktisch ongeschikt om mee uit de hand te filmen. Daar komt bij dat Canon DSLR’s tijdens het filmen geen gebruik kunnen maken van snelle autofocus. Dat betekent in de praktijk dat scherpstellen met de hand moet gebeuren. Wanneer je met het diafragma open filmt om een kleine scherptediepte te krijgen, luistert dit bovendien érg nauw.

Run Free

Nu wil het toeval dat de zanger van de Haagse band Run Free, Jeroen Bloemberg, een collega is en zijn band begin dit jaar bezig was met het afronden van hun nieuwe album. Voor de ballad ‘Cold’ wilden zij graag een videoclip gemaakt hebben. De afspraak om dit avontuur samen aan te gaan was dus snel gemaakt.

Bij het maken van de videoclip hadden we een aantal uitdagingen. Ten eerste moest het een low-budget shoot worden. Iedereen werkte daarom vrijwillig mee en naast het huren van een aantal PAR-lampen hebben we de clip opgenomen met bestaande middelen.
Daarnaast was er nog een uitdaging. Cold is namelijk een langzaam nummer, met een lange intro, instrumentaal middendeel én een lange outtro, elk ongeveer een minuut lang. In totaal duurt de song maar liefst 7 minuten. Dat is voor huidige begrippen érg lang en omdat de muziek zich niet leent voor snelle shots, maakt dat het erg lastig om de video interessant te houden.

De band had zelf een uitgewerkt idee voor de clip: De hoofdrolspeelster (gespeeld door Anne Nolet) werkt in een bar en komt daar ’s morgens aan om de zaak klaar te maken voor opening. Ze zet een CD op – het nummer Cold van Run Free. Hoewel de band niet feitelijk aanwezig is, laat ze haar gedachten wel meegaan met de muziek. Haar relatie is net beëindigd en terwijl ze bezig is de zaak aan kant te maken, denk ze terug aan gelukkige en minder gelukkige momenten.

We besloten de clip op twee zaterdagen op te nemen: De eerste draaidag in eetcafe Kanslos in Den Haag, waar we de performance van de band en de het opruimen van het café door de hoofdrolspeelster zouden opnemen. De tweede dag werd ingeruimd voor het schieten van de Flashbackscenes. Voorafgaand aan de opnames heb ik voor een globale shotlists gemaakt en hebben we café Kanslos gezamenlijk bezocht om mogelijke camerastandpunten te bedenken. Uitgebreide storyboards hebben we echter achterwege gelaten.


De complete shotlist voor de clip bestond uit drie A4tjes

Omdat ik niet 100% zeker was van de (on)mogelijkheden van het filmen met een DSLR heb ik tijdens de eerste draaidag ook de voor mij bekendere Sony HDR-AX2000 en een Sony NEX-VG10 (review) meegenomen. Die laatste heeft ook een grote sensor en biedt daarmee de mogelijkheid om met kleine scherptediepten te werken. De op dat moment beschikbare kitlens is echter niet bijzonder lichtsterk, en bovendien ben ik niet helemaal gelukkig met de instelmogelijkheden van die camera. Werkpaard van de dag werd dus ook de Canon 60D, in combinatie met een 17-55 F2.8 USM lens. Het gros van de shots is gedraaid vanaf statief, zodat ik mijn linkerhand altijd kon gebruiken om scherp te stellen.

Het monteren van de videoclip was een tijdrovend proces, waarbij de meeste tijd is gaan zitten in het uitzoeken van de shots van de band. Op de eerste draaidag hebben we 77 bruikbare shots alleen al van de band gemaakt, waarbij een groot deel de volledige zeven minuten van de clip bevat. Dat leverde een timeline met maar liefst veertien tracks op in Premiere Pro CS5.

Ik ben begonnen eerst alleen al deze beelden van de band te editen tot een ruwe videoclip. Nadat we ook de flashbackscenes hadden opgenomen heb ik deze per stuk in aparte timelines gemonteerd en vervolgens met wat uitproberen op geschikte plekken in het nummer ingevoegd.


Alleen de shots van de band besloegen al 14 videotracks.

Kleur en sfeer

Om het film-effect te vergroten heb ik er bovendien voor gekozen om de beelden niet in 16:9 formaat, maar 2.35:1 (21:9) te monteren. Dit is simpel te doen: maak een masker met zwarte balken boven en onderin beeld en leg deze als bovenste track over videosporen heen. Bij meerdere shots heb ik de onderliggende video in hoogte verplaatst, om te voorkomen dat hoofden achter de bovenste zwarte balk zouden verdwijnen.

Het nummer heet ‘Cold’ en dat was dus ook de sfeer die we clip moest uitstralen. Voor alle scenes in het cafe is daarom heel veel kleur uit het beeld gehaald en de witbalans achteraf blauwig gemaakt. Voor de flashbacks verschilt het kleurgebruik: de ‘happy’ scenes bevatten veel kleur en een warme witbalans, terwijl de minder prettige herinneringen juist ook een koude sfeer moeten uitstralen.

Voor het aanpassen van de kleur heb ik geen aparte plugins gebruikt, alles is gedaan met de ‘Fast Color Corrector’ tool die standaard onderdeel uitmaakt van Premerie Pro CS5. Ik heb hiervoor gekozen omdat je – met wat experimenteren – prima resultaten met dit filter kunt verkrijgen. Het belangrijkste voordeel is echter dat de fast color corrector tool gebruik maakt van GPU acceleratie. Hierdoor is het – wanneer je een nVidia grafische kaart gebruikt – mogelijk om realtime kleurcorrectie toe te passen, zonder extra rendertijd.

Waar mogelijk heb ik alle shots met het diafragma wijd open gedraaid, op F2.8 dus. In het café bleek dit geen probleem, omdat het er vrij donker was kon de sluitertijd ook relatief lang blijven, bij de meeste shots 1/30 of 1/60 seconde. Bijna alle shots zijn opgenomen in 1080p25, enkele flashbackshots op 720p50 om deze later te kunnen vertragen voor slow-motions. Ik het expres gekozen voor lange sluitertijden om het beeld bewegingsonscherpte geven, zodat het ondanks de lage framerate toch vloeiend oogt.

Als camera-profiel heb ik ‘Gebruiker 1’ genomen, waarbij ‘Neutraal’ als referentie geselecteerd is. Vervolgens heb ik scherpte en contrast helemaal naar beneden gedraaid, en verzadigingen twee stapjes omlaag. Het resultaat is een wat ‘plat’ beeld met weinig contrast, maar wel een relatief hoog dynamisch bereik. Dat maakt het mogelijk om de video achteraf in de editing software optimaal  naar eigen wens af te stellen. Inmiddels gebruik ik overigens het gratis te downloaden ‘CineStyle’ profiel van Technicolor, dat nog meer dynamisch bereik biedt.

Eerste draaidag

We zijn begonnen om de aankomst van Anne bij het café te filmen. Omdat deze shots lopend gedaan moesten worden onder wisselende belichting, heb ik voor deze buitenshots gekozen voor de NEX-VG10 camera. Binnen hebben collega David en ik bijna alles gedraaid met meerdere camera’s, waarbij zowel de NEX-VG10 als de 60D en bij sommige shots ook de AX2000 gebruikt werden. Het optreden van de band hebben we in totaal ongeveer zeven maal opgenomen, waarbij overigens niet elke keer het complete nummer werd doorlopen. Omdat het café erg donker was hebben we de ruime van bovenaf met een viertal 500 Watt par-lampen verlicht, terwijl we voor sommige shots ook één of twee 500 Watt lampen met een paraplu hebben gebruikt om de scenes van opzij extra licht te geven.

De Canon 60D met 17-55 lens

Markers

Tijdens het optreden van de band hebben we steeds een CD met de muziek afgespeeld via de geluidsinstallatie van het café. Om achteraf gemakkelijk te kunnen herkennen wáár een shot zich in het nummer bevindt, heb ik een speciale versie van het nummer gemaakt met om de 30 seconden verschillende markers – piepjes – die meteen aangeven om welk  punt in het nummer we zijn. Dit maakt het achteraf veel gemakkelijker om verschillende shots te synchroniseren.

Flashbacks

De flashbacks hebben we pas weken later, met een kleine groep mensen opgenomen. Omdat ik bij het bekijken van de shots van de eerste dag zeer tevreden was over de beelden van de Canon 60D, is deze wederom als primaire camera gebruikt tijdens de tweede draaidag, met uiteindelijke slechts één shot dat gemaakt is met de HDR-AX2000. Omdat het buiten véél te helder was om alle shots zonder filters op F2.8 te kunnen draaien met een relatief lange sluitertijd, heb ik buiten voor meerdere shots neutral density filters gebruikt die het beeld meerdere f-stops donkerder maken. Bij de binnenshots hebben we geen extra licht gebruikt, behalve een CN-160 LED lamp (review) die bij sommige shots indirect via het plafond voor wat extra licht zorgde.


Een CN-160 LED lamp zorgt voor extra indirect licht via het plafond

Voor shots waarbij de camera moest bewegen heb ik de Canon 60D op het statief gelaten, maar dan met de poten ingeklapt en op de kortste stand. Op deze manier ‘bungelt’ het statief dus onder de handheld bediende camera. Door het extra gewicht worden ongewenste snelle bewegingen tegengegaan en het statief biedt bovendien een mooie grip voor de linkerhand. Nadeel is uiteraard wel dat de camera door het statief zo’n drie kilo zwaarder wordt, wat voor langdurig filmen niet ideaal is.

Het resultaat is hieronder te bekijken. Is de clip perfect? Zeker niet. Achteraf zie je altijd dingen die beter hadden gekund en gemoeten, maar gezien de korte draaitijd, het (vrijwel) afwezige budget en het feit dat we dit allemaal voor het eerst deden ben ik zeker niet ontevreden. Achteraf had ik vooral meer B-roll willen schieten, (sfeer)beelden die je als insert kan gebruiken. Verder had ik ook de beginscene iets anders willen doen, maar over het algemeen ben ik tevreden met de gemaakte keuzes.

Uiteraard ben ik erg benieuwd naar jullie op- en aanmerkingen, laat in de comments dus weten wat je ervan vind, en wat jij anders gedaan zou hebben!

Pin It
FotoVideo.nu
FotoVideo.nu

3 reacties naar Blog: Videoclip maken met een DSLR camera

  1. Jane Rocha

    Goede avond,

    Via google ben ik gestuit op je blog.
    Het ziet er goed uit!
    Voor onze artiest zijn we bezig zijn eerste ‘solo’ video te schieten, en zijn we nog aan het rond kijken.

    Zouden we je privé kunnen mailen om te kijken of we wat voor elkaar kunnen betekenen?

    Mvg Jane

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *