De Canon EF 200-400 f4 L IS in de praktijk

Door -

De Canon EF 200-400mm f4 L IS met ingebouwde teleconverter ligt zo ongeveer vanaf nu in de winkels. Al begin 2011 werd de ontwikkeling van het objectief aangekondigd en afgelopen zomer werden pre-productiemodellen al uitgebreid getest (door een beperkt aantal fotografen) tijdens de Olympische Spelen. En recentelijk werd het prijskaartje bekend – een slordige € 12.000. In het verleden hadden we wel een mock-ups vastgehouden of een prototype dat niet gebruikt mocht worden, maar gisteren konden we dan eindelijk met dit nieuwe objectief aan de slag. Op het circuit van Zandvoort was één exemplaar beschikbaar en we hebben ons er even mee uitgeleefd.

We konden fotograferen bij de beroemde ‘Tarzanbocht’, helemaal ten noorden van het circuit van Zandvoort. Die bocht kenmerkt zich door zijn 180 graden, waardoor er flink afgeremd moet worden. Desondanks rijden veel wagens daar, afhankelijk van de ervaring van de chauffeur, met 120 km per uur. Ook is het een ideale bocht om te driften, wat enkele daarvoor geoptimaliseerde Ford Mustangs dan ook regelmatig deden. Verder reden er vooral Ferrari’s, Porsches, Lambogini’s, BMW’s, Austin Martins én Renault Clio’s met hoge snelheid voorbij. Een ideaal moment dus om de 200-400 in de praktijk uit te proberen. Ter referentie hadden we ook de oude maar befaamde 100-400 f4.5-5.6 L IS tot onze beschikking. Als referentiecamera gebruikten we een EOS 5D Mark III.

Met het bereik vanaf 200mm sluit deze lens goed aan op de 70-200 f2.8 IS die in het professionele circuit zeer populair is. Dankzij de zoomconstructie is de nieuwe lens zeer flexibel inzetbaar. Door z’n lichtsterkte van f4 over het hele bereik is het een zeer lichtsterke telelens. Alleen teleprimes zoals de 400mm f2.8 en 500mm f4 zijn (relatief) lichtsterker. In combinatie met de ingebouwde 1,4x teleconverter biedt de 200-400 een zeer werkbaar bereik van 280-560mm (met een lichtsterkte van f5.6). In beide gevallen is dat een bereik dat ideaal is voor bijvoorbeeld sportfotografen, bijvoorbeeld bij race- en voetbalwedstrijden. Daar wordt momenteel vooral gewerkt met vaste brandpuntsafstanden als 400mm en 500mm, maar de 200-400 zou de fotograaf flexibeler maken door deze in staat te stellen in- en uit te zoomen (en op die manier te anticiperen op een speler ver weg of dichtbij). Dat is vooral ideaal wanneer iets gebeurt dat voor een prime net te ver of te dicht bij is om goed vast te leggen. Ook voor natuurfotografie (lees: wilde dieren) is dit objectief uitermate geschikt.

Met een klik activeer je de 1,4x converter

Ingebouwde converter

Canon is niet uniek met deze lens. Concullega Nikon levert de Nikkor 200-400 f4 VR al enkele jaren en had daarmee tot nu toe dus een concurrentievoordeel. Hij is bovendien flink stuk goedkoper. Het grote verschil tussen de twee is dat Canon standaard een converter in de lens heeft ingebouwd. Het grote voordeel hiervan is dat fotografen enerzijds veel ‘gedoe’ wordt bespaard met het meesjouwen en monteren van een teleconverter. Anderzijds levert het vooral ook veel snelheidswinst op. Met een lichte klik wordt de converter geactiveerd. En er is ook nog een optisch voordeel: de gebruikte converter is geheel afgestemd op de 200-400mm en geen universele converter die voor verschillende telelenzen geschikt is. De optiek sluit dus naadloos aan bij de lenselementen van de 200-400, waardoor lensfouten en onscherpte absoluut minimaal zullen zijn.

In de praktijk merkten we dat de converter bijzonder soepel werkt. Er hoeft nauwelijks kracht te worden uitgeoefend, waardoor de teleconverter heel soepel in te schakelen is. Hetzelfde geldt voor het uitschakelen. Bovendien kan dit moeiteloos blind worden uitgevoerd, terwijl je door de lens blijft kijken. Als je dit doet, zie je kortstondig de lenselementen van de converter door het beeld komen.

Klaar voor de race (met de 200-400 f4)

Voor een 400m lens kun je toch redelijk dichtbij scherpstellen; al vanaf 2 meter (ter referentie, bij de 400mm f2.8 IS II is dat 2,7 meter). De scherpstelling gaat volledig geruisloos en zeer vlot. Ook bij het volgen van onderwerp blijft de af uitstekend werken. Er zijn drie af-modi: AF, MF en PF. De laatste is nieuw. PF staat voor Power Focus en is bedoeld voor video. In feite is het een handmatige modus, maar de focus wordt dan elektronisch via de focusring uitgevoerd. Dat zorgt voor vloeiendere overgangen dan wanneer er met de hand wordt scherpgesteld.

IS modi

Net als andere L telelenzen heeft de 200-400 verschillende modi voor de IS. Mode 1 is voor algemeen gebruik. Het objectief probeert dan zowel horizontaal als vertikaal te stabiliseren, om langere sluitertijden mogelijk te maken. Dit is de beste modus als je uit de hand fotografeert. Mode 2 is bedoeld voor panning, oftewel meetrekken (zoals bij raceauto’s). De beeldstabilisatie gaat dan uit van horizontale stabilisatie. Bij mode 1 wordt het meetrekken deels teniet gedaan door de stabilisatie wat tot minder goede of zelfs slechte resultaten leidt. Nieuw is mode 3 (die ook op enkele nieuwe teleprimes zit). In dat geval werkt de IS alleen tijdens het maken van de opname, dus niet vooraf (terwijl je door de lens kijkt).

Uiteraard hebben we diverse foto’s gemaakt op de verschillende brandpuntsafstanden. Vooral op de uitersten, op 200mm, 400mm en 560mm (met 1,4x extender). Los van de praktijkfoto’s van racefoto’s tonen we hieronder een tweetal reeksen waarbij je het verschil goed kunt zien.

200mm

400mm

560mm

200mm

400mm

560mm

Resultaten

De resultaten zien er over het algemeen loeischerp uit. In groot formaat zijn de opnamen zeer scherp op alle brandpuntsafstanden. Ook op 560mm waren de opnamen zeer scherp, op een enkele opname na (vooral met lage sluitertijden, zoals 1/160e op 560mm, was er soms sprake van lichte bewegingsonscherpte).

Hieronder zie je een aantal praktijkfoto’s die we met de Canon 200-400mm f4 L IS gemaakt hebben op het circuit van Zandvoort.

Crops:

Het objectief dat we getest hebben was nog geen definitief productie-exemplaar. Maar het testsample was wel zo verfijnd dat hij door Canon geschikt werd geacht op testopnamen mee te maken. Onze eerste indruk is uitermate positief. Het objectief werk vlot en soepel en de beeldkwaliteit is, zover we dat nu kunnen beoordelen, op alle brandpuntsafstanden uitstekend. Ook de scherpte op 560mm f5.6, met 1,4x converter, is goed.

Maar eigenlijk hadden we ook niet anders verwacht. Voor € 12.000 verwacht je het beste van het beste. Een objectief dat op alle vlakken goed – nee, uitstekend – presteert. Gezien de enorme aanschafprijs én het gewicht verwachten we dit objectief niet snel terug te zien in de fototas (of koffer) van een amateur fotograaf. Voor gespecialiseerde professionals is het ultiem gereedschap, maar voor consumenten is hij simpelweg buiten bereik. Of je moet net zoveel geld hebben dat je niet alleen deze lens kunt kopen, maar ook een assistent (lees: drager) èn bodyguard.

Pin It
Jeroen

is mede-oprichter van FotoVideo.nu, schrijver van diverse (foto)boeken en auteur voor verschillende tijdschriften. Hij fotografeert sinds 1994 met een spiegelreflexcamera en geeft ook af en toe presentaties en workshops over fotografie. Volg Jeroen ook op Twitter.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *