FV Flickr Top 5 (2-11)

Door -

We zien de laatste tijd veel, erg veel foto’s in de Top 5 verschijnen van één van onze “top-ontdekkingen” francisca-s. Net zoals we blij zijn met de zelfportretten van Rembrandt – het vertelt iets over de persoon achter de fantastische schilderijen – zijn we ook blij met het zelfportret dat Francisca deze week in de groep geplaatst heeft. Leg dit niet uit alsof we haar direct met Rembrandt vergelijken, dat zou te veel eer zijn en bovendien missen we daar de autoriteit voor, maar we zijn wel “blij”. Als een “Madame” heeft ze zich centraal in de foto geposteerd, intrigerend en mooi, maar kijk zelf maar.
Architectuur heeft “hard teruggeslagen” na een korte afwezigheid (van één week) in de Top 5. Architectuur is weer ruimschoots aanwezig. Een landschap een erg originele (minimalistische?) foto maken de Top 5 af. Samen met de mooie eervolle vermeldingen Eye Candy te over deze week.

Weekwinnaar:

madame
“madame” van francisca-s

Zelfportretten zijn een naar verhouding zeldzaam iets in de fotografie. Fotografen staan in principe achter de camera en niet ervoor. Kwaaddenkenden noemen ons soms voyeurs. Toch zou iedereen zich van tijd tot tijd aan een zelfportret moeten wagen. Niet alleen is er een zekere moed voor nodig omdat je je toch enigszins kwetsbaar opstelt, maar ook krijg je een beter inzicht in wat een model moet doorstaan. Bovendien ben je zelf een uitstekend en – als het goed is – geduldig studieobject om verschillende lichtomstandigheden en technische waardes op uit te proberen. Zelfportretten herken je bijna altijd aan de enigszins verwachtingsvolle en vorsende blik van de geportretteerde. “Ben ik ontspannen genoeg, wel goed stilzitten, ligt de scherpte goed…”, en meer van dergelijke vragen flitsen door je hoofd tijdens het aftellen.
Klopt alles, zoals hier, dan is het resultaat vaak een boeiend en intrigerend portret. De opbouw van de foto is uitgekiend. Op de voorgrond komt de hoofdlichtbron van links en op achtergrond valt het meeste licht rechts. De voorgrond met handen en wandelstok is mooi onscherp. Het middenkader is scherp en in de spiegel op de achtergrond komt de onscherpte terug. Er lijkt een lichte bewegingsonscherpte waarneembaar in het gelaat. Als dat zo is, dan is dat waarschijnlijk te wijten aan de 1/13 sec. sluitersnelheid. Het onderwerp is centraal geplaatst. Wat ons betreft een uitstekende keuze, immers de omgeving is “bijzaak” en plaats haar in een context, het staat haar volledig ten dienste. Een prachtige en moedige foto van deze “Madame”, en leuk om te weten wie nou achter al die foto’s zit.

Tweede plaats:

Erosion
“Erosion” van Martijn  Tijntjesmile

Een zeer fraaie foto qua sfeer en compositie. De belichtingstijd is met 15 sec. perfect gekozen. Het water is vlak, maar heeft nog net niet al zijn tekstuur verloren. De donkere partijen in de geul wekken de indruk van een kabbel en de wolken zijn nog rond en niet streepvormig, maar wel mooi wazig. Dankzij het 17mm. objectief en het gekozen f/11 diafragma is de foto scherp van voor tot achter, een belangrijke voorwaarde voor dit soort foto’s. Erg fraai geplaatst – en mooi van kleur – is het figuurtje, dat (gelukkig) lang genoeg stil heeft willen staan. Leuk om te zien hoe belangrijk de mens is als maatstaf in het landschap. Leg je duim op het figuurtje en je hebt geen benul meer van de verhoudingen. Zoals zo vaak bij Martijn levert hij ook nu weer een technisch goed uitgevoerde foto, met oog voor de compositie en details, af.

Derde plaats:

Facing emptiness
“Facing emptiness” van Riechard

Een foto waar verschillende mensen, denken wij, verschillende gedachteassociaties mee zullen hebben. Het zou een strafbankje kunnen zijn. Het kind, klein onder in het beeld, kijkt omhoog naar niet definieerbare volwassenen, die hem de les lezen. Nog meer heeft het weg van een metafoor van een auditie. Het kind is de acteur in het spotlicht, wachtend op de beslissing van een jury. Of is het een kind dat gewoon onder de indruk is van dat felle licht dat “toevallig” op zijn stoeltje schijnt. Hij probeert de bron van het licht te achterhalen, maar zal bij die poging waarschijnlijk verblind worden. Hij zoekt in de duisternis rondom de lichtbron en vindt het niet, net zoals wij, wij moeten het ook maar raden.
Riechard doet op zijn Flickr pagina een poging de foto te omschrijven, een omschrijving die meer dan de moeite waard is om te lezen. Meer direct en ook correct is de titel. Het kind kijkt recht in een spot en ziet alleen maar leegte. Het is een foto die stemt tot nadenken. De positie van het kind, uiterst links onder versterkt de leegte en is daarom perfect gekozen. Sommige juryleden vonden het wel jammer dat de foto niet omkaderd is. Bij een zwarte achtergrond gaat de foto vrijwel geheel verloren. Waarschijnlijk ook de bedoeling van Riechard, om de leegte nog massiever over te laten komen en dat is ook zijn recht als fotograaf van deze foto.

Vierde plaats:

Copper
“Copper” van Raymond-8868

Door het gekozen camerastandpunt en door de foto een kwart slag linksom te draaien is een boeiend geheel ontstaan. Je zou het geometrisch abstract kunnen noemen. In eerste instantie moet je even kijken om te zien hoe alles precies in elkaar zit. De licht gebogen en strakke rechte lijnen vormen een boeiend schouwspel. De schaduwwerking en het kleurverloop maken de foto nog interessanter en geven extra diepte. Sterk ook de licht lila wolk, die fraai contrasteert met het kopergroen. Er werd al een ruimteschip in Outer Space in gezien……

Vijfde plaats:

TRANSFERIUM, HOOGKERK
“TRANSFERIUM, HOOGKERK” van Wim Hazenhoek

Als ondertitel: De mooiste parkeerplaats van Nederland? zou niets teveel zeggen. Je kan wel zien dat Nederland momenteel leverancier is van toparchitecten. Zelfs een ordinaire parkeerplaats wordt voorzien van een architectonisch hoogstandje. Is het toevallig dat veel van die toparchitecten naar Groningen trekken, of is het juist de groep fotografen daar, die oog hebben voor de hoogstandjes die hun omgeving hen biedt? Het zal vooral dat laatste zijn en waar wij dan weer de voordelen van plukken.
Door de wijze van fotograferen (16mm. objectief) en de bewerking is helemaal een bijzonder geheel ontstaan. In dit geval passen de wolkenstrepen (40 sec. belicht) goed bij de futuristische uitstraling van het gebouw. Ook de aparte kleurbewerking helpt een handje mee. Wim, zo meldde hij in een reactie, wilde niet het grauwe grijs van het beton. Je kan je afvragen of f/16 of f/11 niet beter zou zijn geweest voor de uiteindelijke scherpte, maar dan moest de sluitertijd ook weer inboeten, want veel sterkere filters dan de ND110 van B+W (10 stops) zijn er niet.

Eervolle vermeldingen:

In willekeurige volgorde:

Amersfoort jaguar

Barbie fell  in the pond 358 seconds of Rotterdam skyline

Zoals in de inleiding al stond: Eye Candy, Eye Candy en…… jawel. Hartelijk dank.

Pin It
Pierre Timmermans

is enthousiast hobbyfotograaf en crewlid van FotoVideo.nu. Hij studeerde scheikunde aan de VU te A'dam, is jaren werkzaam geweest in de ICT en heeft daarin o.a. een eigen bedrijf gehad. Nu is hij docent scheikunde aan het Scala College te A a/d R en studeert onderwijs aan de Universiteit Utrecht.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *