Nikon D7100 review deel 2: praktijk en testresultaten

Door -

In deel 1 van onze review van de Nikon D7100 gingen we uitgebreid in op functies, vernieuwingen en de vergelijking met de D7000 en D5200. In deel 2 vervolgen we onze review met onze ervaringen in de praktijk, van hands-on observaties tot de resultaten van onze Imatest testprocedure.

We hebben de D7100 uitgebreid op scherpte getest om te zien wat het voordeel is van het weglaten van de low pass filter. Ook gaan we uitgebreid in op de video en liveview functies en hebben we een aantal praktijkfoto’s toegevoegd, zodat je zelf het resultaat dat de camera levert kunt beoordelen.

Nikon D7100 Body

Deel 1 van onze Nikon D7100 review gemist? Je leest het hier.

Zeker bij filmen is de 1,3x crop functie goed te gebruiken om een onderwerp dichterbij te halen, of als je wilt filmen in 1080i met 60 beelden per seconde. Het inschakelen van deze modus gaat erg makkelijk dankzij de toevoeging van de i-knop. Ook kan het handig zijn om tijdens het maken van foto’s de focuspunten tot aan de rand van het beeld te hebben. Daarbij moeten we wel opmerken dat de omlijning in de zoeker daarvoor naar ons idee niet voldoende is om goed te kunnen kaderen. Prettig is de mogelijkheid om vooraf met een schakelaar te kiezen tussen foto of video in de liveview stand. Hierdoor is het niet meer nodig om speciale instellingen via het menu in of uit te schakelen, alvorens liveview te starten. Een beperking hiervan bij de D7000, is dat de sluitertijd met de handmatige videoinstellingen geactiveerd niet langer dan 1/30 gemaakt kan worden.

Nikon D7100 Body
De videomodus

De microfoon bovenop bij de flitser kan in stereo opnemen voor een betere ervaring van video. Een nadeel is wel dat wind erg makkelijk opgevangen wordt door de microfoon, waardoor het aan te raden is om een externe microfoon te gebruiken in buitensituaties. Hiervoor is een speciaal daarvoor bestemde microfooningang aanwezig. In de M-stand kan in de filmmodus een foto gemaakt worden via de sluiterknop. Vreemd is dat de instellingen voor de video niet gebruikt worden tijdens het maken van de foto, maar die van de fotostand. Hierdoor kan het onderwerp onder- of overbelicht raken op de foto. Ook bijzonder is dat als een lens met een diafragmabereik van f/3,5 tot f/5,6 gebruikt wordt en het diafragma ingesteld staat op 5,6, bij het inzoomen van de lens het diafragma verder dan 5,6 verkleind wordt naar f/9. Daarnaast is een gemis dat het diafragma niet ingesteld kan worden in de M-stand tijdens het filmen.

Naast 24p is ook 25p en 30p in Full HD mogelijk. 60i en 50i wordt ondersteund in de 1,3x crop modus. Video wordt opgenomen in AVC H.264/MPEG-4 en kan via HDMI ongecomprimeerd verzonden worden, zoals ook bij de D600 het geval is.

De Nikon D7100 is een camera waarmee je eenvoudig alle belangrijke instellingen kan aanpassen. Bovendien kan je goed in de gaten houden welke instellingen je hebt geselecteerd, niet in de laatste plaats door de toepassing van de Oled-techniek in de zoeker. Bovenal geeft het display aan de bovenkant de belangrijkste instellingen overzichtelijk weer, terwijl de speciaal daarvoor bedoelde knoppen en draaiwielen het erg gemakkelijk maken om te werken in de handmatige standen. De enige knop die we liever ook onder handbereik van de rechterhand hadden gezien is de ISO-knop, die Nikon heeft gepositioneerd in een rij aan de linkerkant naast het scherm op de achterzijde. Overige belangrijke instellingen, zoals de 1,3x crop modus en kleurinstellingen zijn snel bereikbaar via de speciale i-knop.

De autofocus reageert snel en lijkt minder moeite te hebben in donkere situaties dan die van de D7000. Gekozen autofocuspunten kunnen geraadpleegd worden in de zoeker en op het achterste scherm van de D7100. Een minpunt is dat dit niet mogelijk is op het bovenste display, waar de middelste punt alleen aangeeft dat enkelpunts-autofocus is geselecteerd. Het assist-lampje helpt in donkere situaties voor het verbeteren van de autofocus, maar is niet geschikt voor lange en brede lenzen met lenskap: die blokkeren het licht. Een flitser met ingebouwd infrarood hulplicht werkt beter, zoals de SB-600, SB-800 of SB-900/910 en dergelijke.

Nikon D7100 Body

Prettig is ook het heldere scherm waarmee in fel daglicht beelden makkelijk teruggekeken kunnen worden. De mogelijkheid om de helderheid van het scherm handmatig in te stellen is prettig voor een goede beoordeling van geschoten beelden buiten het histogram om. Het omgevingslicht is namelijk niet altijd hetzelfde en bepaalt hoe goed foto’s en video’s beoordeeld kunnen worden. Het wisselen tussen de enkele en continue opnamestanden, de stille stand en dergelijke gaat ook makkelijk met het daarvoor bestemde draaiwiel. De speciale hardwarematige instellingen maken het bedienen makkelijker, maar kunnen ook verwarrend werken als je niet vaak met een dergelijke camera hebt gewerkt. Deze instellingen zijn namelijk niet meer terug te vinden in het menu van de camera.

De mogelijkheid om oudere Nikon lenzen zonder autofocusmotor en elektronica te gebruiken is erg prettig en een duidelijk voordeel ten opzichte van de lager gepositioneerde, goedkopere modellen zoals de D3200 en de D5200. De extra investering in de D7100 kan je ‘terugverdienen’ door op zoek te gaan naar deze oudere objectieven, die doorgaans erg gunstig geprijsd zijn, zeker voor de scherpte die ze kunnen leveren. De lens die wij hebben gebruikt voor de scherptetest kan bijvoorbeeld meer detail vastleggen dan de D7000 en D3200 kunnen registreren, en wisselt al van eigenaar vanaf 50 euro.

Nikon D7100 Body

Een andere vermeldenswaardige voorziening die handig is in de praktijk zijn de twee geheugenkaartsloten. Die voorkomen dat je vaak van geheugenkaart moet wisselen. Het is uiteraard mogelijk om een SD-kaart met hoge capaciteit te gebruiken, maar als die stuk gaat ben je veel meer foto’s kwijt dan wanneer je foto’s wegschrijft op meerdere geheugenkaarten met kleinere opslag.

Een (klein) nadeel van de D7100 ten opzichte van de voorganger is dat er geen mogelijkheid is een opklikbare screen protector te plaatsen, de daarvoor vereiste aanhechtingspunten ontbreken. Uiteraard kan je wel een plakvariant gebruiken.

Voor al onze tests maken we gebruik van de professionele Imatest software, gecombineerd met een testopstelling met professionele, gecalibreerde testobjecten en vaste lichtomstandigheden. We hebben niet van alle geteste camera’s alle testresultaten, een erfenis uit onze opstartfase. Dat verklaart de wisselende samenstelling van grafieken op deze en volgende pagina’s. Naarmate we meer camera’s testen, zal dit verschijnsel verdwijnen. In de grafieken op deze en volgende pagina’s is de Nikon D7100 body rood gekleurd, de D7100 kit met 18-105 mm lens groen gekleurd en de D7000 herkenbaar aan een zwart balkje.

We meten aan aantal zaken om de kleurechtheid van camera’s in kaart te brengen, alle op ISO 200 en op een brandpuntsafstand van 50 mm (35 mm equivalent). Allereerst de saturatie afwijking, ofwel een tekort of juist overschot aan kleur in het beeld. Een te lage saturatie ofwel verzadiging resulteert in een grauwig, kleurarm beeld. Een te hoge kleurverzadiging is zichtbaar doordat kleuren teveel aangezet worden, met een evenzeer onrealistisch resultaat. Camera’s produceren vaak iets te veel gesatureerde beelden, omdat die er op het eerste gezicht mooier uit lijken te zien: de kleuren ‘spatten’ als het ware het beeld uit. Wij zijn echter van mening dat het beeld natuurgetrouw moet zijn: wie een sterkere kleurverzading wil, kan dat beter later in Photoshop zélf aanpassen.

Verder meten we de gemiddelde kleurafwijking, volgens de gestandaardiseerde ΔE methode. Deze ΔE is de afwijking tussen de kleur zoals gereproduceerd door de camera en de kleur hoe die hoort te zijn. We meten de gemiddelde ΔE waarde van uiteenlopende basiskleuren. Hiervoor geldt: hoe lager, hoe beter.

Tenslotte meten we de witbalans afwijking op 20%, 40%, 60% en 80% grijs, waar we een gemiddelde van nemen. Hoe lager die gemiddelde afwijking, hoe beter een camera exact lineair de overgang van zwart naar wit kan volgen.

De Nikon D7100 laat een duidelijk verbetering zien ten opzichte van de D7000.

{GRAPH|8754|116640-blue,158157-blue,150875-blue,166270-blue,106310-black,177978-green,177890-red,144170-blue,162276-blue,162277-blue}

{GRAPH|8757|116640-blue,158157-blue,150875-blue,166270-blue,106310-black,177978-green,177890-red,144170-blue,162276-blue,162277-blue}

{GRAPH|8762|116640-blue,158157-blue,150875-blue,166270-blue,106310-black,177978-green,177890-red,144170-blue,162276-blue,162277-blue}

De scherpte van de camera meten we via diverse methodes (MT50 en MT50P in jargon), zowel in het midden van de foto als in de hoeken. Uiteindelijk berekenen we hieruit het gewogen gemiddelde. Deze waardes compenseren we daarna voor kunstmatige verscherping en op basis daarvan berekenen we de procentuele effectieve scherpte. Een theoretische score van 100% betekent dat alle pixels van de sensor volledig scherp gebruikt kunnen worden. Door de effectieve scherpte in beide richtingen te vermenigvuldigen met het daadwerkelijke aantal pixels, kunnen we een uiteindelijk effectief aantal megapixels berekenen. Dat laatste getal is het meest interessant om camera’s mee te vergelijken. We doen deze meting volledig uitgezoomed, op 50 mm (35 mm equivalent) als ook zover mogelijk ingezoomed, met een maximale brandpuntsafstand van 400 mm (35 mm equivalent).

De gemeten scherpte van de D7100 verslaat de rest van de camera’s in de grafiek ruimschoots. Hierbij moeten we wel opmerken dat we voor deze test de D7100 body voorzien hebben van een bijzonde scherpe 50 mm f/2 manuele lens uit 1977. De D7000 body werd voor deze vergelijking met dezelfde lens uitgerust. Het verschil met de kitlens van de D7100 is niet gering. Echter, de resultaten zijn, met name op 50 mm equivalente brandpuntsafstand, ontegenzeggelijk beter dan die van de concurrentie.

Bij het telebereik vallen de resultaten tegen, maar je moet niet vergeten dat de Nikon kitlens een behoorlijk zoombereik heeft voor een kitlens – de keerzijde is duidelijk afnemende scherpte. De concurrentie rust de eigen camera’s overwegend met wat minder zoombereik uit en houdt op het maximale telebereik dan ook meer scherpte over. Kijken we naar de resultaten op maximale groothoekstand, dan houdt de D7100 zich uitstekend staande.

D7100 vs D7000 scherpte in detail

Zoals in het onderstaande voorbeeld zichtbaar is, haalt de Nikon D7100 een MTF50 resultaat van 3261 LW/PH (Line Width/ Pixel Height). De Nikon D3200 haalt 2895 LW/PH. Dit verschil toont duidelijk het voordeel van het weglaten van het low pass filter bij de D7100. De D7000 haalt 2460 LW/PH, wat veroorzaakt wordt door de lagere resolutie tegenover de D3200 en D7100. Een nadere uitleg van MTF50 kan je hier lezen.


Een duidelijk praktijkvoorbeeld van de verhoging in scherpte van de sensor tegenover de D7000 is te zien in de onderstaande foto’s van een LCD monitor. De pixelstructuur is op dezelfde afstand veel duidelijker zichtbaar.

Nikon D7100 Body
Nikon D7100 Body

Hoe hoger de ingestelde ISO-waarde van een camera, hoe lichtgevoeliger deze wordt. De foto’s worden helderder, maar tegelijkertijd wordt ook de ruis groter. Wij meten de door de camera geproduceerde ruis op ISO 200, 400, 800, 1600, en zo verder tot het maximum of ISO-6400: welke eerder bereikt wordt.

Naast de grafieken met de ruisniveaus per ISO-waarde vergelijken we in het lijndiagram de D5200 met 18-105mm kitlens met de D7100 en de D7000 body voorzien van de genoemde f/2 lens uit 1977. Duidelijk is dat de D7000 met zijn lagere pixeldichtheid de betere ruisprestaties biedt, maar het is opvallend hoe dicht de D7100 die weet te benaderen met een lage ISO-waarde.

De testfoto’s zijn klikbaar en een 100% crop van de originele foto. Je krijgt dan een uitvergroting te zien.

Nikon D7100 Body

Nikon D7100 Body

Nikon D7100 Body

Nikon D7100 Body

Nikon D7100 Body

Iedere lens heeft altijd tot op zeker hoogte last van lensvervorming, wat het beeld ofwel een tikkeltje opgeblazen maakt (barrel distortion) ofwel een beetje ineengeknepen (pincushion distortion). Dit resulteert in foto’s waarbij objecten die recht horen te zijn (bijvoorbeeld de muren van een gebouw) uiteindelijk een beetje krom zijn. Bij een theoretisch perfecte lens zijn alle rechte lijnen altijd recht, zowel volledig ingezoomd als volledig uitgezoomd.  Wij meten de lensvervorming volledig uitgezoomd (maximale groothoek), op 50 mm brandpuntsafstand equivalent en op het maximale telebereik ofwel 400 mm (35 mm equivalent), de maximale afstand die met onze testopstelling mogelijk is.

Sensors binnen camera’s werken met drie primaire kleuren: rood, groen en blauw. De bouw van een lens kan er voor zorgen dat de drie verschillende kleurenspectra net even verschoven van elkaar op de sensor vallen. Zo’n verschuiving kan zorgen voor een wat minder scherp beeld en voor ongewenste ‘kleurrandjes’ rond objecten. Wij meten deze verschuiving, chromatische aberratie in jargon, helemaal uitgezoomed (maximale groothoek), helemaal ingezoomed (maximaal tele, met een limiet van 400 mm (35 mm equiv.) en op een brandpuntsafstand van 50 mm (35 mm equivalent). De waardes in de grafieken is een gewogen gemiddelde van het midden van de foto als ook de vier hoeken. Idealiter valt de verschuiving ruim binnen de pixel. Is de verschuiving groter dan één pixel, dan kan het effect duidelijk zichtbaar zijn.

In deze discipline scoort de Nikon D7100 met 18-105mm kitlens prima op 105 mm, maar duidelijk minder goed op maximale groothoek, terwijl de prestaties op 50 mm het minst goed zijn.

Om buiten de grafieken een beeld te krijgen van de kwaliteit van de camera maken we altijd dezelfde testfoto, zowel met weinig licht (ca. 50 Lux) als met veel licht (850 Lux). Deze foto’s maken we in de automatische stand, zodat je een indruk krijgt van de kwaliteit als je snel een foto moet maken zonder tijd te hebben de instellingen te optimaliseren. Deze foto maken we zo, dat ons doel de middelste circa 25% van de pixels beslaat. We maken het op een brandpuntsafstand van 50 mm (equivalent).

Hieronder zie je de resultaten:

Nikon D7100 Body

Bij voldoende licht is het resultaat een relatief fraai, gedetailleerd en ruisarm plaatje.

Nikon D7100 Body

Bij weinig licht laten de automatische instellingen het goeddeels afweten. Hier kan je beter zelf de instellingen doen.


Ingebouwde HDR functie ingesteld op high


Een van de mogelijke effecten ”sketch” toegepast op een foto

De resultaten van onze tests laten zien dat de D7100 uitstekend presteert op zowel het gebied van scherpte als van ruis, zeker gezien het grote aantal pixels dat de sensor bevat. Het weglaten van de low pass filter heeft duidelijk zijn vruchten afgeworpen, met een duidelijke verhoging van scherpte ten opzichte van een vergelijkbare crop sensor met dezelfde resolutie. De ruis is wel lichtelijk toegenomen tegenover zijn voorganger de D7000, maar gezien de verhoging in resolutie is dat onvermijdelijk en de behaalde waarden zijn onder de streep een prima prestatie. Door de extra functionaliteit en de verbeterde techniek, waaronder uiteraard de hogere resolutie van de 24-megapixel sensor met een uitstekende scherpte, is deze camera weer helemaal up-to-date en klaar voor de toekomst. De 1,3x crop modus is een zeer interessante toevoeging voor bijvoorbeeld natuurfotografen. Een andere grote verbetering is dat Full HD 30p video wordt ondersteund.

De bediening van de camera is naar onze mening een verademing in vergelijking met de instapmodellen van Nikon en de uitgebreide mogelijkheden zoals de stille sluiter, het display aan de bovenzijde, de uitgebreide filmfunctie en het knoppenspel maken dit tot een semi-professionele camera. Hierdoor is de D7100 een goede match voor de gevorderde, veeleisende fotograaf. In de lijn van Nikon DX camera’s is dit de nieuwe top-camera, in ieder geval tot de opvolger van de Nikon D300S verschijnt, waar veel gevorderde Nikon gebruikers op zitten te wachten. De Nikon D7100 verdient dan ook terecht een FotoVideo.nu Gold Award.

Pin It
FotoVideo.nu
FotoVideo.nu

5 reacties naar Nikon D7100 review deel 2: praktijk en testresultaten

  1. Mensen ik raad de nikon v1 heb ik echt niemand aan.
    ik heb er alles samen meer dan €1100, voor gegeven maar ze kunnen wel reclames maken het valt echt goed tegen
    ik heb er nu de nikon d7100 bij gekocht dat verschil is zo groot
    Niet normaal ik heb voortaan de v1 onder de budget van de scooter liggen zonde jammer van nikon. Gr Arnold.

  2. Eigenlijk zou Nikon de D7100 en de D7200 ook met een FX Full Frame Sensor uit moeten voeren en dan voor dezelfde prijs waar de camera’s nu voor worden aangeboden. De scheidingslijn Ligt dan op de D5300, D5500 in de vrijetijdsfotografie en de D7100, D7200.voor de meer veeleisende fotografen. Uiteindelijk is het 24 x 36 mm toch het echte fotoformaat.

  3. Eén ding moet mij nog wel van het hart. Ik ben linkshandig en de meeste bedieningsknoppen zitten in een greep die duidelijk voor rechtshandigen is gemaakt. De Nikon’s uit het analoge tijdperk zoals de FM2 titanium en de F3 hielden voor mij veel beter vast en hadden ook een goede bediening met de knoppen bovenop de camera. Die haakse grepen aan de rechterkant vind ik dus helemaal niets, dat zult u begrijpen. De linkshandigen zijn geen minderheden in zin van het woord, Dus zou Nikon beter die grepen achterwege kunnen laten.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *