Olympus PEN E-P5 review

Door -

In mei hebben we al even mogen kennismaken met de Olympus PEN E-P5. Dat was tijdens de Olympus OM-D Photography Playground in Berlijn. We hebben daar een hands-on preview van gemaakt. In Berlijn mochten we de E-P5 eventjes vasthouden, van alle kanten bekijken en er zelfs foto’s van maken. Foto’s met het toestel zelf maken mocht ook, maar alleen zonder geheugenkaart in de camera 😉 Het betrof namelijk een pre-productiemodel. Afgelopen weken hebben we dan eindelijk met een echt productiemodel gewerkt. Het eerste wat opvalt als je de E-P5 in handen krijgt, zijn het best wel aardige gewicht en de luxe uitstraling van de camera. De behuizing is van degelijk metaal gemaakt. Dat ziet er prachtig uit, maar weegt zwaarder dan andere materialen zoals kunststof. We vinden de camera trouwens niet te zwaar en waarschijnlijk is hij zo beter in balans wanneer je een wat grotere lens gebruikt. De E-P5 heeft een ingebouwde flitser en een kantelbaar aanraakscherm. Een digitale zoeker zit er helaas niet in. Er is wel een nieuwe losse EVF (VF-4) beschikbaar waar wij mee gewerkt hebben. Voordeel van een losse zoeker is dat de camera extra klein gehouden is, maar zoals duidelijk mag zijn heeft het ook nadelen. Daar komen wij nog op terug.

white

Bovenzijde

Aan de bovenzijde van de camera vinden we een flitser die in de behuizing verzonken zit. Met een druk op een knopje aan de achterzijde springt deze tevoorschijn. Je moet de flitser zelf weer terugduwen, zoals meestal. In het midden zit een flitsvoet met aan de achterzijde de accessoire-poort. Hier kan een flitser of de EVF op geplaatst worden. Niet in gebruik is de flitsvoet en de poort netjes afgedekt met een afdekplaatje dat standaard wordt meegeleverd. Het programmawiel zit grotendeels in de behuizing verzonken en draait mooi soepel. De weerstand is precies goed en het verdraaien gaat nagenoeg geruisloos. De ontspanknop is wat hoger geplaatst en aan de voorzijde zit een draaiwiel. Ook aan de achterzijde is een draaiwieltje te vinden. Via deze wieltjes zijn maar liefst vier instellingen veranderbaar. Verder vinden we nog een Fn-toets waar een functie naar keuze aan is toe te kennen en de aan/uitschakelaar.

OLYMPUS-PEN-E-P5-04

Voorkant, zijkant en onderzijde

Aan de voorzijde bevinden zich geen knoppen. Nou ja, behalve dan die om de lens te ontgrendelen. Aan een zijkant vinden we een usb-poort en micro-HDMI-poort, die onder een mooi klepje verscholen zitten. Geen rubber kapje dat je uit de behuizing moet pulken en er daarna weer inproppen, maar een degelijk klepje dat moeiteloos open- en dichtklapt. Aan zowel de voor- als de achterzijde vinden we trouwens een handgreep. Dat is met de grootte en het gewicht van een toestel als de E-P5 ook wel noodzakelijk om de camera stevig vast te houden. De voorste greep is zeker vergeleken met een reflexcamera niet echt groot. Aan de onderzijde valt ons op dat de statiefaansluiting niet helemaal in het midden zit. Gelukkig zit hij er niet ver vandaan, maar toch is het iets om rekening mee te houden. Vooral als je graag panorama’s maakt. Er is dan extra aandacht nodig om de camera juist te laten ronddraaien.

Achterzijde

Aan de achterzijde zit een mooi 3 inch (7,6 cm) kantelbaar aanraakscherm met een hoge resolutie van 1,04 miljoen pixels. Een draaibaar scherm werkt erg fijn en vooral als je eraan gewend bent, kun je eigenlijk niet meer zonder. Je kunt er comfortabel vanuit allerlei lastige standpunten mee fotograferen, zonder dat je per se gestrekt moet gaan of je nekspieren forceert om nog enigszins op het scherm te kunnen kijken. Ook de nieuwe VF-4 digitale zoeker is trouwens kantelbaar, wat echt een verademing is en enorm prettig werkt. Verder vinden we achterop eigenlijk zo’n beetje wel de knoppen zoals we gewend zijn bij dit soort camera’s. Zoals Menu, Info, een prullenbak, de afspeelknop, een vierweg-knop met centrale OK-knop. Met de vierweg-knop regel je (standaard althans) de volgende functies. Door hem naar links te drukken kan een focuspunt gekozen worden. Je kunt er eentje uit een matrix kiezen die een groot deel van het scherm beslaat, of je kunt ze allemaal activeren. Duw de knop naar rechts om een flitsfunctie te kiezen. Omlaag is voor de diverse repeterende functies en de zelfontspanner. Druk de vierweg-knop omhoog en vervolgens naar links of recht voor belichtingscompensatie, of omhoog en omlaag om diafragma danwel sluitertijd aan te passen.

OLYMPUS-PEN-E-P5-06

Filmknop

Gelukkig is er een filmknop aanwezig, zodat je ongeacht de programmastand waarin je zit, altijd kunt filmen. Al blijven we vinden dat deze knop beter aan de bovenzijde van de camera kan zitten. Liefst in de buurt van de ‘gewone’ ontspanknop. Een filmknop aan de achterzijde geeft altijd trillingen bij het starten en stoppen van de opname. Anders dan bij een neergaande beweging (gewone ontspanknop), druk je het toestel geheid iets voorover omdat je voorwaarts tegen de camera duwt. Daarnaast hoort de duim op de duimgrip en dus is het nodig deze telkens te verplaatsen, wat ook voor instabiliteit zorgt.

Instelwielen

De camera heeft twee instelwielen aan de bovenzijde. Eentje aan de voorkant en eentje aan de achterzijde. Erg handig, zo kun je altijd twee instellingen razendsnel aanpassen. Of zijn het er vier? In de A-stand zijn dat belichtingscompensatie en het diafragma, in de S-stand belichtingscompensatie en sluitertijd en in de M-stand diafragma en sluitertijd. Daar blijft het echter niet bij. Olympus heeft namelijk een nieuwe knop bedacht. Een hendeltje waarmee 2×2-bediening mogelijk is. Kantel je de hendel naar de tweede stand, dan pas je met de dezelfde twee draaiwieltjes plotseling witbalans en iso-waarde aan. Je kunt dus altijd vier instellingen razendsnel en na enige gewenning zelfs ‘blindelings’ aanpassen.

Kitlens

De lens die met deze camera wordt meegeleverd is de 14-42 IIR (3.5-5.6). Een uitermate kleine en lichte lens, zeker vergeleken met de behuizing van de E-P5. Tijdens transport is de lens extra klein. Voor gebruik moet je hem ‘uitklappen’ via een Unlock-knop op de lens. De lens is niet echt lichtsterk. Je moet er goed op letten dat het diafragma van f/3.5 naar f/5.6 verloopt tijdens het zoomen. Aan de voorzijde zit een soort beschermring. Waar wij enkele keren tegen aanliepen is dat die plotseling op de grond lag. Het is een nogal fragiele stukje plastic die weliswaar op de lens klikt, maar ook net zo makkelijk weer los schiet tijdens normaal gebruik van de camera. We zouden bijna zeggen: als je hem niet kwijt wilt raken, laat hem er dan gewoon af en berg hem ergens op. Hij lijkt er alleen om esthetische redenen op te zitten als er geen zonnekop (niet meegeleverd) op de lens zit. Wij hebben er althans geen diepere betekenis voor kunnen vinden, er zitten geen naden of iets dergelijks onder die maar beter afgeschermd kunnen worden.

Focus en zoom

Het aanraakscherm kan gebruikt worden om razendsnel een focuspunt aan te wijzen. Je tikt ergens op en daar ligt dan meteen de scherpte. Handig om snel te reageren in snel veranderende situaties. Ook als je vanaf statief werkt is dit erg prettig. Je kunt zo heel snel werken. Met een schuifregelaar op het scherm is de grootte van het focuspunt instelbaar op een schaal van 5x (de grootste) tot 14x (de kleinste). Eenmaal het scherpstelpunt ergens geplaatst, volstaat een druk op de Zoomknop om dat gebiedje schermvullend te maken. Met het achterste draaiwiel bepaal je nu de zoomfactor (wederom 5x t/m 14x). Handmatig scherpstellen is zo wel erg eenvoudig. Zeker omdat de camera ook over Focus Peaking beschikt.

Tik en druk af

Een andere mogelijkheid is het direct maken van een foto zodra je op het scherm tikt. Je verplaatst hiermee eenmalig het scherpstelpunt en er wordt direct een foto gemaakt. In de praktijk hebben wij hier dankbaar gebruik van gemaakt bij het fotograferen van huisdieren. Die zijn erg beweeglijk en je kunt zo ogenblikkelijk een foto maken met de scherpte op het gewenste punt. Om te schakelen tussen de beide methoden (alleen scherpstellen, of ook een foto maken) regel je met een tik op een pictogram op het scherm. Je kunt zodoende direct omschakelen zodra nodig zonder door een menu te dwalen. Wil je geen van beide gebruiken, dan is de functie met hetzelfde pictogram ook volledig uit te schakelen en reageert het scherm niet meer op je vingers.

SCP

In menu’s is het scherm niet aanraakgevoelig. Heb je het SCP geactiveerd, het Super Control Panel waarmee je erg veel belangrijke instellingen snel kunt wijzigen, dan kun je hier weer wel gebruik maken van het aanraakscherm. Een welkome aanvulling, want zo zijn nagenoeg alle belangrijke instellingen van de E-P5 met enkele vingertikken te wijzigen. Dat werkt beduidend sneller dan met knoppen. Het SCP is trouwens niet standaard actief. Druk je op de OK-knop, dan verschijnt normaal gesproken een soort zijbalk aan de rechterzijde van het scherm waarin instellingen op een iets omslachtigere manier aanpasbaar zijn. Dit heet Live controle. Om het SCP te activeren moet je even diep in de menu’s van de camera duiken. Na een druk op de Menu-knop ga je naar Gedetailleerde cameraopties (pictogram van tandwielen) en kies je vervolgens het onderdeel met de letter D. Hier moet je bij de optie Controle-Inst zijn. Dan kies je voor welke  programmastand(en) je dit wilt aanpassen. Bijvoorbeeld P/A/S/M. Zet eventueel eerst de optie Live controle uit en vervolgens Live SCP aan. Beide aanzetten kan ook, met de Info-knop wissel je tussen de twee.

Uitgebreide menu’s

Ja, die menu’s van Olympus. Veel mensen kunnen er niet zo goed mee overweg. Vooral wie de menu’s van bijvoorbeeld Canon of Nikon gewend is. Inderdaad, de menu’s zijn aardig complex en overvol. Niet in de laatste plaats omdat op Olympus camera’s zo ontzettend veel is aan te passen en in te stellen. Er is enorm veel in die menu’s geperst. Vandaar dat het zojuist genoemde onderdeel Gedetailleerde cameraopties alleen al is onderverdeeld in tien subonderdelen (A t/m J). Je kunt een Olympus camera werkelijk helemaal naar je hand zetten. Er zijn enorm veel mogelijkheden. Zelf aan het gros van de knoppen kun je een andere functie toekennen. Nadeel is natuurlijk wel, dat als je van al die geavanceerde mogelijkheden geen gebruik wilt maken, je alsnog door die menustructuur moet ploegen om de basisdingen te vinden die je wel nodig hebt. Gelukkig zijn veel instellingen slechts eenmalig nodig. Alle dagelijkse instellingen vind je eigenlijk in de SCP, zodat je het menu niet echt vaak nodig hebt.

Lange belichtingen

Deze camera kan op twee manieren tijdopnamen maken. Eigenlijk drie. In de M-stand kun je sowieso al tot zestig seconden belichten. Waar vrijwel alle spiegelreflex- en systeemcamera’s het bij dertig  seconden voor gezien houden, biedt deze Olympus nog de mogelijkheid om 40, 50 en 60 seconden te belichten. Daarna volgt Bulb en tenslotte is daar nog Live Time. Bulb kennen we wel. Je drukt op de ontspanknop en pas zodra je deze weer loslaat is de foto gemaakt. Zo is het eenvoudig om live te bepalen hoe lang je wilt belichten. Handig voor onder andere vuurwerk of onweer. Time lijkt erop. Je drukt nu echter op de ontspanknop om de opname te starten en zodra je er genoeg van hebt druk je er voor de tweede keer op. Wij vermoeden dat dit ook opgaat voor de infrarood afstandsbediening. Dat zou mooi zijn, want dan is er niet langer een bedrade afstandsbediening voor nodig. Bij zowel Bulb als Time zie je een tellertje op het scherm zodat je weet hoelang de belichting loopt.

Live Bulb en Live Time

Duiken we weer het menu in (Gedetailleerde cameraopties en daarna onderdeel E), dan zijn hier Live Bulb en Live Time te activeren. We kennen ze al van de OM-D. Maak je nu een tijdopname (Bulb en Time heten nu ineens Live Bulb en Live Time), dan zie je de foto zich live op het scherm ‘ontwikkelen’. Zo kun je bij nachtopnamen perfect doseren tot je de gewenste belichting hebt en is het minder vaak nodig om via bijvoorbeeld trial-on-error de belichtingstijd te achterhalen. Ook lichtschilderen gaat met deze opties een stuk makkelijker omdat je (of een assistent) ziet hoe de schildering vordert. Je geeft zelf aan om de hoeveel (delen van) seconden het beeld ververst moet worden.

Panorama’s

Panorama’s maken gaat op deze camera op de ouderwetse manier. Dat valt eerlijk gezegd een beetje tegen. Je krijgt wat hulplijntjes te zien en moet zelf maar in de gaten houden of je voldoende overlap inbouwt door op herkenningspunten in het landschap te letten. De camera maakt gewoon losse opnamen (jawel, je moet zelf per foto afdrukken) die je achteraf op de computer vastlast. Niet echt van deze tijd.

AF-tracking

AF-tracking is mogelijk en zit een klein beetje verstopt. Kies je de scherpstelmethode via bijvoorbeeld het SCP, dan moet je bij C-AF TR zijn. Voor wie minder bekend is met Olympus-camera’s: S-AF staat voor eenmalig scherpstellen (single), C-AF voor continu scherpstellen en MF uiteraard voor handmatig scherpstellen. Kies je S-AF MF dan stelt de camera automatisch scherp zodra je de ontspanknop half indrukt en mag je dat corrigeren door aan de scherpstelring te draaien. Iedere keer als je de ontspanknop indrukt stelt de camera welw eer opnieuw scherp, dus het is puur bedoeld om de camera bij te sturen. Anders is MF effectiever. Uiteraard beschikt de camera over gezichtsdetectie en je kunt zelfs aangeven op welk oog moet worden scherpgesteld.

Repeterende stand

De camera kan op hoge snelheid foto’s maken. Tot maar liefst negen beelden per seconde en dat is erg rap. Olympus kennende is ook deze snelheid weer helemaal in te stellen via het menu. Er is zelfs een L-stand met keuze uit één tot vijf beelden en een H-stand die van vijf tot negen beelden per seconde loopt. We zullen je maar niet meer vermoeien met waar dit allemaal in het menu verstopt zit. Het kan, daar gaat het om. Met negen beelden per seconde is het bijna ondoenlijk om slechts één opname te maken. Je hebt er al snel twee of drie, zo snel gaat dat. De camera op repeterend laten staan is daarom eigenlijk alleen handig als je ook daadwerkelijk een reeks wilt schieten. Wel merkten we dat de repeterende optie bij het maken van portretten wel degelijk nut kan hebben. Omdat je met een (voor ons gevoel) korte druk op de ontspanknop razendsnel twee of drie foto’s maakt, heb je een veel grotere trefkans op een gelukt portret.

Eigen instellingen

Je kunt vier setjes eigen instellingen opslaan (genaamd Myset, ‘Custom Modes’ dus), zodat je die (relatief snel) weer kunt oproepen. Nu werkt dat bij Olympus altijd wat omslachtig en dat zou inmiddels wel wat vereenvoudigd mogen zijn. Het idee is dat je de camera eerst naar smaak instelt en dat dan via het menu als setje opslaat. Prima. Alleen: het opslaan, wissen en selecteren van zo’n setje is een beetje onduidelijk. Wanneer wis je het, wanneer activeer je ze. Wij komen er vaak niet uit. Terwijl het toch echt niet zo ingewikkeld hoeft te zijn, bewijzen genoeg andere fabrikanten. Op het programmawiel vinden we deze eigen instellingen niet terug, je moet ze via het menu oproepen.

Bracketing en meer

Hou je van bracketing? Koop Olympus! Er is een menu-onderdeel vol met mogelijkheden. We gaan er niet diep op in, maar wat kun je allemaal bracketen op de E-P5? Belichting (twee tot zeven beelden, stapgrootte 1/3 tot 1 EV), witbalans, flitslicht, iso, Art-filters en tot slot HDR (drie tot zeven beelden, stapgrootte 2 EV). Nog wat andere mogelijkheden die we alleen even noemen: raw-foto’s kun je al in de camera ontwikkelen, je kunt dubbelopnamen maken, of schiet meerdere foto’s en plaats ze direct in een fotolijst (Photo Story). Uiteraard kent de E-P5 net zoals alle Olympus-camera’s enorm veel filters waarmee je een leuk effect aan je foto’s kunt toevoegen. Ook niet onbelangrijk: je kunt flitsers draadloos aansturen, via WiFi kun je foto’s overzetten en de camera besturen inclusief live beeldweergave.

Timelapse

Nieuw is dat deze Olympus-camera een timelapse kan maken. Naar keuze worden alleen de losse opnamen gemaakt, of wordt het geheel ook nog eens samengevoegd tot een film. Zodra je Timlapse in het menu activeert, kun je instellen hoeveel opnamen er gemaakt worden, de wachttijd totdat met opnemen begonnen wordt, de intervaltijd en tenslotte of je alleen foto’s of ook een filmpje wilt hebben. Slim bedacht is dat de camera gewoon in slaap valt als het lang moet wachten en dan gewoon op tijd ontwaakt om een opname te maken. Dat spaart de accu.

EVF VF-4

De E-P5 heeft standaard geen EVF, maar er is een nieuw los exemplaar verkrijgbaar (VF-4). Die geeft een prima beeld en het is er prettig mee werken. Met een resolutie van maar liefst 2,36 miljoen pixels en een vergrotingsfactor van 1,48x is hij ook nog eens kantelbaar. Je kunt de EVF rechtop zetten om bijvoorbeeld vanuit een laag standpunt te fotograferen, of gewoon omdat je dat prettiger werken vindt. Schuin zetten kan ook, hij is traploos verstelbaar. We vinden wel dat het wat lastiger fotograferen is wanneer je de EVF schuin zet, omdat hij niet zo blijft staan. Hij verdraait te gemakkelijk als je een oog er tegenaan drukt. Je kunt hem niet vergrendelen als hij schuin staat. Verder is het een prettige digitale zoeker die eigenlijk niet op deze camera mag ontbreken. Omschakelen tussen scherm en EVF kan met een knopje op de zoeker. Houd je de knop ingedrukt, dan verschijnt een optie in beeld waarmee je de oogsensor in- of uitschakelt. Je kunt dus zelf kiezen of je handmatig tussen scherm en EVF wisselt, of dat dit vanzelf gaat. We ontdekten trouwens dat het alleen automatisch gebeurt met ingeklapt scherm. Zet je het scherm schuin, dan blijft de EVF uit.

Wel of geen EVF?

Eigenlijk is een EVF op een camera van dit kaliber onmisbaar. Er is alleen een groot nadeel. Het is een losse zoeker en vormt een flinke bult op de camera. Hij zit al snel in de weg. Daar zit je met je kleine fototas, ineens past de camera er niet meer in. Ook steekt hij aan de achterzijde flink uit. Je kunt de zoeker natuurlijk los meenemen. Er zit zelfs een beschermhoes bij. Maar hem er steeds op ‘schroeven’ is ook niet echt handig. Plus je raakt hem zo misschien kwijt of laat hem thuis of in de auto liggen. Een losse EVF is wat ons betreft alleen handig bij sporadisch gebruik. Alleen is de prijs voor zo’n accessoire dan wel wat hoog voor die ‘paar keer’. Nee, wij voelen toch meer voor een ingebouwde EVF.

Zoekerbeeld

Het zoekerbeeld van de VF-4 is erg groot en werkt bijzonder prettig. Anders dan bij vlaggenschip OM-D E-M5 kun je nu gelukkig ook je gemaakte foto’s in de zoeker terugkijken. Bij de OM-D kan dit alleen op het scherm (tenzij een recente firmware-update hier verandering in gebracht heeft) en dat is een afknapper als je in een omgeving met fel licht staat. Ook ‘s avonds is het zoekerbeeld behoorlijk licht. Zelfs op de sterrenhemel konden wij scherpstellen. Weliswaar handmatig en door de felste sterren (stedelijke omgeving) met de Zoom-knop beter in beeld te brengen. Ook Focus Peaking helpt goed bij het fotograferen bij weinig licht. Scherpe gebieden worden dan in bijvoorbeeld wit geaccentueerd.

Stabilisatie

De geavanceerde 5-assige stabilisatie in de E-P5 is vergelijkbaar met die uit het vlagschip de OM-D. De sensor is zwevend opgehangen. Staat de camera uit, dan zakt de sensor omlaag naar een soort ruststand. Daar wordt hij niet vergrendeld, is ons opgevallen. Want schud je lichtjes met de camera, dan hoor je wat gerammel. Wij kunnen ons zo voorstellen dat de sensor maar weinig rust kent als je met de camera op pad gaat. Schakel je de camera in, dan is het gerammel meteen over, omdat de sensor nu ‘paraat’ hangt, netjes in het midden achter de lensopening. Dat de sensor goed zijn werk doet, merk je zodra je de sluiterknop half indrukt. Een licht gezoem zwelt aan en zodra je de camera lichtjes beweegt hoor je aan de variaties van het geluid dat het stabilisatiesysteem flink voor je aan het werk is. Het systeem kent meerdere methoden om het beeld te stabiliseren. Want als je met een onderwerp meebeweegt, wil je natuurlijk niet dat de camera probeert die bewegingsrichting ongedaan te maken (wat uiteraard niet lukt). Je kunt handmatig omschakelen, of de camera lekker zelf laten uitzoeken welke stabilisatiemethode het beste is (S-IS Auto).

OLYMPUS-PEN-E-P5-07

Beeldkwaliteit

De beeldkwaliteit van de PEN E-P5 is vooral op de lage lichtgevoeligheden vrij goed. Het beeld is lekker scherp en de kleuren natuurlijk. Tot en met ISO 1600 blijft de beeldkwaliteit meer dan uitstekend. Vanaf ISO 3200 worden de details wat grover en ruis wordt zichtbaar, maar we zouden deze standaard nog zeker bruikbaar noemen. Maar ISO 6400 vormt een flinke overgang. Weliswaar blijven foto’s redelijk scherp, de kleurverzadiging neemt sterk af, waardoor foto’s wat flets worden. Ook is ruis dat duidelijk zichtbaar, al is dat op zichzelf nog acceptabel. ISO 12.800 en 25.600 zijn wat ons betreft niet echt bruikbaar.

P5-3200-25600

Als we de Olympus PEN E-P5 vergelijk met de Panasonic Lumix GX7, dan doet de laatstgenoemde het wat beter. De beelden van de Olympus zijn weliswaar scherper, maar hebben op de hoge ISO-standen erg veel kleur verloren. Ook is kleurruis duidelijk zichtbaar, terwijl de kleurverzadiging al op ISO 6400 sterk afneemt.

Oly-vs-Pan1

Oly-vs-Pan2

Conclusie

De Olympus PEN E-P5 is een camera die er in de eerste plaats mooi uitziet en degelijk aanvoelt. Er zijn stevige materialen gebruikt en er is veel aandacht besteedt aan details. De ergonomie vinden wij zelfs verbeterd ten opzichte van de Olympus OM-D E-M5. Dankzij het kantelbare scherm kan er eenvoudiger vanuit hoge en lage standpunten gewerkt worden en door de aanraakgevoeligheid is razendsnel een focuspunt te selecteren en eventueel meteen een foto te maken. De nieuwe VF-4 EVF bevalt ons prima. Het beeld is ongekend groot en benadert de werkelijkheid best aardig. In donkere omgevingen wordt het beeld helderder gemaakt, zodat je ook in schaduwgebieden moeiteloos details ziet. Helaas is de EVF een extra accessoire. Die moet extra aangeschaft worden en steekt nogal uit ook. De camera is snel met scherpstellen, ook als het donkerder wordt, mits er voldoende contrast is. Handmatig scherpstellen werkt prettig, zeker in combinatie met Focus Peaking en de mogelijkheden om het beeld te vergroten. Voor nachtfotografen zijn Live Time en Live Bulb erg handige hulpmiddelen, aanvullend op de lange belichtingstijden tot en met zestig seconden die sowieso al zijn in te stellen. De nieuwe Timelapse-functie kan ook nog eens als intervaltimer gebruikt worden.

silver-vf4

 

Pluspunten

  • Degelijke bouw
  • Goede beeldkwaliteit
  • Zeer veel instelmogelijkheden
  • Optionele EVF met groot en duidelijk beeld
  • Timelapse
  • Live Bulb en Live Time

Minpunten

  • Losse, prijzige EVF
  • Ouderwetse panoramastand
  • ‘Rammelende’ sensor
  • Myset (‘custom modes’) omslachtig

Extra testfoto’s

 

 

Pin It
SCORE
  • Beeldkwaliteit80%
  • Prestaties85%
  • Specs en mogelijkheden75%
  • Bediening80%
  • Prijs-prestatie75%
EINDCONCLUSIE79%

Al met al is de Olympus PEN E-P5 een zeer degelijke en kwalitatief goede camera. De bediening en de instellingsmogelijkheden zijn uitstekend. Het is wel jammer dat de EVF niet standaard is ingebouwd (dit kost zo'n € 240 extra en vormt een flinke bobbel op de camera). De prijs is daardoor wel wat aan de hoge kant.

is zelfstandig tekstschrijver en fotograaf. Hij schrijft en fotografeert voor uiteenlopende bedrijven en diverse fotografie- en computerbladen. Verder is hij auteur van de boeken Licht en belichting en Kinderen in de fotografiereeks van Pearson Education. Spannende verhalen schrijft hij ook graag en er staan inmiddels diverse publicaties op zijn naam.

1 reactie naar Olympus PEN E-P5 review

  1. A.Willemsen

    In de beschrijving van :”Olympus Pen E-P5″ was ik nog op zoek naar het technisch gegeven omtrent de voeding van de camera. Die kon ik niet vinden. Is dat een oplaadbare accu of losse batterijen?

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *