Review: Canon Powershot S100

Door -

De Canon Powershot S100 is – hoe kan het ook anders – de opvolger van de Canon Powershot S95, die ongeveer een jaar eerder is uitgekomen. Wie de camera’s naast elkaar zet, zal ze afgaande op de uiterlijke kenmerken niet altijd uit elkaar houden. Echt veel verschil is er niet te zien, tot je wat beter naar de details kijkt. Dat wil niet zeggen dat er in de tussentijd niets is gebeurd. Onder de motorkap blijken veel verschillen te zitten en zijn zelfs enkele grote verbeteringen doorgevoerd.

Uiterlijk lijken de S95 en S100 veel op elkaar.

Allereerst is er een verbeterde sensor in het toestel geplaatst en die presteert beduidend beter bij weinig licht.  Verder is het zoombereik uitgebreid. In zowel groothoek als telestand is er extra speelruimte. Filmen is op de Canon Powershot S100 niet alleen in HD (720p) mogelijk maar nu ook in Full HD (1080p). Daarnaast kan er tijdens het filmen optisch gezoomd worden en werkt de automatische scherpstelling continu door. Werk je met het centrale scherpstelpunt, dan kan dit nu vrij over het scherm bewogen worden. Het is zodoende kinderlijk eenvoudig om op een willekeurig punt scherp te stellen om geen fotomoment te missen. Bij de S95 zat het centrale scherpstelpunt gevangen in het midden. Ook is er nu GPS aan boord. Vast niet iedereen zit hierom te springen, maar het is een pluspunt dat locatiegegevens nu automatisch in foto’s opgenomen kunnen worden. Dan hoeft het niet meer achteraf op de pc met behulp van een losse gps-tracker. Wat voor bezitters van een S95 wellicht jammer is, is dat er in de S100 weer eens een ander formaat batterij is gestopt (NB-5L i.p.v. NB-6L). De behuizing van de S100 is iets korter, een fractie hoger, maar vooral ook platter dan de S95.

De camera is prima geschikt om met het aanwezige licht te werken, dus zonder te flitsen.

Een verplaatsbaar scherpstelpunt is een verademing, zoals bij werken vanaf statief.

Er is een CMOS-sensor van 12,1 MP in het toestel geplaatst die Canon ditmaal zelf heeft ontwikkeld. De sensor presteert zichtbaar beter dan de 10 MP CCD-sensor uit de S95. Dankzij het HS systeem, maar ook door de betere ruisreductie van de nieuwe Digic 5 beeldprocessor die in deze camera debuteert. In jpg-bestanden is minder ruis te zien, zodat er in lichtarme omstandigheden best een wat hogere iso-waarde gebruikt kan worden. Dat maakt de camera erg geschikt voor sfeerbeelden op bijvoorbeeld feestjes. De flitser kan dan uitgeschakeld blijven, of eventueel op een laag pitje gebruikt worden als invulflits om een lichtaccent toe te voegen. Je merkt wel dat foto’s bij hoge iso-waarden zachter worden en een stuk minder details hebben door de sterke ruisreductie. Om meer scherpte en details over te houden kun je dan ook beter de raw-bestanden als uitgangspunt nemen. Daar zit dan uiteraard wel meer ruis in, dus zul je de ruisreductie van Lightroom of Photoshop (CS5) flink aan het werk moeten zetten. Een camera die bij weinig licht goed presteert en die je zo bij je steekt, is in veel situaties erg welkom. Ga je bijvoorbeeld graag naar concerten en wil je kwalitatief goede beelden hebben? Spiegelreflexen en andere grote camera’s zijn bij concerten meestal niet welkom. Telefooncamera’s en compactcamera’s zijn er vaak wel toegestaan of worden gedoogd. Met de Canon Powershot S100 beschik je over een kleine en onopvallende camera die voor een compactcamera bijzonder goed presteert bij weinig licht. Uiteraard kan het toestel ook weer niet opboksen tegen de hoge kwaliteit van een systeemcamera of spiegelreflex.

Een compact zoals de S100 heeft bij een grote lensopening nog lekker veel scherptediepte.

De lichtsterke groothoek van f/2 combineert goed met een hogere iso-waarde om uit de hand te werken.

Waar de Canon Powershot S95 het nog met 3,8x zoom moest doen (28 mm tot 105 mm) is de S100 uitgerust met een ruime 5x zoom (24 mm tot 120 mm). Tijdens het zoomen wordt de minimale scherpstelafstand op het scherm getoond. Het extra grote zoombereik heeft helaas wel een prijs. Alleen in uiterste groothoek is de grootste lensopening een prachtige f/2.0, maar in de telestand blijft daar nog slechts een schamele f/5.9 van over. Omdat de kleinst mogelijke opening over de hele linie f/8 is, blijft er in bijvoorbeeld de Av-stand weinig speelruimte over zodra je inzoomt. In de uiterste zoomstand nog ongeveer één stop. Werk je in lichtarme situaties, dan is het zaak om niet of zo min mogelijk in te zoomen. Alleen in groothoek profiteer je immers van de lichtsterke f/2 lens. Sowieso is inzoomen af te raden bij (extreem) weinig licht, omdat je met het toenemen van de brandpuntsafstand minder vrijheid hebt in sluitertijden (waarbij je nog trillingsvrije foto’s maakt). Ondanks het grotere bereik, zoomt de S100 wel ietsjes sneller dan de S95.

De camera heeft in groothoek een lekker lichtsterke lens.

Dankzij de ruime zoom kun je allerlei details in beeld nemen.

Diafragmaverloop

In onderstaande tabel is goed te zien hoe het maximale diafragma (de grootst haalbare lensopening) verloopt tijdens het inzoomen.

S100 24 – 2.0 28 – 2.2 35 – 2.8 50 – 4.0 85 – 5.0 100 – 5.6 120 – 5.9

S95 28 – 2.0 35 – 2.5 50 – 3.2 85 – 4.5 105 – 4.9

De lay-out van de knoppen is nagenoeg hetzelfde gebleven. Addertje onder het gras is dat de camerafuncties die onder al die knoppen verstopt zijn flink door elkaar gehusseld zijn. Wie nu een Canon Powershot S95 heeft, grijpt er met de S100 regelmatig naast. Wennen dus aan dit nieuwe toestel en de S95 verkopen of weggeven. Op het draaiwiel met camerastanden is nu een scheiding aangebracht tussen standen voor bijzondere lichtsituaties en de wat meer creatieve foto-effecten. Zo zit de nachtstand dus in een ander groepje dan het miniatuureffect. Op de S95 zat het draaiwiel nog netjes verzonken in de behuizing, maar op de S100 steekt de knop boven de camera uit. Dat is jammer, want om de haverklap was tijdens het testen een andere camerastand actief zodra we het toestel uit onze jas- of broekzak trokken. Dat is natuurlijk niet de bedoeling. Zodra de camera weer eens op onbegrijpelijke wijze reageerde, bleek dat bijvoorbeeld niet de ingestelde A(v)- maar plotseling de M- of C-stand actief was. Het is aan te bevelen altijd de stand van de programmaknop te controleren zodra je de camera tevoorschijn haalt.

De draaiknop is nu iets verhoogd wat leidt tot per ongeluk verdraaien.

Knoppen hebben iets andere functies gekregen ten opzichte van de S95.

Verbeterde grip

De draaiknop aan de achterzijde waarmee afhankelijk van de camerastand zaken als het diafragma, de sluitertijd, of belichtingscompensatie aangepast kan worden, heeft op de S100 een duidelijk voelbare klik gekregen. Ook draait het wiel net iets stroever dan op de S95. Hierdoor komt het minder vaak voor dat per ongeluk een instelling verandert. Het knopje in het midden van het draaiwiel is ietsjes verhoogd en is behalve beter op de tast te vinden ook met wat dikkere vingers makkelijk in te drukken. Verder is er een handgreepje aan de voor- en achterzijde aangebracht. Dit geeft net wat meer grip, wat vooral handig is voor wie gewend is om de camera met één hand vast te houden en te bedienen. Kortom, hele volksstammen 😉

Kleine greepjes voor en achter zorgen voor net wat meer houvast.

Schakelen tussen fotograferen en filmen kan nu razendsnel, want aan de achterzijde van de camera zit een rode knop waarmee ogenblikkelijk een filmopname gestart (en gestopt) kan worden. Het is dus niet langer nodig om eerst het programmawiel een flinke draai te geven. Hoewel dit nog steeds mag. Filmen kan nu zelfs in Full HD. Wat wel jammer is bij een camera waarop je tijdens het fotograferen alles handmatig mag instellen, is dat er bij het filmen niets gewijzigd kan worden. Diafragma, sluitertijd, iso-waarde, alles wordt uit het zicht voor je geregeld. Ook het aantal beeldjes is vastgezet op 24 per seconde voor Full HD en 30 per seconde voor de overige resoluties. Leuk is de mogelijkheid voor Super Slow Motion Movie. Hierbij wordt met 120 of 240 beelden per seconde op hoge snelheid opgenomen in 640×480 resp. 320×240 formaat, zodat bij ‘gewoon’ afspelen de wereld flink vertraagd wordt.

Optische zoom en scherpstellen

Zoomen tijdens het filmen is op de Canon Powershot S100 mogelijk en kan zowel optisch als digitaal gebeuren. Optisch zoomen gaat wel met een slakkengangetje. Wellicht om bijgeluiden in de opname te verminderen. Het geleidelijke zoomen zorgt wel voor een rustiger beeld. Is het nodig om een groot verschil in brandpunt te overbruggen, zoals van uiterste groothoek naar uiterste tele, dan kan de opname langdradig worden. Minder zoomen of de scène over een paar losse shots verdelen houdt de boel dan dynamischer. De camera blijft tijdens het filmen scherpstellen. Ook dit gebeurt tergend langzaam, vooral vergeleken met ‘echte’ videocamera’s. Het is daarom beter om geen grote onderlinge afstanden in dezelfde opname te overbruggen. Dus liever niet in dezelfde scène van close-up naar een onderwerp in de verte. Verder is het vaak slim om eerst scherp te stellen met de gewone ontspanknop (half indrukken) en daarna pas de filmopname te starten.

Voordat je filmt is het slim om alvast scherp te stellen met de ‘gewone’ ontspanknop.

Deze camera beschikt over een GPS-ontvanger. Via het menu kan dit geactiveerd worden. Behalve locatiegegevens aan foto’s toevoegen, kan ook de afgelegde route worden opgeslagen. In het eerste geval wordt de gps alleen ingeschakeld zodra de camera aanstaat. In het tweede geval blijft de gps ook ‘in slaapstand’ actief. Dit belast de accu van de camera natuurlijk wel flink. Wij hebben de gps overigens alleen voor geotaggen gebruikt. Om bij te houden waar je gedurende een dag zoal komt, is een energiezuinige gps-tracker (wat ons betreft) vaak een betere oplossing. Zodra je de camera aanzet moet de gps-ontvanger op zoek gaan naar satellieten en dat kost altijd wat tijd. Wie meteen als een razende begint te fotograferen, zal daarom in de eerste paar beeldjes niet altijd locatiegegevens aantreffen. Verder werkt GPS alleen op buitenlocaties, met voldoende zicht op de open hemel.

Er is nu GPS aan boord.

Behalve je foto’s geotaggen kun je ook tracks vastleggen (GPS-logger).

Plekje terugvinden? Een makkie dankzij de ingebouwde gps-ontvanger.

Tijdens het terugkijken van foto’s op het camerascherm zijn de locatiegegevens van de GPS te zien. De S100 kent geen aparte Display-knop (Disp) meer zoals de S95. Om in plaats van locatiegegevens de exif-gegevens of het histogram van foto’s te zien, gebruik je bij de S100 de draaiknop aan de achterzijde (op de bovenzijde duwen). Handig is dat er net als op veel spiegelreflexen nu een histogram per kleur is te zien (R, G, B). Hiermee kun je voorkomen dat een voorwerp met een dominante kleur die erg verzadigd is overbelicht raakt. Dat is iets wat in het gecombineerde histogram vaak niet te zien is.

Met de verbeterde histogramfunctie voorkom je overbelichting in een (over)verzadigde kleur.

Trager scherm

Het scherm van de Powershot S100 is helder. Ons testexemplaar had wel een ietwat groenige tint. De ‘oude’ S95 van de redactie is overigens juist weer iets te rood. Een camerascherm is natuurlijk vooral bedoeld om een goede indruk van de foto’s te krijgen en is nooit kleurecht. Toch blijft het vreemd, want er wordt hetzelfde type scherm in beide camera’s gebruikt (3 inch PureColor II G (TFT) van circa 461.000 dots). Verder reageert het scherm van de S100 bij weinig licht nogal traag en bij snelle camerabewegingen stottert de beeldweergave dan. Op de Canon Powershot S95 is er onder dezelfde lichtomstandigheden dan nog geen enkele vertraging merkbaar. AF-tracking, waarbij de camera een bewegend voorwerp door het beeld volgt, is op de S100 niet alleen vele malen sneller dan op de S95, het werkt ook nog eens een stuk betrouwbaarder en geruislozer. Bij de S95 werd bij snelle bewegingen (camera of onderwerp) het object vrij snel weer kwijtgeraakt.

Het scherm is helder en goed af te lezen. In het donker wel wat traag.

De camera heeft allerlei handige foefjes aan boord waar wij verder niet naar gekeken hebben, maar die we hier toch kort willen benoemen. Zo heeft het toestel een ingebouwd ND filter (neutral density). Dankzij dit grijsfilter kun je de hoeveelheid licht die de sensor bereikt met drie stops verminderen. Bijvoorbeeld omdat er te veel licht is (het kleinste diafragma is immers f/8) of om bewegende onderwerpen te vervagen (zoals auto’s, voetgangers, of stromend water). Normaal heb je hier een los filter voor nodig die je op de lens schroeft of in een houder plaatst, maar bij de S100 schakel je het eenvoudig in via het menu. Ook slim is dat de camera de witbalans lokaal kan aanpassen. Als er meerdere lichtbronnen aanwezig zijn, worden die gebieden nu afzonderlijk aangepast (Multi-area WB). Dit werkt helaas alleen in de Smart Auto stand. Optische stabilisatie kan nu op zeven manieren  plaatsvinden. De camera kiest telkens de beste methode uit. Tijdens filmen worden bijvoorbeeld bewegingen gecompenseerd als er lopend gefilmd wordt. Tot slot kan de camera bijna tien beelden per seconde schieten. Wel alleen in jpg.

Mocht het licht te fel worden, schakel je gewoon het ND-filter in.

Als de beeldkwaliteit van de S100 rechtstreeks vergelijken met zijn voorloper, de S95, dan is er een significatie verbetering in de beeldkwaliteit waarneembaar. Dit is duidelijk zichtbaar met het blote oog, maar ook onze testsoftware liet duidelijke scores zien die overeenkwamen met onze eigen waarneming. Op ISO 1600 zijn de foto’s behoorlijk ‘schoon’. Vanaf ISO 3200 is wel duidelijk ruis te zien, maar niet zeer storend. De extra toevoeging van ISO 6400 achten wij niet echt bruikbaar voor kwaliteitsfoto’s, snapshots uitgezonderd.

De S100 op ISO 1600, ISO 200, ISO 3200 en ISO 6400

Als we de resultaten van de S100 naast die van de S95 zetten, zie je duidelijk verschil. De ISO 3200 stand van de S100 is beter dan de ISO 1600-stand van de S95.De verbetering bedraagt dus meer dan een stop.

Het resultaat van de bovenstaande vergelijking zien we ook duidelijk terug in onze testsoftware. ISO 3200 op de S100 is beter dan ISO 1600 op de S95. Op ISO 6400 loopt ruisniveau wel ineens heel sterk op.

De Canon Powershot S100 is een veelzijdige, complete en compacte camera, die vergeleken met het voorgaande model weer een stukje meer volwassen is geworden. De beeldkwaliteit is zeker voor een compactcamera erg goed te noemen. Vergeleken met de S95 presteert de camera een stuk beter bij weinig licht. Er zijn diverse nieuwe functionaliteiten aan de camera toegevoegd en bestaande mogelijkheden zijn opgepoetst. Voor wie al een S95 heeft, rest de ‘zware taak’ om voor zichzelf op een rijtje te zetten of een overstap haalbaar is. Echt goedkoop is dit toestel nu ook weer niet. Wie een S90 heeft kan bijna niet anders dan de overstap wagen. Wie nog geen vergelijkbare compactcamera heeft en een veelzijdige, lichtsterke en gevorderde camera zoekt, heeft aan de S100 een goede kandidaat.

Pluspunten

  • Verbeterde beeldkwaliteit
  • Meer zoom
  • Zoomen en scherpstellen tijdens filmen
  • Filmen in Full HD
  • Verbeterde AF-tracking
  • Middelste scherpstelpunt verplaatsbaar
  • Ingebouwde GPS

Minpunten

  • Ander type batterij (alleen voor huidige S95-bezitters)
  • Per ongeluk verdraaien programmaknop
  • Lichtarm in telestand
  • HDR vanaf statief (beelden niet uitgelijnd)
  • Tijd tussen opnamen soms (onverklaarbaar) lang

EINDOORDEEL


Kees Krick is freelance schrijver en fotograaf. Hij werkt voor diverse fotografie- en computerbladen en bedrijven. Verder is hij auteur van de boeken Licht en belichting en Kinderen in de fotografiereeks van Pearson Education.

Pin It

is zelfstandig tekstschrijver en fotograaf. Hij schrijft en fotografeert voor uiteenlopende bedrijven en diverse fotografie- en computerbladen. Verder is hij auteur van de boeken Licht en belichting en Kinderen in de fotografiereeks van Pearson Education. Spannende verhalen schrijft hij ook graag en er staan inmiddels diverse publicaties op zijn naam.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *