Review Nikon CoolPix A – spiegelreflexkwaliteit in zakformaat

Door -

De Nikon CoolPix A ziet er uit als een wat fors gebouwde compactcamera. Een beetje zoals ze er vroeger uitzagen, voordat de huidige generatie van zeer compacte en platte toestellen op de markt kwam. Op het eerste oog zou je niet vermoeden dat je hier met een spiegelreflexcamera (APS-C, 16,2 megapixels) op zakformaat te maken hebt. Maar maakt de Nikon CoolPix A dit ook waar? Het lijkt net of je met een stevige compact werkt, totdat je de foto’s op een groot scherm bekijkt en de fotokwaliteit opvallend goed is. De behuizing zit stevig in elkaar en voelt aan als een tank. Vanwege de grote sensor is er een aardige grote lens nodig, maar niet zo oogt omdat hij taps toeloopt. Uitgeschakeld steekt de lens zo’n 1,2 cm uit de behuizing. Inschakelen van de camera gaat snel, waarbij de lens uitschuift tot een lengte van bijna 2,5 cm. Bij een camera als de Sony CyberShot RX100 is het vooral de lens die aandacht trekt. Die lijkt onevenredig ‘lomp’ vergeleken met de kleine camerabehuizing. Bij de Nikon CoolPix A is dat niet het geval. Juist doordat de lens (stapsgewijs) taps toeloopt, ziet het geheel er meer uitgebalanceerd uit. Dat komt natuurlijk ook omdat het een lens met een vast 28 millimeter brandpunt is en geen zoomlens.


Om de fotokwaliteit van de Nikon CoolPix A zo goed mogelijk te kunnen beoordelen, zijn alle opnamen in dit artikel onbewerkt gelaten. Ze zijn  verkleind, verder is er helemaal niets aan gedaan.

Beginnende vanuit de linkerhoek, bevindt zit aan de bovenzijde van de camera een verzonken flitser, die omhoog springt na het overhalen van een palletje aan de achterzijde. De kleine flitser moet je zelf weer in de behuizing terugduwen. Naast de flitser zit een flitsvoet waarin een plastic beschermkapje geschoven zit. We vinden er alleen de standaard flitscontacten, er is geen extra rij contacten zoals we dat kennen van de accessoire-/uitbreidingspoort van sommige andere fabrikanten. Er is trouwens een optische zoeker beschikbaar voor deze camera. Dan volgt het draaiwiel met programmastanden: Automatische stand (“groen”), P, S, A, M, U1, U2 en Scène. Gevolgd door een aan/uit-knop die rondom de afdrukknop verwerkt zit, een klein groen lichtje dat we eigenlijk alleen hebben zien branden tijdens het inschakelen van de camera en dat knippert als het toestel in slaap sukkelt. Tot slot is er nog een draaiwiel waarmee afhankelijk van de camerastand een bepaalde instelling is te wijzigen.

Aan de achterzijde zijn flink wat knoppen te vinden. We beginnen met het rijtje links van het scherm. Van boven naar beneden: belichtingscompensatie, ISO-waarde (optioneel Fn2), inzoomen en uitzoomen (tevens hulpknop). Rechts van het drie inch grote scherm zit de afspeelknop en knoppen voor het menu, informatiescherm (i-knop), de prullenbak en nog een draai/kantel-wiel (“multi-selector”) met centrale OK-knop. Vlak boven het scherm zitten twee kleine lichtjes. Een groen AF-lampje dat opgloeit zodra er is scherp gesteld (en ook tijdens het aanzetten van de camera) en een rood flitser-lampje. Links bovenin zit het palletje waarmee de flitser aan de bovenzijde omhoog springt. De Nikon A heeft een kleine duimgrip aan de achterzijde. Die voelt goed stroef aan, biedt de duim een goede ondersteuning en doet dus prima waar het voor bedoeld is. De grip aan voorkant is wat aan de smalle kant en heeft een sterke bolling. Is ook wat minder stroef vergeleken met de prettige duimgrip. In ieder geval is aan beide zijden een greep aanwezig, dat is sowieso een pluspunt.

Aan de voorzijde zit de lens, altijd prettig als er eentje aanwezig is, met er links onder een Fn1-toets. Via een lensring kan handmatig worden scherpgesteld (fly-by-wire). Boven de lens zit het AF-hulplicht, sensor voor een infrarood afstandsbediening en de stereogaatjes (microfoons dus). Aan de linkerzijde (gezien vanaf de achterkant) zit een schakelaar waarmee de scherpstelstand gekozen kan worden: AF, macro en MF. Erboven zit een usb-poort (helaas geen reguliere mini- of micro-USB maar van een ander formaat, dus vergeet je kabel niet mee te nemen waarheen je ook gaat) en een aansluiting voor een externe GPS-module (GP-1) of WiFi-module (WU-1a). Met de WiFi-module en een gratis app (Apple en Android), is het mogelijk de camera op afstand te bedienen en het live beeld te bekijken. Aan de andere zijde vinden we dan nog een mini-HDMI aansluiting. De poorten aan beide zijden zitten achter plastic klepjes die soepel open- en dichtklappen dankzij een scharnier. Het zijn niet van die rubber doppen die je (soms moeizaam) in de behuizing moet proppen. De onderzijde van de camera is zoals gebruikelijk niet zo heel spannend. Meer dan een metalen statiefaansluiting en het klepje waarachter zich de accu en de geheugenkaart bevindt, tref je er niet aan. O, kijk nou eens, ook de speaker blijkt er te zitten.

Opvallend is dat een aantal functies en instellingen die op vrijwel alle camera’s (waaronder compactcamera’s) rechtstreeks via een knop beschikbaar zijn, bij de Nikon CoolPix A wat meer verstopt zitten. Zoals het kiezen van een transportfunctie (zoals enkelbeeld of de continu stand), flitsstand, of de informatie die op het scherm getoond moet worden. Dit soort veelgebruikte functies zijn gelukkig alsnog redelijk snel bereikbaar. Je moet ervoor bij de i-knop zijn. Zodra je die indrukt verschijnt een informatiepaneel. Met het kantelwiel (“multi-selector”) doorloop je vervolgens de volgende instellingen: beeldkwaliteit, witbalans, iso, ontspanstand (transportfunctie, zelfontspanner, afstandsbediening, filmstand), autofocusstand, AF-veldstand, lichtmeetmethode, Actieve D-Lighting, automatische brackting, picture control, belichtingscorrectie, flitscorrectie en tot slot de flitsstand. Ook is op dit i-paneel wat statusinformatie te zien (sluitertijd, diafragmawaarde, iso-waarde, batterijlading, aantal opnamen), vergelijkbaar met wat je bij een spiegelreflex doorgaans op het LCD-scherm aan de bovenzijde ziet.

Het informatiescherm (i-knop)

Misschien is het je al opgevallen: de filmstand kies je bij deze camera via het onderdeel Ontspanstand na het drukken op de i-knop. Concreter gezegd, als je wilt filmen, kun je alleen op die manier omschakelen van fotograferen naar filmen – en weer terug. Er is dus geen filmstand op het draaiwiel bovenop de camera te vinden. Er is ook geen extra opnameknop waarmee je het filmen ogenblikkelijk start en weer stopt. Om met de Nikon CoolPix A te filmen, moet je dus eerst onder de i-knop duiken, naar het onderdeel Ontspanstand scrollen, op OK drukken, naar het pictogram van de filmcamera scrollen, op OK drukken – en dan maar hopen dat je nog op tijd bent om dat bijzondere moment vast te leggen… Eenmaal in de filmstand volstaat een druk op de normale ontspanknop om met filmen te beginnen. Dat werkt dus hetzelfde als bij fotograferen. Met half indrukken stel je scherp en met doordrukken start of stop je de opname.

De filmstand zit nogal… ehhh… verstopt.

Hoewel het omschakelen omslachtig is, kan het een voordeel zijn dat je nu in principe een filmcamera hebt. Met het draaiwiel bovenop is nu eenvoudig naar een andere stand over te schakelen, zoals A of S of M. Op sommige andere camera’s moet je dit juist weer via het menu regelen. Toch blijft het ontbreken van een knop waarmee je direct overschakelt naar de filmstand een flink gemis. Als je graag filmt én fotografeert, is het gewoon veel te omslachtig om steeds op deze manier te moeten omschakelen. Dat is niet alleen vervelend, je mist er gegarandeerd mooie opnamen door. Het kost tijd. Te veel tijd. Het is gedoe. Een tweede ontspanknop om te filmen is niet zozeer belangrijk, filmen en fotograferen via dezelfde ontspanknop is veel logischer, maar het omschakelen kan beter naar de oppervlakte gebracht worden. Wij dachten slim te zijn door een van beide Fn-toetsen om te programmeren. Maar helaas, de filmfunctie kan er niet aan toegekend worden.

Filmen kan met 24, 25 of 30 fps in HD of Full HD. Het diafragma is vooraf in te stellen (A- en M-stand), maar tijdens de opname kan deze niet meer gewijzigd worden. De sluitertijd is alleen in de M-stand aanpasbaar. Handmatig scherpstellen kan, maar ook weer alleen voordat begonnen is met opnemen. Dat is eigenlijk maar goed ook, aangezien de stapjes die het scherpstelmechanisme neemt althans voor de interne microfoons nogal duidelijk te horen zijn. Dat is natuurlijk niet handig tijdens het filmen.

Rechts op de bovenzijde vinden we een instelwiel. In de A-stand is hier het diafragma mee te wijzigen, in de S-stand de sluitertijd en in de P-stand is er een andere (door de camera bedachte) combinatie van diafragma en sluitertijd mee te kiezen. Program Shift wordt dat ook wel genoemd. De belichting blijft identiek, maar zo kun je op een makkelijke manier spelen met scherptediepte en beweging. In de M-stand is er iets bijzonders aan de hand. Ook nu stel je de sluitertijd met het wieltje in. Het diafragma regelen kan met hetzelfde wieltje, door tegelijkertijd de knop voor belichtingscompensatie ingedrukt te houden. Of je gebruikt het draaiwiel aan de achterzijde als je dat prettiger vindt.

Ook de functie van het draaiwiel aan de achterzijde wisselt als je de knop voor belichtingscompensatie indrukt; in plaats van het diafragma regel je dan ineens de sluitertijd. Best slim. Zo kun je zelf de methode kiezen die je het beste bevalt. (1) beide wielen gebruiken, (2) wiel bovenop in combinatie met belichtingscompensatie-knop, (3) wiel achterzijde gecombineerd met belichtingscompensatie-knop.

Voor de volledigheid: belichtingscompensatie en ISO-waarde hebben een eigen knop (aan de achterzijde). Aanpassen van die instellingen gebeurt door de knop ingedrukt te houden en vervolgens aan het instelwiel te draaien. Dat werkt erg makkelijk en snel. Om de witbalans aan te passen moet je helaas wel in het menu of onder de i-knop duiken.

De camera kent een automatische iso-stand. Dit is echter een aparte optie in het menu (pictogram camera, optie ISO-gevoeligheid instellen). Terwijl op veel camera’s Auto gewoon netjes in het rijtje met iso-waarden te vinden is, zodat je het makkelijk(er) uit- of aanzet. Op de Nikon is het dus een ‘losse’ optie. Je kunt er tevens de maximale gevoeligheid instellen en de langste (langzaamste) sluitertijd. Heb je een minder vaste hand, dan is hier een snellere sluitertijd instelbaar, zodat je minder vaak bewogen foto’s krijgt omdat de camera dan preventief de iso-waarde opschroeft. Doordat auto-ISO een separate menuoptie is, kun je nog steeds een eigen iso-waarde instellen via de ISO-knop op het toestel. De door jou ingestelde waarde fungeert nu als een soort ondergrens. De camera zal zelf de iso-waarde omhoog bijstellen als de lichtomstandigheden hierom vragen en zakt dan weer tot de ingestelde (minimum) waarde zodra mogelijk. De tekst ISO AUTO  knippert in zo’n geval op het scherm. De iso-knop kan ook omgeprogrammeerd worden, want het is meteen ook de Fn2-knop.

Foto’s die we met de Nikon A hebben gemaakt, zijn best vaak wat donker en grauw. Het lijkt erop dat de camera probeert om de hoge tonen zo veel mogelijk te sparen, door het beeld een tikkeltje te onderbelicht. Vooral als er een hoog contrast is. Op een bewolkte dag zijn details in het wolkendek bijvoorbeeld vaak zeer goed te zien, terwijl het landschap eronder hierdoor (te) donker op de foto komt. We hebben daarom vaak prachtige wolkenluchten gekregen, met helaas een wat somber landschap of stadje eronder. Nu is aan dat laatste wel iets te doen door Active D-Lighting in te schakelen. Donkere gebieden worden door de camera dan wat lichter gemaakt, met wel weer het risico op extra ruis in die gebieden. Toch blijkt als we naar het histogram kijken dat uiterst rechts niet zelden een vlak stuk aanwezig is. De camera had dus wel degelijk iets langer mogen belichten en lijkt te conservatief. Zelf de belichtingcompensatie op 1/3 of 2/3 zetten kan dit oplossen, maar met wel het risico hierdoor af en toe een écht overbelichte foto te krijgen. Trouwens, we hebben de laatste tijd wel meer camera’s getest die de foto’s standaard een tikkeltje te donker afleveren, dus het lijkt een trend. Voor wie zijn foto’s kant-en-klaar uit de camera wil gebruiken en liever niet aan nabewerking doet, betekent dit dat foto’s in bepaalde situaties wat somber en grauw ogen als er een groot lichtcontrast is. Nogmaals, in nabewerking is dit  eenvoudig op te lossen, vooral voor de raw-fotografen onder ons. Wil je dit niet, dan kun je beter preventief een tikkeltje overbelichten met dus wel het risico op hier en daar een stukje overbelichte lucht of raampartij.

De camera kent veel opties als het op scherpstellen aankomt. Gaan we naar het onderdeel AF-veldstand (na een druk op de i-knop), dan vinden we daar: gezichtsprioriteit, breedveld, normaal veld en een meevolgstand (AF tracking). Het scherpstelpunt bevindt zich standaard in het beeldcentrum. Met de kantelknop kan het vrij over het scherm verplaatst worden. Dat gaat naar verhouding langzaam, dus je moet dit wel ruim voor het moment suprême doen. Het is niet bedoeld voor erg beweeglijke of ongeduldige onderwerpen. De camera lijkt altijd één scherpstelpunt te gebruiken. We hebben er althans nooit meerdere zien oplichten. Het scherpstelpunt op de juiste plek neerzetten of zelf herkadreren na het scherpstellen is dus belangrijk. Slordig is dat het scherpstelpunt terug naar het midden springt als je even naar het menu gaat of een eerder gemaakte foto bekijkt. De i-knop kun je gelukkig wel straffeloos raadplegen. In de stand gezichtsprioriteit worden gezichten uiteraard wel vanzelf gedetecteerd, dus die heeft de voorkeur als er personen op de foto gaan. In de overige gevallen heeft AF Tracking (meevolgstand) wat ons betreft de voorkeur op deze camera. Handmatig verplaatsen van het scherpstelpunt wordt hiermee overbodig en dat scheelt veel tijd in dynamische omstandigheden. Zoals bij straatfotografie. Moet gezegd dat het niet feilloos werkt. Bij weinig contrast raakt de camera al snel het spoor bijster. Iets totaal anders wordt ineens als onderwerp gezien, of het kadertje springt nerveus heen en weer over het beeldscherm.

AF Tracking (op bevestigingspunt rotorbladen) raakte al snel de weg kwijt

Het moet ons van het hart dat de AF van de camera niet echt snel is. Nu zijn onze verwachtingen natuurlijk wel erg hoog, omdat we met een camera met de beeldsensor van een spiegelreflex te maken hebben, verwachten we dat alle andere eigenschappen van een reflex (behalve de grootte en het gewicht) ook aan te treffen. Huisdieren of kinderen fotograferen blijkt in ieder geval nogal lastig. Tegen de tijd dat alles scherp is, heeft het onderwerp zich al verplaatst of is het beslissende moment voorbij. Het duurt vooral erg lang als de camera het scherpste punt een keertje mist en een extra rit moet maken (‘hunten’). Vergeet niet dat er een APS-C sensor in het toestel zit en de scherptediepte vaak klein is. Kleine verplaatsingen leveren vaak al een onscherpe plaat op. Een kat die op een (eindelijk) mooie zomerse dag niet zo veel geduld voor ons kon opbrengen, hebben wij niet eens kunnen vastleggen. In de macrostand gaat scherpstellen nóg langzamer. Vooral als er een laag contrast is uiteraard.

Voor “actiefotografie” is de camera minder geschikt

Er is een macro-stand aanwezig, al kan er niet heel dichtbij worden scherpgesteld. Tien centimeter voor de lens in plaats van 50 centimeter in de ‘gewone’ stand. Waardoor het onderwerp toch vrij klein in beeld komt te staan gezien de vaste 28 mm lens. Omschakelen naar macro gaat wel heel makkelijk met de schakelaar aan de zijkant.

Het diafragma dat een maximale opening van f/2.8 en minimale opening van f/22 kent, sluit en opent zich direct zodra je een andere diafragmawaarde kiest. Bijvoorbeeld in de A- of de M-stand. Dat is anders dan bij de meeste andere camera’s, zoals spiegelreflexen. Daar houdt het diafragma altijd de grootst mogelijke opening, tot op het moment dat je daadwerkelijke een foto maakt. Grote voordeel hiervan is dat de zoeker zo helder mogelijk blijft en de scherpstelling veel beter werkt. Er stroomt dan immers de maximale hoeveelheid licht door de lens. Kies je bij de Nikon A een kleinere lensopening, dan sluit het diafragma zich en komt er dus ook direct veel minder licht in de camera. Het scherm wordt er niet per se donkerder van, want dat wordt vaak wel gecompenseerd. Scherpstellen verloopt in bepaalde omstandigheden wel merkbaar trager. Bij weinig licht of als er weinig contrast is, kan scherpstellen dan zelfs een ware uitdaging zijn. Soms lukt het de camera zelfs helemaal niet. Dat is vooral iets om rekening mee te houden als je in lichtarme situaties foto’s wilt maken met veel scherptediepte.

Bij weinig licht en een kleine lensopening wordt scherpstellen lastiger

Er zit een waterpas in de camera. Via het menu (steeksleutel, optie Info tonen) is deze te activeren. Dat is de optie waarmee je bepaalt wat er op het scherm getoond wordt. Jammer dat het niet via een knop gaat zoals we dat gewend zijn, want vaak wil je afwisselend bepaalde info bekijken. Zoals de waterpas of het raster. Nu moet je bewust een keuze via het menu maken en snel schakelen is er niet bij. Staat het waterpas of het raster aan, dan verlies je bovendien andere cruciale opnamegegevens uit beeld. Zoals de batterij-indicator.

Scherminformatie instellen gaat via het menu

De camera heeft twee aparte zoomknoppen. Dat lijkt misschien inefficiënt wat betreft knoppengebruik, maar ze werken best wel handig. Niet alleen tijdens het bekijken van foto’s, maar ook tijdens het fotograferen kun je op het beeld inzoomen. Daarmee kun je erg makkelijk, snel en betrouwbaar ergens op scherpstellen. Ook handmatig door aan de lensring te draaien (wel even de schakelaar op MF zetten). Vooral werkend vanaf statief, want je ziet slechts een uitsnede van het beeld en moet zelf in stapjes weer uitzoomen tot je het totaalbeeld ziet en de compositie kunt beoordelen.

Erg handig is dat er standaard een intervalopname mogelijk is. Je hebt er dus geen aparte afstandsbediening voor nodig. Via het menu kies je een starttijd, het interval en het aantal opnamen. Vervolgens doet de camera zijn werk. Handig voor een leuke timelapse. De camera kent een maximale sluitertijd van dertig seconden en er is ook nog een Bulb-stand aanwezig voor nog langere belichtingstijden of het dynamisch bepalen van de belichtingsduur (de eindtijd).

Intervalopname is standaard ingebakken

Hulp onder een knop

Is er een knipperend vraagteken linksonder in beeld te zien, dan kan de camera een advies geven als je op de ?-knop (tevens uitzoomknop) drukt. Bijvoorbeeld dat het gezien het weinige omgevingslicht is aan te raden om de flitser te ontsteken. Handig voor beginners wanneer ze even niet weet hoe ze iets zelf kunnen oplossen. Ook knipperen er dan symbolen op het scherm om aan te geven waar het om gaat, zoals het flitsteken in ons voorbeeld. Ook in het informatiescherm (druk op de i-knop) en in de gewone menu’s kan de camera dankzij de ?-knop vaak wat uitleg geven over een optie of instelling. Mits er een vraagteken bijstaat.

Er kunnen effecten aan foto’s toegevoegd worden, zoals filtereffecten (kleurfilters, sterfilter, soft), dubbelopname, fisheye, lijntekening, kleurenschets en miniatuureffect. Hiertoe is een speciaal onderdeel Retoucheermenu in het menu opgenomen. De effecten kunnen alleen achteraf op foto’s worden toegepast en dus niet live tijdens het fotograferen. Perspectiefcorrectie op gemaakte foto’s is mogelijk, zoals het rechtop zetten van achterovervallende gebouwen en ook rode-ogen kunnen verholpen worden. Zelfs raw-bestanden kunnen in de camera ontwikkeld worden, waarbij onder andere beeldkwaliteit, witbalans, belichtinscorrectie, picture control, hoge iso-ruisonderdrukking en D-lighting nog zijn af te stellen. Handig voor onderweg, mocht je snel even een jpg-bestand nodig hebben of een bepaalde bewerking willen uitvoeren.

De meest unieke eigenschap van de Nikon Coolpix A is natuurlijk zijn grote APS-C (DX) sensor. Daarmee biedt deze compacte camera beeldkwaliteit op het niveau van een spiegelreflexcamera. Maar natuurlijk is het interessant om dat concreet te testen met behulp van onze testsoftware en de uitkomsten te vergelijken met die van andere camera’s.

Ruis

Als we het ruisniveau van de Coolpix A vergelijken met dat van andere camera’s, dan scoort hij steevast net iets boven de directe concurrentie. Oftewel, onze testsoftware constateerde wat meer ruis in vergelijking met systeemcamera’s en spiegelreflexen met een APS-C sensor. Het verschil is overigens niet schrikbarend groot met 1,5% op ISO 3200, maar toch is het opvallend.

chart (13) chart (12) chart (11) chart (10) chart (9) chart (8)

Op de lage ISO’s is het verschil verwaarloosbaar, maar vanaf ISO 800 schiet de Coolpix A omhoog. Ook op extreem hoge ISO’s van 6400, 12.800 en 25.600 blijft hij de hoogste regionen, al zijn de verschillen niet extreem groot. Zo scoort hij redelijk vergelijkbaar met de Canon EOS M en Nikon D5200 (met 24 megapixel-sensor). Dat betekent overigens niet dat de beeldkwaliteit slecht is. Tot en met ISO 6400 zijn de foto’s zeker goed bruikbaar.

chart (9)

chart (12)

chart (13)

Conclusie

De Nikon CoolPix A is een compacte camera die stevig en degelijk aanvoelt. Hij is klein genoeg om in en jaszak te passen. Voor een broekzak is hij eigenlijk net iets te groot, maar het kan wel als het echt moet. Het toestel is erg veelzijdig en dankzij de grote beeldsensor (APS-C) is de fotokwaliteit hoog. Vergelijkbaar met een spiegelreflex, al hangt het dan vooral af welke lens je gebruikt. Handig is dat er een externe flitser gebruikt kan worden (zelfs om andere flitsers draadloos aan te sturen). Optionele accessoires zoals de GPS-module, WiFi-module, afstandsbediening  en optische zoeker maken de camera nog veelzijdiger. De camera start snel op, maar het scherpstellen zou wat ons betreft een stuk vlotter mogen. Voor (snelle) actie is de camera helaas wat minder geschikt. Beweeglijke kinderen en huisdieren fotograferen blijkt lastig te zijn. Ook bij weinig licht in combinatie met een kleine lensopening heeft camera vaak wat moeite met scherpstellen. Gelukkig gaat het allemaal prima als er wat meer rust en licht is. De camera is dan ook perfect geschikt voor landschappen, stedentrips, bepaalde reportages en reisfotografie. De Nikon CoolPix A is een mooie camera om altijd en overal bij je te hebben en is voor vele doeleinden prima inzetbaar. Niet zozeer als hoofdcamera, maar dan toch zeker als extra toestel.

De Coolpix A, hier met optionele optische zoeker

Pluspunten

  • Beeldkwaliteit op spiegelreflex-niveau
  • Stevige bouw
  • Compacte body
  • Veelzijdigheid
  • Intervalopnamen

Minpunten

  • Prijs
  • Geen zoomlens
  • Groothoekstand (28mm) niet voor iedereen even interessant
  • Lichtsterkte (f2.8) netjes, maar niet onderscheidend
  • Foto’s soms aan de donkere kant
  • Scherpstellen wat langzaam
  • Filmstand lastig bereikbaar
  • Enkelvoudig statisch focuspunt (los van gezichtsherkenning en AF Tracking)

Pin It
SCORE
  • Beeldkwaliteit85%
  • Prestaties80%
  • Specs en mogelijkheden75%
  • Bediening80%
  • Prijs-prestatie75%
EINDCONCLUSIE79%

De Nikon CoolPix A is een compacte camera die stevig en degelijk aanvoelt. Hij is klein genoeg om in en jaszak te passen. Voor een broekzak is hij eigenlijk net iets te groot, maar het kan wel als het echt moet. Het toestel is erg veelzijdig en dankzij de grote beeldsensor (APS-C) is de fotokwaliteit hoog. Vergelijkbaar met een spiegelreflex, al hangt het dan vooral af welke lens je gebruikt. De Nikon CoolPix A is een mooie camera om altijd en overal bij je te hebben en is voor vele doeleinden prima inzetbaar. Niet zozeer als hoofdcamera, maar dan toch zeker als extra toestel.

is zelfstandig tekstschrijver en fotograaf. Hij schrijft en fotografeert voor uiteenlopende bedrijven en diverse fotografie- en computerbladen. Verder is hij auteur van de boeken Licht en belichting en Kinderen in de fotografiereeks van Pearson Education. Spannende verhalen schrijft hij ook graag en er staan inmiddels diverse publicaties op zijn naam.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *