Samsung NX11 systeemcamera review

Door -

De NX11 beschikt over een 14,6 megapixel CMOS-sensor die door Samsung zelf is geproduceerd. Naar verluidt is dit dezelfde sensor als die in de Pentax K7 gebruikt werd (die halverwege 2009 aangekondigd werd). De camera kan foto’s maken met een beeldverhouding van 3:2 en 16:9 en ondersteunt zowel jpeg als raw (SRW-formaat) – ook tegelijkertijd. Hij gebruikt constrastdetectie voor de autofocus, ondersteunt gezichtsherkenning en kan ook overweg met handmatige scherpstelling. De lichtgevoeligheid gaat van ISO 100 tot en met 3200 (in hele stappen of 1/3e stops). Opvallend, want de eerder geïntroduceerde NX100 gaat tot 6400. De NX11 kan maximaal 3 foto’s per seconde schieten en heeft een buffer voor 3 raw-foto’s of 10 jpeg-foto’s (waarna de camera op een lagere snelheid overgaat). Hij gebruikt dezelfde BP1310 Lithium-Ion accu als de NX10 en NX100.

Prijs

De adviesprijs van de NX11 is 649 euro inclusief de 18-55 OIS kitlens. In onze prijsvergelijker stond hij op moment van schrijven te koop voor 589 euro. De NX10 is – waar voorradig – een stuk voordeliger en daarmee een betaalbaarder alternatief voor de NX11 (zeker gezien de beperkte verschillen).

Algemeen
 
Merk Samsung Samsung
Productnaam NX10 + 18-55mm kit Black NX11 18-55 kit
Productcode EV-NX10ZZBABDE EV-NX11ZZBABNL
Details Productinfo Productinfo
Specificaties
Type camera Systeemcamera Systeemcamera
Beelden per seconde 3 fps 3 fps
Ingebouwde flitser
Automatisch scherpstellen
Handmatig scherpstellen
Automatische belichting
Sluitertijd (min.) 1/4000 sec
Sluitertijd (max.) 30 sec.
Geïntegreerde GPS
Sensor
Resolutie 14.6 MPixel 14.6 MPixel
Beeldverwerking Drim Engine
Beeldsensor formaat APS-C (1.5x) APS-C (1.5x)
Beeldsensor type CMOS CMOS
Max. fotoresolutie (horizontaal) 4592 pixels 4592 pixels
Max. fotoresolutie (verticaal) 3056 pixels 3056 pixels
Beeld
Foto’s – JPEG
Foto’s – RAW
Rode ogen-reductie
Automatische witbalans
Handmatige witbalans
ISO gevoeligheid minimaal 100 100
ISO gevoeligheid maximaal 3200 3200
Beeldscherm / zoeker
Type beeldscherm Amoled Amoled
Beeldschermdiagonaal 3 inch 3.0 inch
Live view
Zoeker type Elektronisch
Zoeker dekking 100 %
Zoeker vergroting 0.86 x
Aansluitingen
Audio/video uitgang
PictBridge compatible
USB 2.0 aansluiting
Bluetooth
HDMI-aansluiting
WiFi verbinding
Fysieke eigenschappen
Afmetingen – Hoogte 8.7 cm 8.7 cm
Afmetingen – Breedte 12.3 cm 12.3 cm
Afmetingen – Diepte 8.7 cm 4.0 cm
Gewicht 353 gram 499 gram
Batterijduur (CIPA) 400 foto’s 400 foto’s
Opslag
MicroSD
Secure Digital
Secure Digital High Capacity (SDHC)
Video eigenschappen
Video opnemen
Max. videoresolutie (horizontaal) 1280 pixels 1280 pixels
Max. videoresolutie (verticaal) 720 pixels 720 pixels
Meegeleverde kitlens
Inclusief kitlens?
Type lens Samsung EX-S1855SB 18-55mm f/3.5-5.6 OIS Samsung EX-S1855SB 18-55mm f/3.5-5.6 OIS
Brandpuntsafstand (min.) 18 mm 18 mm
Brandpuntsafstand (max.) 55 mm 55 mm
Maximaal diafragma (uitgezoomd) f/3,5 f/3.5
Maximaal diafragma (ingezoomd) f/5,6 f/5.6
Tweede kitlens
Inclusief tweede kitlens?

Tijdens de CES in 2010 kondigde Samsung haar eerste systeemcamera (CSC) aan: de NX10. Tegelijkertijd maakten ook twee lenzen hun debuut: de 18-55mm f3.5-5.6 kitlens en de platte 30mm f2 pancake. Tijdens de Photokina kwam daar de NX100 bij, met een nieuwe, compactere kitlens, die echter een minder groot bereik had, de 20-50mm f3.5-5.6. Toen werd ook iFn-knop geïntroduceerd, een knop op het objectief waarmee je snel een bepaalde functie kan wijzigen in combinatie met de scherpstelring (zoals belichtingscompensatie). Een innovatie waarmee Samsung zich kon onderscheiden van de concurrentie. Echter, de recente NX10 was daardoor in één klap verouderd, want die beschikte niet over deze functionaliteit. De nieuwe iFn-objectieven pasten mechanisch wel, maar de knop werkte niet. Tijdens de CES van 2011 werd daarom de NX11 aangekondigd, die ondertussen mondjesmaat in de winkels te krijgen is.

NX10 vs NX11

Het eerste wat je je waarschijnlijk zult afvragen is: wat is er veranderd? De NX11 maakt gebruik van dezelfde 14 megapixel APS-C sensor, die ook in de NX10 en NX100 zit. Ook de elektronische zoeker (EVF) met VGA resolutie, de 720p hd-functie en het 7,6 cm Amoled-scherm zijn onveranderd. De body van NX11 is iets aangepast, onder andere de grip voor de rechterhand. Ook heeft de camera nu een ‘sweep panorama’ functie, zoals we die ook kennen van Sony. Verder is er sindsdien een aantal nieuwe lenzen uitgebracht met iFn knop, zoals de 18-55mm OIS , een 20mm f2 pancake (naast oorspronkelijke de 30mm) en de 55-200mm OIS telelens. Later dit jaar volgt er nog een reeks nieuwe lenzen, waaronder de 18-200 f3.5-6.3 OIS superzoom, 16mm f2.4 pancake, 60mm f2.8 macro, 85mm f1.4 prime en 16-80 f3.5-4.5 OIS (als alternatief voor de kitlens).

  • Verbeterde grip
  • Nieuwe lenzen met iFn-knop (18-55, 20mm pancake, 55-200mm tele)
  • Sweep panorama

Revolutionair is de camera dus allerminst. Desondanks hebben we hem in ons testlab aan de tand gevoeld. Hoe verhoudt de NX11 zich tot de NX100, NX10 en andere systeemcamera’s? En natuurlijk tot spiegelreflexcamera’s in hetzelfde prijssegment.

De NX11 vergeleken met de NX10 (ga met de muiswijzer op de foto staan).

Er is een aantal zaken waarmee de NX11 uitblinkt. Denk dan aan de solide bouw van de body, de relatief kleine omvang (ten opzichte van een spiegelreflexcamera), het Amoled scherm, de elektronische zoeker en natuurlijk de iFn-knop.

Body

De NX11 voelt zeer solide aan. De bouwkwaliteit is uitstekend. Hij is relatief klein (vergeleken met een spiegelreflex), maar ligt toch goed in de hand. De knoppen aan de bovenzijde zijn goed bereikbaar voor de rechterhand. Aan de achterkant zitten knoppen voor specifieke instellingen zoals de ISO-waarde. Wil je de lichtgevoeligheid bijstellen, dan moet je achterop het scherm kijken òf gebruik maken van de iFn-knop (zie verderop).

Autofocus

De NX11 focust behoorlijk rap. Samsung heeft goed werk verricht op dat vlak, als je bedenkt dat de camera afhankelijk is van contrastdetectie, dat beduidend langzamer is dan autofocus via een spiegel. Zowel met de kitlens als met de 50-200mm stelt de NX11 vrij accuraat scherp. De camera scant circa een kwart seconde het binnenkomende beeld en geeft dan letterlijk groen licht. Net als bij veel compactcamera’s zie je het beeld even kort onscherp worden, omdat het juiste punt om op scherp te stellen wordt gezocht (constrastdetectie).

Bij minder goed licht heeft de camera hier wel beduidend meer moeite mee. Het detecteren van het juiste punt kost dan veel meer tijd en soms wordt er simpelweg geen scherpstelpunt gevonden. Het contrast is dan te laag, waardoor het scherpstelmechanisme geen kans krijgt. Fotografeer je bijvoorbeeld binnenshuis een zwart object met een donkere achtergrond, dan kan het zijn dat de camera niet kan scherpstellen. Handmatige focus is dan een optie, hoewel dat niet ideaal is via het lcd-scherm of de elektronische zoeker. Ook die tonen weinig details in de schaduwpartijen.

Amoled scherm

Het lcd-scherm dat Samsung gebruikt , komt uit de eigen stal. Net als op haar telefoons gebruikt Samsung hiervoor de Amoled technologie (Active Matrix OLED). Het scherm is helder en de kleurweergave is uitstekend. Het aantal beeldpunten is niet zo uitgebreid als bij sommige concurrenten, maar voldoet prima in de basis.

De NX11 (en de NX10) zijn interessante camera’s, maar we hebben wel een aantal nadelen gespot. Zo kunnen beide camera’s weliswaar video-opnamen maken, maar alleen in 720p en niet in 1080p, dat tegenwoordig gangbaar is in dezelfde prijsklasse. Ook ontbreken aansluitingen voor een externe microfoon en studioflitser. Wel heeft de NX11 aansluitingen voor een externe voeding, AV-uit, HDMI en een bedrade afstandsbediening.

Geen microfoonaansuiting

Wat we missen is een microfoonaansluiting. Bij het maken van video-opnamen biedt dat aanmerkelijk betere geluidskwaliteit dan de ingebouwde microfoon. Overigens moeten we hierbij opmerken dat veel concurrenten deze optie ook niet bieden, maar jammer is het wel.

Geen flitsaansluiting

Ook heeft de camera geen aansluiting voor een externe studiofiltser (een zogenaamde pc-connector). Ook dat geldt voor de meeste camera’s in deze klasse, maar dat betekent dus dat je bent aangewezen op een externe flitser van Samsung, of een los koppelstuk moet kopen voor op de flitsvoet. Niet onoverkomelijk, maar wel een minpunt.

720p hd-video

De NX11 kan video opnemen in het 720 hd-formaat (1280×720 pixels) en loopt op dat vlak dus een beetje uit de maat. Ook 720p biedt weliswaar beduidend betere kwaliteit dan de klassieke VGA-filmoptie, maar de meeste concurrenten kunnen inmiddels overweg met 1080p (dat tegenwoordig de standaard is). Dit punt weegt zwaarder, omdat Samsung deze kans ook niet heeft aangegrepen met de NX11, terwijl die wel een jaar nieuwer is dan de NX10. Het verschil tussen beide camera’s blijft daardoor zeer klein, terwijl de camerawereld zich ondertussen wel verder ontwikkeld heeft.

Autofocus

Zoals we al eerder opmerkten, beschikt de NX11 over een redelijk rappe autofocus. Het is niet zo snel als van een spiegelreflex is normale modus, maar wel beduidend sneller dan AF van de meeste spiegelreflexen tijdens Live View. Dat geldt echter met name in situaties met goed licht. Bij laag contrast kan de contrastdetectie-autofocus weinig onscheid meer zien, ondanks het ingebouwde autofocus hulplicht. De camera heeft licht nodig. Is dat er niet, dan zul je handmatig moeten scherpstellen. En dat is erg moeilijk, aangezien zowel het lcd-scherm als de elektronische zoeker dan ook nagenoeg donker is. Dat is duidelijk de keerzijde van de huidige generatie systeemcamera’s. 

Natuurlijk zijn er ook andere opvallende eigenschappen waarmee de NX11 zich onderscheidt. De meest opmerkelijke is natuurlijk de zelfbedachte iFn-knop, maar ook de ingebouwde EVF, de interne flitser en de RAW-ondersteuning zijn een pluspunt.

iFn-knop

Een unieke eigenschap van Samsung’s NX-serie is natuurlijk de functieknop op de lens. De iFn-knop (iFunction) is slim bedacht. Als je het objectief met de binnenkant van je linkerhand ondersteunt, zit je duim op de perfecte positie om de iFn-knop te bedienen. Standaard zijn de functies belichtingscompensatie, sluitertijd en diafragma aan de knop toebedeeld, maar via het menu kun je ook witbalans en de lichtgevoeligheid (ISO) toevoegen. Logischerwijs heeft de knop geen functie in de automatische stand, maar werkt hij alleen in de P/A/S/M-standen. De functie sluitertijd werkt alleen in de M- en S-stand. Wanneer je op de iFn-knop drukt, verschijnt er een overlay-menu onderaan het lcd-scherm of in de zoeker. Door aan de scherpstelring te draaien, kun je belichtingscompensatie instellen (onderbelichten, overbelichten). Het bijstellen kan ook via de linker- en rechter navigatieknop aan de achterzijde.

Hoewel de iFn-knop een welkome innovatie is, is het geen reden om direct naar de winkel te rennen. Bij veel camera’s zijn veelgebruikte functies standaard beschikbaar via knoppen aan de bovenzijde, die je kunt bijstellen via een draaiwieltje. Maar het blijft leuk bedacht.

EVF

De elektronische zoeker (EVF) van de NX11 is ongewijzigd ten opzichte van de NX10. Wanneer je je oog voor de zoeker plaatst, wordt dit automatisch gedetecteerd en wordt het lcd-scherm uitgeschakeld en de EVF ingeschakeld. Dit gaat vrij rap. Het gebruik van een EVF is ideaal wanneer de zon fel schijnt, want dan is het lcd-scherm minder goed af te lezen. Ook kun je je via de zoeker beter concentreren op het onderwerp. 

RAW

Samsung gebruikt een eigen RAW-formaat voor haar foto’s: SRW. Dit laat zich openen met moderne bewerkingssoftware als Lightroom 3.0, Adobe Photoshop (Elements) en de meegeleverde Samsung software (RAW Converter 3). Dat laatste is een aangepaste versie van SilkyPix (van Ichikawa Soft Laboratory).

Knoppenspel

Het knoppenspel van de Samsung NX11 is overzichtelijk en goed geordend. Ook is duidelijk aangegeven waar de knoppen voor staan. Een draaiwieltje aan de achterzijde, zoals een aantal concurrenten gebruiken (waaronder ook Samsungs eigen NX100) zou niet misstaan. Nu moet je soms op het linker- of rechterdeel van de centrale knop drukken, terwijl je anders kunt draaien (dat is sneller en logischer).

De ‘groene’-knop en de transmodus dubbelen als in- en uitzoomknoppen. Dat vergt wat gewenning en de positionering was logischer geweest als deze aan de achterzijde hadden gezeten, bijvoorbeeld als dubbelfunctie van de belichtingscompensatie- en AEL-knop. Als je foto’s op het lcd-scherm bekijkt, heb je namelijk geen zicht meer op de bovenzijde en is dat soms even zoeken. Om een video-opname te maken dien je de programmaknop in de videostand te zetten. Een dedicated videoknop ontbreekt.

Het is altijd interessant om een camera te vergelijken met de andere modellen. Bijvoorbeeld met de NX100 van Samsung, die een half jaar na de NX10 werd aangekondigd en over vergelijkbare specificaties beschikt. Wat betreft body lijkt de NX100 compacter, maar dat is maar schijn. Hij is weliswaar een stuk platter, maar niet minder breed. Ook is de bouw van (licht) plastic, waardoor de NX100 een stuk minder degelijk aanvoelt als de NX11. Een elektronische zoeker ontbreekt bij de NX100. Ook heeft de NX100 geen interne flitser, maar is deze geheel afhankelijk van een eventuele externe flits, zoals de SEF15A (die overigens zeer compact is). Verder zijn de camera’s redelijk identiek, met het kleine verschil dat de NX100 wèl over een ISO 6400-stand beschikt, in tegenstelling tot zijn duurdere broertje. Ook wordt de NX100 met een andere – iets meer compacte – kitlens geleverd. Deze past overigens ook probleemloos op de NX11. Het bereik is wel iets minder dan de standaard kitlens; 20-50mm.

NX11 vs NX100

Als we zouden moeten kiezen tussen de NX100 en de NX11 zou onze voorkeur naar de laatste uitgaan. Met name vanwege de beduidend betere bouwkwaliteit, maar ook door de aanwezigheid van een optische zoeker en de ingebouwde flitser. De NX100 oogt op een individuele foto erg slank, maar doet in de praktijk niet veel onder voor de NX11 (die zelfs iets minder breed is). De NX11 heeft een beduidend betere grip. In combinatie met de 20mm of 30mm pancake is hij bijzonder compact.

De NX11 wordt standaard geleverd met de 18-55mm kitlens. Dit is een redelijk degelijke lens, echter wel met plastic lensvatting. Daarnaast is er nog een 50-200mm f3.5-5.6 beschikbaar, die een fraaie aanvulling vormt op de kitlens. Beide lenzen bieden optisch prima prestaties voor het geld. Er is ook nog een adapter beschikbaar waardoor de NX11 overweg kan met alle K-mount lenzen van de spiegelreflexlijn van Samsung en Pentax, echter dan zonder autofocus.

Zoals gezegd kun je de NX11 ook uitrusten met de 20-55mm kitlens van de NX100. Deze is wat compacter, maar biedt ook minder bereik, wat met name aan de groothoekzijde storend kan zijn. Ook beschikt deze lens niet over beeldstabilisatie (OIS) en de standaard kitlens wel. Een ander alternatief, of eigenlijk een lens die interessant is om erbij te hebben, is de 20mm f2.8 pancake. Deze lens is zeer compact en lekker lichtsterk.

Alle camera’s hebben een bepaalde kleurafwijking. Enkele jaren terug waren die verschillen best groot. De ene camera maakte bijvoorbeeld foto’s met dominante rode kleur, terwijl bij een ander merk weer een fractie blauwer waren. Echt groot kwaliteitsverschil op dat vlak zien we nu niet zo vaak meer. Als het om kleur gaat zien we vooral kleine afwijkingen, die desondanks wel het vermelden waard zijn. Ook zien we grote verschillen als het om kleurverzadiging gaat. Uit onderzoeken blijkt dat consumenten foto’s met felle kleuren rood, groen en blauw mooier vinden dan neutrale kleurtinten, dus peppen de meeste fabrikanten hun kleurverzadiging een beetje op. Dat zien we overigens vooral bij compacts en veel minder bij spiegelreflexen. Als je in het raw-formaat fotografeert, wordt er nagenoeg geen verzadiging meer toegepast.

Testmethodiek

FotoVideo.nu gebruikt voor camera- en lenzentests verschillende testkaarten en -opstellingen. De resultaten bekijken we met behulp van verschillende softwarepakketten. Op die manier is het bijvoorbeeld mogelijk om beelden naast elkaar te leggen en eenvoudig verschil in kwaliteit te kunnen zien. Voor complexere zaken, zoals kleurafwijkingen, die nauwelijks objectief met het blote oog zijn waar te nemen, gebruiken we professionele testsoftware die ook in de camera-industrie gangbaar is: Imatest. De uitkomsten zijn redelijk wetenschappelijk en daardoor niet voor iedereen begrijpelijk en interessant, maar voor de volledigheid publiceren we ze erbij.

De afbeelding hierboven geeft de kleurafwijking aan, gebaseerd op een door de Samsung NX11 geproduceerde foto (ISO 100) van een professionele testkaart. In het centrum van een kleurenvlak zie je de kleur zoals die officieel zou moeten zijn. Deze kleur is afgestemd op de gebruikte kleurtemperatuur van de camera, die beïnvloed wordt door omgevingslicht. In het kleine vlakje rechts in het centrum zie je de oorspronkelijke kleur zonder correctie. Onderin zie je de witbalansfouten op basis van zes grijsvakken (wit, 20, 40, 60 en 80%.grijs en zwart). De kleurverzadiging hiervan is opzettelijk aangedikt zodat je het verschil goed kunt zien. Op basis hiervan kun je zien hoe goed de handmatige witbalans werkt. Aan het deel tussen de rode haakjes is de witbalansafwijking goed af te lezen (0 = perfecte grijstint, 1 = volledige kleur). Uit de test bleek dat de Samsung NX11 in de neutrale stand oververzadigde kleuren aflevert (11,1%), al kan het er wel mee door. In de overige kleurstanden (zoals ‘Helder’) is dat nog een graadje erder. De witbalans van de NX11 is in orde.

Kleurruimte

Als je bovenstaande grafiek inclusief de gekleurde vlakken vertaalt naar de afwijking in de (CIELAB) kleurruimte, dan krijg je het onderstaande resultaat. Bij de combinatie van vierkantjes en cirkeltjes staat telkens een getal, dat overeenkomt met de 18 kleurvakken in het testpatroon. Het vierkantje geeft aan wat de kleur moet zijn in het geval van perfectie. Het cirkeltje is de kleur zoals die door de camera is geproduceerd. Oftewel: je ziet een visuele weergave van de kleurafwijking. Wat verder interessant is, is de verzadiging. Zoals gezegd passen fabrikanten vaak kleurverzadiging toe zodat kleuren er meer uitspringen. Tot op zekere hoogte is dat prima, maar op een gegeven moment wordt het onwerkelijk.

Wat betreft ruis is de NX11 alles behalve een wonderkind. Tot en met ISO 800 is het goed te doen, maar daarna schiet de ruis omhoog. Dat is vooral goed te zien aan de onderstaande grafiek, waarbij we de camera vergelijken met de Nikon D5100. De ruisproductie daarvan is min of meer evenredig met de stijgende lichtgevoeligheid. Zonder ruisreductie is goed te zien hoe aggressief de ruis van de NX11 is. Er verschijnen fel blauwe en groene pixels in beeld, met name in donkere en middelgrijze vlakken. Wanneer de ruisreductie aangezet wordt, heeft dit een gunstig effect, zij het met gevolgen voor de details in een foto. Zelfs dan verdwijnen aggresieve delen van de ruis nog niet helemaal.

Ruisreductie op de NX11: links uit, rechts aan.

Ruisreductie

Aan de bovenstaande foto kun je goed zien welke impact de ruisreductie heeft. Met name in donkere en grijze vlakken duikt kleurruis op, wat vooral in deze zwart-wit uitsnede goed te zien is. De groene en blauwe ruis is zelfs na de ruisreductie nog niet helemaal verdwenen. Wel zijn er wat details verloren gegaan, doordat de foto door de ruisreductie wat onscherper is geworden. Al valt het nog mee.

In de onderstaande grafiek kun je zien welke sprong de NX11 maakt na ISO 800. De blauwe lijn toont de ruis zonder ruisreductie en de rode lijn de score mèt ruisreductie. De groene lijn is van de Nikon D5100, als referentie.

Als we de resultaten van de NX11 vergelijken met de andere camera’s, dan valt er een aantal zaken op. Allereerst schieten de resultaten zonder ruisreductie boven alle andere scores uit, zelfs boven die van de Nikon P300 compactcamera (met ruisarme BSI CMOS sensor). Met ruisreductie (NX11 ruison) zit de score dichter bij die van andere APS-C camera’s, al is de NX11 nog steeds het meest ruizig. Een ander opvallend punt is dat de NX100 een fractie minder ruis produceert, terwijl deze over dezelfde sensor beschikt. Het verschil met camera’s als de Canon 600D en de Nikon D5100 is zeer groot. Dit is overduidelijk een punt waar Samsung nog hard aan moet werken.

APS-C vs BSI CMOS

Als we de resultaten van de NX11 vergelijken met die van de Nikon P300 compactcamera, dan komt met name de laatstgenoemde daar positief uit. Immers, deze maakt gebruik van een kleine 1/2,33 inch sensor in plaats van de grote APS-C sensor die in de NX11 zit. In principe is het not done om een compactcamera te vergelijken met een systeemcamera/spiegelreflex, maar in dit geval toont het duidelijk het succes van de BSI CMOS sensoren aan. Met ruisreductie is de NX11 de P300 (die eveneens gebruik maakt van ruisreductie) duidelijk de baas, maar het verschil is niet heel groot. Daarbij moet worden opgemerkt dat de NX11 beduidend meer optisch vermogen heeft dankzij de grotere sensor en dus aanzienlijk meer details toont.

De Samsung NX11 zonder ruisreductie (links), met ruisreductie (midden) en de Nikon P300 (rechts).

Achtergrondinformatie testmethodiek

We berekenen de ruis in de grijswaarden op twee verschillende manieren. Allereerst wordt bepaald wat, gerekend in bits, het verschil in helderheid tussen het donkerste (zwarte) en het lichtste (witte) vlak is. Dit is het maximale helderheidsverschil in de foto en stellen we op 100%. Daarna wordt op zes grijsvakken (zwart tot wit) bepaald wat de gemiddelde helderheidsverschillen binnen de vakken, ofwel de ruis is. De grootte van dit verschil wordt afgezet ten opzichte van het eerder bepaalde maximale helderheidsverschil en op die manier rollen en ruiswaardes in procentenuit de test. 1% ruis betekent dus dat het fluctueren van de helderheid binnen een vlak met egale kleur 100 keer zo klein is als het maximale helderheidsverschil. Idealiter zijn egale kleurvlakken helemaael egaal zijn: 0% ruis dus.

De waarden die getoond worden zijn het gemiddelde van de meting van de vier middelste grijsvlakken, variërend van donkergrijs tot lichtgrijs. Pixels bestaan uit vier elementen: Rood (R), Groen (G), Blauw (B) en de helderheid (Y) en voor elk van de elementen wordt de ruiswaarde afzonderlijkt berekend. Wij berekenen uiteindelijk ook een gemiddelde van deze vier waardes, wat uiteindelijk opgezet kan worden als een goede maat voor de gemiddelde ruis van de sensor. Uiteraard geldt nog steeds: hoe dichter bij 0% hoe beter. De testsoftware maakt hierbij onderscheidt tussen middelgrijs (50% grijs) en gemiddeld grijs (20-80%, oftewel alle grijsvlakken behalve wit en zwart). 

De resultaten van NX11 met en zonder ruisreductie (ga met de muiswijzer op het beeld staan).

Samsung zet met de NX11 (en de NX10) een goede volgende stap om marktaandeel te winnen op de snel groeiende markt voor systeemcamera’s. Camera’s met de sensor en verwisselbare objectieven van een spiegelreflex, maar dan zonder spiegelconstructie – waardoor ze een stuk kleiner zijn. Begin 2010 deed Samsung een geslaagde poging met de NX10, die begin dit jaar opgevolgd werd door de NX11. Het verschil tussen beide camera’s is echter klein. Wie geïnteresseerd is, kan voor beduidend minder geld de NX10 kopen (die voornamelijk de functionaliteit van de iFn-knop mist). De NX11 heeft een adviesprijs van € 649 inclusief 18-55mm kitlens, maar is voor minder in onze prijsvergelijker te vinden. De nagenoeg identieke NX10 kost zelfs enkele honderden euro’s minder. De NX11 is dus relatief duur vergeleken met zijn voorganger èn de concurrentie (zoals ook de nieuwe Panasonic G3).

Pluspunten

  • Solide bouw
  • Relatief compact
  • Elektronische zoeker (EVF)
  • Goede beeldkwaliteit (op lage ISO’s)
  • iFn-knop op de lens
  • Relatief snelle autofocus
  • AMOLED scherm

Minpunten

  • Geen Full HD video (alleen 720p)
  • Geen microfoonaansluiting
  • Geen flitsaansluiting (pc connector voor studioflitser)
  • Slechte autofocus bij matig licht
  • Matige beeldkwaliteit op hoge ISO’s
  • Relatief duur

EINDOORDEEL:

Vanwege de relatief hoge adviesprijs, de onopvallende specificaties en de matige beeldkwaliteit op hoge ISO’s haalt de NX11 in onze test net geen drie sterren. Hij valt daardoor ook buiten de boot voor een award.

Hier vind je extra beeldmateriaal en testinformatie. Klik op de foto voor een grotere versie (via Flickr).

NX11
NX11
NX11
NX11

NX11

Pin It
Jeroen

is mede-oprichter van FotoVideo.nu, schrijver van diverse (foto)boeken en auteur voor verschillende tijdschriften. Hij fotografeert sinds 1994 met een spiegelreflexcamera en geeft ook af en toe presentaties en workshops over fotografie. Volg Jeroen ook op Twitter.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *